Meal Seç / Sure Seç

(POLISH.) QURAN .
11 - Hud
W imie Boga Milosiernego i Litosciwego*!
        
1. Alif. Lam. Ra. Oto Ksiega, której znaki sa utwierdzone, nastepnie jasno przedstawione - od Madrego, w pelni swiadomego:
2. "Nie czcijcie nikogo innego, jak tylko Boga! Ja jestem dla was, od Niego, ostrzegajacym i zwiastunem radosnej nowiny.
3. Proscie o przebaczenie waszego Pana i nawracajcie sie do Niego! On wam da piekne uzywanie zycia do oznaczonego kresu i da Swoja laske kazdemu, posiadajacemu zasluge. A jesli sie odwrócicie, to obawiam sie dla was kary Dnia Wielkiego.
4. Do Boga powrócicie. On jest nad kazda rzecza wszechwladny!"
5. Czyz oni nie zamykaja sie w sobie, aby sie ukryc przed Panem? Czyz On nie wie, kiedy oni sie okrywaja swoimi szatami; co trzymaja w tajemnicy, a co ujawniaja? Zaprawde, On wie dobrze, co kryje sie w piersiach!
6. I nie ma ani jednego zwierzecia na ziemi, którego zaopatrzenie nie przypadaloby Bogu. On zna jego miejsce przebywania i jego miejsce odpoczynku. Wszystko jest w Ksiedze jasnej:
7. On jest Tym, który stworzyl niebiosa i ziemie w ciagu szesciu dni - a Jego tron byl na wodzie - aby wypróbowac, który z was jest lepszy w dzialaniu. A jesli powiesz: "Zaprawde; zostaniecie wskrzeszeni, po smierci" to oni z pewnoscia powiedza: "To sa tylko czary oczywiste!"
8. Jesli My opóznimy im kare do pewnego obliczonego czasu, to oni z pewnoscia powiedza: "Cóz to ja powstrzymuje?" Czyz nie tak?! W dniu, kiedy ona przyjdzie do nich, nie bedzie mozna jej od nich odwrócic; i obejmie ich to, z czego oni sie wysmiewali.
9. Jesli My dajemy czlowiekowi zakosztowac Naszego milosierdzia, a potem mu je zabieramy, to on jest zrozpaczony i niewdzieczny.
10. A jesli damy mu zakosztowac dobrodziejstwa po utrapieniu, jakie go dotknelo, to on z pewnoscia powie: "Odeszly ode mnie przykrosci!" Zaprawde, on wtedy jest uradowany, dumny!
11. Inaczej ci, którzy sa cierpliwi i pelnia dobre dziela; oni otrzymaja przebaczenie i nagrode wielka!
12. Byc moze, pomijasz czesc tego, co zostalo ci objawione , i sciska sie twoja piers z obawy, ze powiedza: "Dlaczego nie zostal mu zeslany skarb albo dlaczego nie przyszedl z nim aniol?!" Ty jestes tylko ostrzegajacym, a Bóg jest opiekunem czuwajacym nad kazda rzecza.
13. Albo tez powiedza: "On to wymyslil." Powiedz: "Przyniescie dziesiec sur zmyslonych, podobnych do niego; i wzywajcie, kogo mozecie, poza Bogiem, jesli mówicie prawde!"
14. Jesli oni wam nie odpowiedza, to wiedzcie, ze to wszystko zostalo objawione tylko z wiedza Boga i ze nie ma boga, jak tylko On! Czyz wiec nie poddacie sie calkowicie?
15. Ten, kto chce zycia tego swiata i jego ozdoby... My im zaplacimy w pelni tutaj, ale i tam nie doznaja oni szkody.
16. To sa tacy, dla których w zyciu ostatecznym nie bedzie nic innego, jak tylko ogien. I daremne bedzie to, czego na nim dokonali, i bezuzyteczne, co uczynili.
17. Ten, kto polega na jasnym dowodzie, pochodzacym od jego Pana i recytowanym przez Jego swiadka, majac przed soba Ksiege Mojzesza jako przewodnika i milosierdzie - tacy jak on wierza w niego. A kto sposród zwolenników róznych partii nie wierzy w niego, to ogien bedzie jego miejscem spotkania. Nie powatpiewaj wiec w to objawienie, poniewaz ono jest prawda od twego Pana. Lecz, zaprawde, wiekszosc ludzi nie wierzy!
18. A czy jest ktos bardziej niesprawiedliwy anizeli ten, kto wymysla klamstwo przeciw Bogu? Tacy beda przedstawieni swojemu Panu i swiadkowie powiedza: "Oto sa ci, którzy sklamali swemu Panu!" Czyz przeklenstwo Boga nie spadnie na niesprawiedliwych,
19. na tych, którzy odwracaja od drogi Boga, poszukujac na niej krzywizny, i którzy nie wierza w zycie ostateczne?
20. Ci nie sa w mocy zmienic czegokolwiek na ziemi i nie ma dla nich opiekunów, poza Bogiem. Im kara zostanie podwojona. Oni nie mogli slyszec i nie mogli tez jasno widziec.
21. Oto ci, którzy zgubili samych siebie. I to, co wymyslili, odsunelo sie od nich.
22. Nie ma zadnej watpliwosci, ze w zyciu ostatecznym oni beda najbardziej stratni!
23. Zaprawde, ci, którzy uwierzyli i którzy czynili dobre dziela, i którzy sa pokorni przed swoim Panem - beda mieszkancami Ogrodu; oni tam beda przebywac na wieki.
24. Te dwie grupy sa jak: slepy i gluchy oraz widzacy i slyszacy. Czyz oni moga byc do siebie podobni? Czy wy sie nie opamietacie?
25. My wyslalismy Noego do jego ludu: "Zaprawde, ja jestem dla was jawnie ostrzegajacym!
26. Nie czcijcie nikogo innego, jak tylko Boga! Zaprawde, obawiam sie dla was kary Dnia pelnego bólu!"
27. I powiedzieli dostojnicy jego ludu, którzy nie uwierzyli: "Widzimy, ze jestes tylko czlowiekiem, podobnie jak my. Widzimy, ze postepuja za toba tylko najnedzniejsi sposród nas, pospiesznie, bez zastanowienia. I nie widzimy u was zadnej wyzszosci nad nami. Przeciwnie, uwazamy, ze jestescie klamcami."
28. On powiedzial: "O ludu mój! Czy pomysleliscie? Jesli sie opieram na jasnym dowodzie pochodzacym od Pana i jesli On dal mi milosierdzie pochodzace od Niego - na które byliscie slepi - to czyz mozemy wam je narzucac, skoro macie do niego wstret?
29. O ludu mój! Ja nie prosze was za to o zadne bogactwo: moja nagroda jest tylko u Boga. I nie bede odpychal tych, którzy uwierzyli: przeciez oni spotkaja swego Pana. Lecz widze, iz jestescie ' ludem nieswiadomym.
30. 0 ludu mój! Kto mnie ochroni przed Bogiem, jesli ja was odepchne? Czyz wy sie nie opamietacie?
31. Wszak ja nie mówie wam: TJa mam skarby Bogat - przeciez nie znam tego, co skryte. I nie mówie wam: TJa jestem aniolem.t I nie mówie tym, którymi gardza wasze oczy: TBóg nie da im zadnego dobra.t - Bóg wie najlepiej, co kryje sie w ich duszach! - Bylbym wówczas wsród niesprawiedliwych."
32. Oni powiedzieli: "O Noe! Ty z nami sie spierasz i pomnozyles z nami spory. Przyprowadz nam to, co obiecujesz, jesli jestes z liczby prawdomównych!"
33. On powiedzial: "Przyprowadzi wam go Bóg - jesli On zechce - i nie bedziecie mogli nic uczynic.
34. Moja rada nie przyniesie wam pozytku - gdybym chcial udzielic wam rady - jesli Bóg zechce wprowadzic was w blad. On jest waszym Panem i do Niego bedziecie sprowadzeni."
35. Albo moze oni powiedza: "On to wymyslil!" Powiedz: "Jesli ja to wymyslilem, to na mnie spadnie moje przewinienie. Lecz ja jestem nie winien tego grzechu, który wy popelniacie."
36. I zostalo objawione Noemu: "Uwierza z twojego ludu tylko ci, którzy juz wierza. Wiec nie rozpaczaj z powodu tego, co oni czynili!
37. Zbuduj statek przed Naszymi oczami i wedlug Naszego objawienia; i nie przemawiaj do Mnie za tymi, którzy sa niesprawiedliwi! Oni zostana potopieni!"
38. I on zbudowal statek. A za kazdym razem, kiedy przechodzili obok niego dostojnicy jego ludu, wysmiewali sie z niego. On powiedzial: "Jesli wysmiewacie sie z nas, to badzcie pewni, ze my bedziemy sie z was wysmiewac, tak jak wy sie z nas wysmiewacie.
39. Niebawem sie dowiecie, kogo spotka kara ponizajaca i na kogo spadnie kara nieustajaca!"
40. A kiedy nadszedl Nasz rozkaz i zakipial piec, powiedzielismy: "Wnies na statek ze wszystkiego po dwoje i twoja rodzine - z wyjatkiem tego, przeciwko któremu juz wczesniej padlo slowo - i tych, którzy uwierzyli." Lecz uwierzyli z nim tylko nieliczni.
41. I on powiedzial: "Wsiadajcie na statek! Niech on plynie w imie Boga i niech przybija do portu! Zaprawde, mój Pan jest przebaczajacy, litosciwy!"
42. I plynal z nimi wsród fal jak góry. I Noe wezwal swojego syna, który pozostawal na miejscu odosobnionym: "O synu mój ! Wsiadaj z nami i nie badz z niewiernymi!"
43. On powiedzial: "Ja schronie sie na jakas góre, która wybawi mnie od wody." Powiedzial: "Nie ma dzisiaj wybawiciela od rozkazu Boga, oprócz tego, komu On okazal milosierdzie!" I powstala miedzy nimi fala, i znalazl sie wsród zatopionych.
44. I dal sie slyszec glos: "O ziemio! Pochlon twoja wode! O niebo! Powstrzymaj sie!" I woda opadla, i rozkaz zostal spelniony, a on osiadl na Al-Dzudi. I powiedziano: "Niech przepadnie lud niesprawiedliwych!"
45. I Noe zawolal do swego Pana, mówiac: "Panie mój! Oto mój syn jest z mojej rodziny. Zaprawde, Twoja obietnica jest prawda, a Ty jestes najsprawiedliwszy z sedziów!"
46. Powiedzial: "O Noe! On nie nalezy do twojej rodziny; to jest czyn nieprawy. Nie pros mnie o to, czego nie znasz. Oto Ja ciebie napominam, abys nie byl czlowiekiem nieswiadomym."
47. On powiedzial: "Panie mój ! Uchowaj mnie od tego, abym Ciebie mial prosic o to, czego nie znam. Jesli Ty mi nie przebaczysz i jesli nie okazesz mi milosierdzia, to bede wsród tych, którzy ponoszs strate."
48. I zostalo powiedziane: "O Noe! Zejdz z pozdrowieniem od Nas, a blogoslawienstwa niech beda nad toba i nad narodami, które narodza sie z tych, którzy sa z toba. I powstana inne narody, którym damy uzywanie doczesne, a nastepnie dotknie ich od Nas kara bolesna."
49. Oto opowiesc o tym, co skryte. Objawiamy ja tobie. Nie znales jej ani ty, ani twój lud przedtem. Wiec badz cierpliwy! Zaprawde, ostateczny rezultat jest dla bogobojnych!
50. I wyslalismy do ludu Ad ich brata Huda. On powiedzial: "O ludu mój! czcijcie Boga! Nie ma dla was boga oprócz Niego! Wy tylko zmyslacie klamstwa.
51. O ludu mój! Ja nie prosze was za to o zadna nagrode. Moja nagroda jest u Tego, który mnie stworzyl. Czyz nie jestescie rozumni?
52. O ludu mój! Proscie o przebaczenie waszego Pana, potem nawracajcie sie do Niego. On zesle na was z nieba deszcz obfity i doda wam sily do waszej sily. Nie odwracajcie sie wiec jako grzesznicy!"
53. Oni powiedzieli: O Hudzie! " Ty nie przyszedles do nas z jasnym dowodem: My nie pozostawimy naszych bogów na twoje slowo, my tobie nie wierzymy:
54. My mówimy tylko, iz jeden z naszych bogów dotknal ciebie zlem." On powiedzial: "Oto biore Boga za swiadka, i wy tez zaswiadczcie, iz ja nie jestem winien tego, co wy Jemu dodajecie jako wspóltowarzyszy,
55. poza Nim. Knujcie chytrosc przeciwko mnie, wszyscy razem, i potem nie kazcie mi czekac!
56. Oto zaufalem Bogu, Panu mojemu i Panu waszemu. Nie ma zadnego zwierzecia, którego On nie trzymalby za kosmyk. Zaprawde, Pan mój jest na drodze prostej!
57. A jesli sie odwrócicie - a przeciez ja wam obwiescilem to, z czym zostalem poslany - mój Pan zastapi was innym narodem, a wy nie zaszkodzicie Mu w niczym. Zaprawde, mój Pan czuwa pilnie nad kazda rzecza!"
58. I kiedy przyszedl Nasz rozkaz, uratowalismy Huda i tych, którzy uwierzyli razem z nim - przez milosierdzie pochodzace od Nas; i uratowalismy ich od surowej kary.
59. I oto Adyci odrzucili znaki swojego Pana, i zbuntowali sie przeciwko Jego poslancom, i poszli za rozkazem kazdego upartego tyrana.
60. I towarzyszylo im przeklenstwo na tym swiecie i w Dniu Zmartwychwstania. O tak ! Zaprawde, Adyci nie uwierzyli w swego Pana! O tak ! Niech przepadna Adyci, lud Huda!
61. I wyslalismy do ludu Samud ich brata Saliha. On powiedzial: "O ludu mój! Czcijcie Boga! Nie ma dla was zadnego innego boga oprócz Niego! On was utworzyl z ziemi i On was na niej osiedlil. Proscie Go o przebaczenie i nawracajcie sie do Niego! Zaprawde, mój Pan jest bliski, wysluchujacy!"
62. Oni powiedzieli: "O Salihu! Byles przeciez wsród nas tym, w którym pokladalismy przedtem nadzieje. Czy chcesz nam zabronic, abysmy czcili to, co czcili nasi ojcowie? Zaprawde, jestesmy w powaznym zwatpieniu wobec tego, do czego ty nas wzywasz!"
63. On powiedzial: "O ludu mój ! Czy wy pomysleliscie? Jesli sie opieram na jasnym dowodzie, pochodzacym od mego Pana, i jesli przyszlo do mnie milosierdzie od Niego, to kto mi pomoze przed Bogiem, jesli ja sie zbuntuje przeciwko Niemu? Wy tylko powiekszacie moja strate.
64. O ludu mój! Oto ta wielbladzica Boga jest dla was znakiem! Pozwólcie jej wiec pasc sie na ziemi Boga! Nie czyncie jej nic zlego, bo inaczej pochwyci was kara bliska."
65. Oni jednak podcieli jej peciny. Wtedy on powiedzial: "Uzywajcie sobie w swoich domostwach przez trzy dni - to jest obietnica nieklamliwa."
66. I kiedy przyszedl Nasz rozkaz, uratowalismy Saliha oraz tych, którzy uwierzyli razem z nim - przez milosierdzie pochodzace od Nas - od hanby tego dnia. Zaprawde, twój Pan jest Mocny, Potezny!
67. I dosiegnal tych, którzy byli niesprawiedliwi, przerazliwy krzyk; rankiem zas lezeli twarzami do ziemi w swoich domostwach,
68. jak gdyby tam nie mieszkali. O tak! Zaprawde, lud Samud nie uwierzyl w swego Pana O tak! Niech przepadna Samudyci!
69. Nasi poslancy przyszli do Abrahama z radosna wiescia. Powiedzieli: "Pokój!" On powiedzial: "Pokój!" - i nie omieszkal przyniesc upieczonego cielaka.
70. A kiedy zobaczyl, ze ich rece nie siegaja po niego, odniósl sie do nich z nieufnoscia i poczul strach przed nimi. Oni powiedzieli: "Nie bój sie! Oto zostalismy poslani do ludu Lota."
71. Zona jego stala i rozesmiala sie. My ucieszylismy ja wiescia o Izaaku, a po Izaaku - o Jakubie.
72. Ona powiedziala: "O biada mi! Czyz ja urodze, przeciez jestem stara kobieta, a ten mój maz jest starcem! Zaprawde, to jest rzecz zadziwiajaca!"
73. Oni powiedzieli: "Czy ty sie dziwisz rozkazowi Boga? Milosierdzie Boga i Jego blogoslawienstwa niech beda nad wami
74. A kiedy strach opuscil Abrahama i kiedy dotarla do niego radosna wiesc, zaczal prowadzic spór z Nami w sprawie ludu Lota.
75. - Zaprawde, Abraham byl lagodny, pokorny, nawracajacy sie w skrusze! -
76. "O Abrahamie! Odwróc sie od tego! Oto przyszedl rozkaz od twego Pana! Zaprawde, przyjdzie do nich kara, której nie bedzie mozna odwrócic!"
77. A kiedy przybyli nasi poslancy do Lota, on zmartwil sie z ich powodu, bo ramie jego bylo bezsilne dla nich. I powiedzial on: "To jest dzien nieszczesny!"
78. I przyszedl do niego jego lud, pospiesznie kierujac sie ku niemu, ale przedtem popelniali zle czyny. "I on powiedzial: O ludu mój! Oto moje córki - one sa czysciejsze dla was! Przeto bójcie sie Boga! Nie zawstydzajcie mnie w moich gosciach! Czyz nie ma wsród was czlowieka prawego?!"
79. Oni powiedzieli: "Ty wiesz przeciez; ze my nie mamy prawa do twoich córek; i wiesz z pewnoscia, czego my chcemy."
80. On powiedzial: "Gdybym tylko mial sile nad wami albo gdybym mógl znalesc podpore solidnego filara!"
81. Oni powiedzieli: "O Locie! My jestesmy poslancami twego Pana; oni nigdy do ciebie nie dojda. Wyruszaj wiec z twoja rodzina i niech nie odwraca sie zaden z was; twoja zona jedna sie odwróci i dosiegnie ja to, co dosiegnie tamtych! Zaprawde, ich wyznaczonym czasem - poranek. A czy poranek nie jest blisko?"
82. A kiedy przyszedl Nasz rozkaz, wywrócilismy miasto z góry na dól; i spuscilismy na nie deszcz kamieni z gliny palonej, warstwami,
83. oznakowanej u twojego Pana. I ono nie jest daleko od niesprawiedliwych.
84. I wyslalismy do Madianitów ich brata Szu`ajba, który powiedzial: "Czcijcie Boga! Nie ma dla was zadnego innego boga oprócz Niego! I nie umniejszajcie miary i wagi! Widze, ze zyjecie w dobrobycie, i obawiam sie dla was kary Dnia wszystko obejmujacego!
85. O ludu mój! ' Dawajcie pelna miare i wage, sprawiedliwie! Nie powodujcie uszczerbku w ludzkich dobrach! Nie czyncie niegodziwosci na ziemi, by nie szerzyc zgorszenia!
86. To, co pozostaje u Boga, jest lepsze dla was, jesli jestescie wierzacymi. Ja nie jestem dla was zadnym strózem."
87. Oni powiedzieli: "O Szu`ajbie! Czy twoja modlitwa nakazuje ci, abysmy poniechali tego, co czcili nasi ojcowie, albo abysmy przestali czynic z naszym majatkiem to, co chcemy? Ty przeciez jestes lagodny, prawy!"
88. On powiedzial: "O ludu mój ! Jak wam sie wydaje? Jesli opieram sie na jasnym dowodzie, pochodzacym od mego Pana, i jesli on zaopatrzyl mnie od Siebie pieknym zaopatrzeniem, i jesli nie chce pójsc za wami w tym, czego wam zakazuje, to ja chce tylko waszego udoskonalenia, na miare moich mozliwosci. Moja nadzieja na pomyslnosc jest tylko u Boga! Jemu zaufalem i do Niego sie nawracam!
89. O ludu mój! Niech rozdzial ze mna nie doprowadzi was do grzechu, aby was nie dosieglo to samo, co dosieglo: lud Noego albo lud Lota, albo lud Saliha. A lud Lota nie jest daleko od was.
90. Proscie o przebaczenie waszego Pana! Nastepnie nawracajcie sie do Niego! Zaprawde, mój Pan jest litosciwy, kochajacy!"
91. Oni powiedzieli: "O Szu`ajbie! My nie pojmujemy wiele z tego, co mówisz; my widzimy, ze jestes slaby wsród nas. I gdyby nie twój ród, to bysmy ciebie ukamienowali; ty nie jestes przeciez nad nami potezny."
92. On powiedzial: "O ludu mój ! Czy mój ród jest potezniejszy dla was od Boga, tak iz odwróciliscie sie do Niego plecami? Zaprawde, mój Pan obejmuje calkowicie to, co czynicie!
93. O ludu mój! Dzialajcie wedlug swoich mozliwosci, ja tez bede dzialal. I niebawem sie dowiecie, do kogo przyjdzie kara, która go ponizy, i kto byl klamca. Wyczekujcie wiec! Ja z wami jestem wyczekujacy."
94. I kiedy przyszedl Nasz rozkaz, uratowalismy Szu`ajba i tych, którzy uwierzyli razem z nim - przez milosierdzie od Nas. Tych, którzy byli niesprawiedliwi, pochwycil przerazliwy krzyk i rankiem lezeli w swoich domostwach twarzami ku ziemi,
95. jak gdyby oni tam nigdy nie zyli. O tak! Niech przepadna Madianici , tak jak oddaleni zostali Samudyci!
96. I poslalismy Mojzesza z Naszymi znakami i z wladza oczywista
97. do Faraona i jego dostojników. I poszli oni za rozkazem Faraona, chociaz rozkaz Faraona nie byl sluszny.
98. Pójdzie on na czele swego ludu, w Dniu Zmartwychwstania, i poprowadzi do wodopoju - do ognia! Jakze to nieszczesny wodopój, do którego oni sa prowadzeni!
99. I bedzie im towarzyszyc tu przeklenstwo, nawet w Dniu Zmartwychwstania. Jakze nieszczesny to podarunek zostanie im dany!
100. Oto troche wiadomosci o miastach, o których ci opowiadamy: jedne z nich jeszcze stoja, a inne zostaly sciete jak zniwo.
101. My nie wyrzadzilismy im niesprawiedliwosci, lecz oni sami sobie wyrzadzili niesprawiedliwosc. I nie wybawili ich od niczego ich bogowie, których wzywali, poza Bogiem, kiedy przyszedl rozkaz od twojego Pana. Oni powiekszyli tylko swoja zgube.
102. Takie jest skaranie twego Pana, kiedy On pokaral te miasta, które byly niesprawiedliwe.
103. Zaprawde, Jego karanie jest bolesne, gwaltowne! Zaprawde, w tym jest znak dla tych, którzy sie obawiaja kary zycia ostatecznego! To jest Dzien, dla którego ludzie zostana zebrani! To Dzien, który bedzie zaswiadczony!
104. I My opóznimy go tylko do oznaczonego juz czasu.
105. Kiedy ten Dzien nadejdzie, dusza nie bedzie mówic inaczej, jak tylko za pozwoleniem Boga. I beda wtedy ludzie nieszczesliwi i ludzie szczesliwi.
106. Ci, którzy beda nieszczesliwi, beda w ogniu wsród wzdychan i szlochów;
107. beda tam przebywac na wieki, jak dlugo beda trwac niebiosa i ziemia, chyba ze Bóg zechce inaczej. Zaprawde, twój Pan czyni to, co chce!
108. A ci, którzy dostapili szczescia, znajda sie w Ogrodzie; beda tam przebywac na wieki, jak dlugo trwac beda niebiosa i ziemia, chyba ze Bóg zechce inaczej. - To jest podarunek niezawodny. -
109. I nie miej zadnej watpliwosci wzgledem tego, co czcza ci ludzie; oni oddaja czesc tylko tak, jak oddawali czesc niegdys ich ojcowie. Zaprawde, My w pelni oddamy im ich udzial, nie umniejszony!
110. Dalismy juz Ksiege Mojzeszowi i byla ona przedmiotem sporu. Gdyby nie slowo pochodzace od twego Pana, które sie pojawilo wczesniej, to zostaloby juz miedzy nimi rozstrzygniete. Zaprawde, oni sa w glebokim zwatpieniu wzgledem niej!
111. Zaprawde, twój Pan da pelna zaplate wszystkim za ich czyny! On przeciez jest doskonale swiadomy tego, co czynicie!
112. Postepuj droga prosta, tak jak ci zostalo nakazane; ty i ci, którzy sie nawrócili z toba, i nie przekraczajcie granicy! Przeciez On doskonale widzi, co czynicie!
113. I nje opierajcie sie na tych, którzy sa niesprawiedliwi, bo dosiegnie was ogien! I nie ma dla was, poza Bogiem; opiekunów; i wtedy nie bedziecie wspomozeni.
114. Odprawiaj modlitwe na obu krancach dnia i czesto w godzinach nocy: Zaprawde; czyny piekne usuwaja czyny zle! To jest przypomnienie dla pamietajacych!
115. Badz cierpliwy! bo, zaprawde, Bóg nie gubi nagrody tych, którzy czynia dobro!
116. Dlaczego wsród pokolen, które byly przed wami, nie bylo ludzi obdarzonych wytrwaloscia, którzy by sprzeciwiali sie zepsuciu na ziemi, oprócz tych nielicznych, których uratowalismy? A ci, którzy czynili niesprawiedliwosc, przedkladali dobrobyt, w którym zyli; i byli grzesznikami.
117. I nie postapilby twój Pan tak, by zniszczyc te miasta niesprawiedliwie, jesliby ich mieszkancy czynili dobro.
118. A jesliby twój Pan chcial, to uczynilby ludzi jednym narodem. Ale oni nie przestaja sie sprzeczac,
119. z wyjatkiem tych, komu twój Pan okazal milosierdzie. Dlatego On ich stworzyl. I spelnilo sie slowo twojego Pana: "Ja z pewnoscia napelnie Gehenne dzinnami i ludzmi, wszystkimi razem!"
120. Opowiadamy tobie te opowiesci o poslancach, aby przez to umocnic twoje serce. I w tym przyszla do ciebie prawda, pouczenie i napomnienie dla wierzacych.