Sure No	Ayet No	Ayet	Karakter
Fatiha	1	Bismillahirrahmânirrahîm	42
Fatiha	4	Hamd, Âlemlerin Rabbi, Rahmân, Rahîm, hesap ve ceza gününün (ahiret gününün) maliki Allah'a mahsustur.	130
Fatiha	5	(Allahım!) Yalnız sana ibadet ederiz ve yalnız senden yardım dileriz.	92
Fatiha	7	Bizi doğru yola, kendilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğrayanlarınkine ve sapıklarınkine değil.	131
Bakara	1	Elif Lâm Mîm.	31
Bakara	2	Bu, kendisinde şüphe olmayan kitaptır. Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için yol göstericidir.	123
Bakara	3	Onlar gaybe inanırlar, namazı dosdoğru kılarlar, kendilerine rızık olarak verdiğimizden de Allah yolunda harcarlar.	141
Bakara	4	Onlar sana indirilene de, senden önce indirilenlere de inanırlar. Ahirete de kesin olarak inanırlar.	122
Bakara	5	İşte onlar Rab'lerinden (gelen) bir doğru yol üzeredirler ve kurtuluşa erenler de işte onlardır.	120
Bakara	6	Küfre saplananlara gelince, onları uyarsan da, uyarmasan da, onlar için birdir, inanmazlar.	111
Bakara	8	İnsanlardan, inanmadıkları halde, "Allah'a ve ahiret gününe inandık" diyenler de vardır.	114
Bakara	9	Bunlar Allah'ı ve mü'minleri aldatmaya çalışırlar. Oysa sadece kendilerini aldatırlar da farkında değillerdir.	138
Bakara	11	Bunlara, "Yeryüzünde fesat çıkarmayın" denildiğinde, "Biz ancak ıslah edicileriz!" derler.	117
Bakara	12	İyi bilin ki, onlar bozguncuların ta kendileridir. Fakat farkında değillerdir.	102
Bakara	18	Onlar, sağırdırlar, dilsizdirler, kördürler. Artık (hakka) dönmezler.	96
Bakara	21	Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabbinize ibadet edin ki, Allah'a karşı gelmekten sakınasınız.	135
Bakara	39	İnkâr edenler ve âyetlerimizi yalanlayanlara gelince, işte bunlar cehennemliktir. Onlar orada ebedî kalacaklardır.	140
Bakara	42	Hakkı bâtılla karıştırıp da bile bile hakkı gizlemeyin.	83
Bakara	43	Namazı kılın, zekatı verin. Rükû edenlerle birlikte siz de rükû edin.	97
Bakara	46	Onlar, Rablerine kavuşacaklarını ve gerçekten ona döneceklerini çok iyi bilirler.	107
Bakara	50	Hani, sizin için denizi yarmış, sizi kurtarmış, gözlerinizin önünde Firavun ailesini suda boğmuştuk.	130
Bakara	52	Sonra bunun ardından şükredesiniz diye sizi affetmiştik.	80
Bakara	53	Hani, doğru yolu tutasınız diye Mûsâ'ya Kitab'ı (Tevrat'ı) ve Furkan'ı vermiştik.	110
Bakara	56	Sonra, şükredesiniz diye ölümünüzün ardından sizi tekrar dirilttik.	95
Bakara	64	Bundan sonra yine yüz çevirdiniz. Allah'ın bol nimeti ve merhameti olmasaydı herhalde ziyana uğrayanlardan olurdunuz.	142
Bakara	77	Onlar bilmiyorlar mı ki, Allah onların gizli tuttuklarını da bilir, açığa vurduklarını da.	117
Bakara	82	İman edip salih ameller işleyenler ise cennetliklerdir. Onlar orada ebedi kalacaklardır.	111
Bakara	99	Andolsun, biz sana apaçık âyetler indirdik. Bunları ancak fasıklar inkâr eder.	104
Bakara	117	O, gökleri ve yeri örneksiz yaratandır. Bir işe hükmetti mi ona sadece "ol" der, o da hemen oluverir.	127
Bakara	122	Ey İsrailoğulları! Size verdiğim nimetimi ve (bir zamanlar) sizi cümle âleme üstün tuttuğumu hatırlayın.	136
Bakara	131	Rabbi ona "Teslim ol" dediğinde "Âlemlerin Rabbine teslim oldum" demişti.	97
Bakara	147	Hak (ancak) Rabbindendir. Artık, sakın şüpheye düşenlerden olma!	91
Bakara	152	Öyleyse yalnız beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın nankörlük etmeyin.	117
Bakara	153	Ey iman edenler! Sabrederek ve namaz kılarak Allah'tan yardım dileyin. Şüphe yok ki Allah sabredenlerle beraberdir.	139
Bakara	154	Allah yolunda öldürülenlere "ölüler" demeyin. Hayır, onlar diridirler. Ancak siz bunu bilemezsiniz.	124
Bakara	155	Andolsun ki sizi biraz korku ve açlıkla, bir de mallar, canlar ve ürünlerden eksilterek deneriz. Sabredenleri müjdele.	144
Bakara	157	İşte Rableri katından rahmet ve merhamet onlaradır. Doğru yola ulaştırılmış olanlar da işte bunlardır.	135
Bakara	162	Onlar ebedî olarak lânet içinde kalırlar. Artık ne kendilerinden azap hafifletilir, ne de yüzlerine bakılır.	137
Bakara	163	Sizin ilahınız bir tek ilahtır. Ondan başka ilah yoktur. O Rahmân'dır, Rahîm'dir.	108
Bakara	169	O, size ancak kötülüğü, hayasızlığı ve Allah'a karşı bilmediğiniz şeyleri söylemenizi emreder.	128
Bakara	179	Ey akıl sahipleri! Kısasta sizin için hayat vardır. Umulur ki (bu hükme uyarak) korunursunuz.	119
Bakara	201	Onlardan, "Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru" diyenler de vardır.	145
Bakara	202	İşte onlara kazandıklarından bir nasip vardır. Allah, hesabı pek çabuk görendir.	106
Bakara	238	Namazlara ve orta namaza devam edin. Allah'a gönülden boyun eğerek namaza durun.	104
Bakara	242	Düşünesiniz diye Allah size âyetlerini böyle açıklamaktadır.	89
Bakara	244	Allah yolunda savaşın ve bilin ki şüphesiz Allah hakkıyla işitendir ve hakkıyla bilendir.	117
Bakara	270	Allah yolunda her ne harcar veya her ne adarsanız, şüphesiz Allah onu bilir. Zulmedenlerin yardımcıları yoktur.	138
Bakara	276	Allah, faiz malını mahveder, sadakaları ise artırır (bereketlendirir). Allah hiçbir günahkâr nankörü sevmez.	139
Al-i İmran	1	Elif Lâm Mîm.	36
Al-i İmran	2	Allah, kendisinden başka hiçbir ilah bulunmayandır. Diridir, kayyumdur.	98
Al-i İmran	5	Şüphesiz yerde ve gökte Allah'a hiçbir şey gizli kalmaz.	86
Al-i İmran	22	Onlar, amelleri, dünyada da, ahirette de boşa gitmiş kimselerdir. Onların hiç yardımcıları da yoktur.	133
Al-i İmran	32	De ki: "Allah'a ve Peygamber'e itaat edin." Eğer yüz çevirirlerse şüphe yok ki Allah kafirleri sevmez.	130
Al-i İmran	42	Hani melekler, "Ey Meryem! Allah seni seçti. Seni tertemiz yaptı ve seni dünya kadınlarına üstün kıldı."	136
Al-i İmran	43	"Ey Meryem! Rabbine divan dur. Secde et ve (onun huzurunda) rükû edenlerle beraber rükû et" demişlerdi.	133
Al-i İmran	46	"O, beşikte de, yetişkin çağında da insanlarla konuşacak, salihlerden olacaktır."	113
Al-i İmran	48	Ve Allah ona kitabı, hikmeti, Tevrat ve İncil'i öğretecek.	87
Al-i İmran	51	"Şüphesiz Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyleyse ona ibadet edin. İşte bu, doğru yoldur."	133
Al-i İmran	53	"Rabbimiz! Senin indirdiğine iman ettik ve Peygamber'e uyduk.Artık bizi (hakikate) şahitlik edenlerle beraber yaz."	143
Al-i İmran	54	Onlar tuzak kurdular. Allah da tuzak kurdu. Allah tuzak kuranların en hayırlısıdır.	111
Al-i İmran	58	(Ey Muhammed!) Bunu (bildirdiklerimizi) biz sana âyetlerden ve hikmet dolu Kur'an'dan okuyoruz.	121
Al-i İmran	60	Hak Rabbindendir. O halde sakın şüphe edenlerden olma.	82
Al-i İmran	63	Eğer yüz çevirirlerse, şüphesiz ki Allah fesat çıkaranları çok iyi bilir.	107
Al-i İmran	70	Ey Kitap ehli! (Gerçeğe) şahit olduğunuz halde, niçin Allah'ın âyetlerini inkar ediyorsunuz?	123
Al-i İmran	71	Ey Kitap ehli! Niçin hakkı batılla karıştırıyor ve bile bile gerçeği gizliyorsunuz?	115
Al-i İmran	74	O, rahmetini dilediğine has kılar. Allah büyük lütuf sahibidir.	91
Al-i İmran	82	Artık bundan sonra kim yüz çevirirse işte onlar yoldan çıkmışların ta kendileridir.	117
Al-i İmran	87	İşte onların cezası; Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lanetinin üzerlerine olmasıdır.	129
Al-i İmran	88	Onun (lanetin) içinde ebedi kalacaklardır. Onların azabı hafifletilmez, onlara göz açtırılmaz.	127
Al-i İmran	92	Sevdiğiniz şeylerden Allah yolunda harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz. Her ne harcarsanız Allah onu bilir.	141
Al-i İmran	94	Artık bundan sonra Allah'a karşı kim yalan uydurursa, işte onlar zalimlerin ta kendileridir.	119
Al-i İmran	107	Yüzleri ağaranlar ise Allah'ın rahmeti içindedirler. Onlar orada ebedi kalacaklardır.	116
Al-i İmran	108	İşte bunlar Allah'ın, sana hak olarak okuduğumuz âyetlerdir. Allah, âlemlere hiç zulüm etmek istemez.	134
Al-i İmran	109	Göklerdeki her şey, yerdeki her şey Allah'ındır. Bütün işler ancak Allah'a döndürülür.	122
Al-i İmran	124	Hani sen mü'minlere, "Rabbinizin, indirilmiş üç bin melek ile yardım etmesi size yetmez mi?" diyordun.	133
Al-i İmran	131	Kafirler için hazırlanmış ateşten sakının.	75
Al-i İmran	132	Allah'a ve Peygambere itaat edin ki size merhamet edilsin.	83
Al-i İmran	139	Gevşemeyin, hüzünlenmeyin. Eğer (gerçekten) iman etmiş kimseler iseniz üstün olan sizlersiniz.	128
Al-i İmran	141	Bir de Allah, iman edenleri arındırmak ve küfre sapanları mahvetmek için böyle yapar.	115
Al-i İmran	148	Allah da onlara hem dünya nimetini, hem de ahiretin güzel mükafatını verdi. Allah güzel davrananları sever.	139
Al-i İmran	150	Hayır! Yalnız Allah yardımcınızdır. O, yardımcıların en hayırlısıdır.	108
Al-i İmran	158	Andolsun, ölseniz de öldürülseniz de, Allah'ın huzurunda toplanacaksınız.	104
Al-i İmran	163	Onlar (insanlar) Allah'ın katında derece derecedirler. Allah, onların yaptıklarını görmektedir.	128
Al-i İmran	171	(Şehitler) Allah'ın nimetine, keremine ve Allah'ın, mü'minlerin ecrini zayi etmeyeceğine sevinirler.	131
Al-i İmran	175	O şeytan sizi ancak kendi dostlarından korkutuyor. Onlardan korkmayın, eğer mü'min iseniz, benden korkun.	136
Al-i İmran	189	Göklerin ve yerin hükümranlığı Allah'ındır. Allah her şeye hakkıyla gücü yetendir.	120
Al-i İmran	192	"Rabbimiz! Sen kimi cehennem ateşine sokarsan onu rezil etmişsindir. Zalimlerin hiç yardımcıları yoktur."	137
Al-i İmran	196	Kafirlerin refah içinde diyar diyar dolaşmaları sakın seni aldatmasın.	99
Nisa	21	Hem, siz eşlerinizle birleşmiş ve onlar da sizden sağlam bir söz almış iken, onu nasıl (geri) alırsınız?	133
Nisa	27	Allah, sizin tövbenizi kabul etmek istiyor. Şehvetlerine uyanlar ise sizin büyük bir sapıklığa düşmenizi istiyorlar.	141
Nisa	28	Allah sizden (yükümlülükleri) hafifletmek istiyor. Çünkü insan zayıf yaratılmıştır.	113
Nisa	30	Kim haddi aşarak ve zulmederek bunu yaparsa, onu cehennem ateşine atacağız. Bu, Allah'a pek kolaydır.	124
Nisa	45	Allah sizin düşmanlarınızı çok daha iyi bilir. Allah dost olarak yeter. Allah yardımcı olarak da yeter.	127
Nisa	50	Bak Allah'a karşı nasıl yalan uyduruyorlar. Apaçık bir günah olarak bu yeter.	101
Nisa	52	Onlar, Allah'ın lanet ettiği kimselerdir. Allah kime lanet ederse, artık ona asla bir yardımcı bulamazsın.	128
Nisa	53	Yoksa onların hükümranlıkta bir payı mı var? Öyle olsa, insanlara bir zerre bile vermezler.	116
Nisa	55	Böylece onlardan kimi ona iman etti, kimi de sırt çevirdi. (O iman etmeyenlere) çılgın ateş olarak cehennem yeter.	139
Nisa	67	O zaman kendilerine elbette katımızdan büyük bir mükafat verirdik.	89
Nisa	68	Onları elbette doğru yola iletirdik.	56
Nisa	70	Bu lütuf Allah'tandır. Hakkıyla bilen olarak Allah yeter.	78
Nisa	71	Ey iman edenler! (Düşmana karşı) tedbirinizi alıp, küçük birlikler halinde, yahut topluca savaşa gidin.	130
Nisa	80	Kim peygambere itaat ederse, Allah'a itaat etmiş olur. Kim yüz çevirirse (bilsin ki) biz seni onlara bekçi göndermedik.	140
Nisa	99	Umulur ki, Allah bu kimseleri affeder. Çünkü Allah çok affedicidir, çok bağışlayıcıdır.	116
Nisa	106	Allah'tan bağışlama dile. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.	109
Nisa	107	Kendilerine hainlik edenleri savunma. Zira Allah, hiçbir haini, hiçbir günâhkarı sevmez.	112
Nisa	117	Onlar, Allah'ı bırakıp ancak dişilere tapıyorlar.Halbuki (aslında) azgın bir şeytana tapmaktadırlar.	128
Nisa	118	Allah o şeytana lânet etti ve o da, "Andolsun ki senin kullarından elbette belirli bir pay alacağım" dedi.	130
Nisa	121	İşte onların barınağı cehennemdir. Ondan bir kaçış yolu bulamazlar.	94
Nisa	126	Göklerdeki her şey, yerdeki her şey Allah'ındır. Allah, her şeyi kuşatıcıdır.	106
Nisa	132	Göklerdeki her şey, yerdeki her şey Allah'ındır. Vekil olarak Allah yeter.	98
Nisa	133	Ey insanlar! Allah dilerse sizi yok eder ve başkalarını getirir. Allah buna hakkıyla gücü yetendir.	124
Nisa	138	Münafıklara, kendileri için elem dolu bir azap olduğunu müjdele.	88
Nisa	158	Fakat Allah onu kendisine yükseltmiştir. Allah üstün ve güçlüdür, hüküm ve hikmet sahibidir.	121
Nisa	167	Şüphesiz inkar edenler, insanları Allah yolundan alıkoyanlar derin bir sapıklığa düşmüşlerdir.	124
Nisa	168	Şüphesiz inkar edenler ve zulmedenler (var ya) Allah onları asla bağışlayacak ve doğru yola iletecek değildir.	137
Nisa	169	(Allah onları) ancak içinde ebedi kalacakları cehennemin yoluna iletir. Bu ise Allah'a çok kolaydır.	124
Nisa	174	Ey insanlar! Size Rabbinizden kesin bir delil (Hz. Muhammed) geldi ve size apaçık bir nur (Kur'an) indirdik.	129
Maide	10	İnkar edip âyetlerimizi yalanlayanlar var ya; işte onlar cehennemliklerdir.	95
Maide	30	Derken nefsi onu kardeşini öldürmeye itti de (nefsine uyarak) onu öldürdü ve böylece ziyan edenlerden oldu.	133
Maide	37	Ateşten çıkmak isterler ama ondan çıkabilecek değillerdir. Onlara sürekli bir azap vardır.	117
Maide	56	Kim Allah'ı, onun peygamberini ve inananları dost edinirse bilsin ki şüphesiz Allah taraftarları galiplerin ta kendileridir.	148
Maide	86	İnkar edenlere ve âyetlerimizi yalanlayanlara gelince işte onlar cehennemliklerdir.	105
Maide	98	Bilin ki Allah'ın cezası çetindir ve Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.	111
Maide	99	Peygamberin üzerine düşen ancak tebliğdir. Allah sizin açıkladığınızı da, gizlediğinizi de bilir.	128
Maide	102	Sizden önceki bir millet o tür şeyleri sordu da sonra o yüzden kafir oldu.	98
Enam	149	De ki: "En üstün delil yalnızca Allah'ındır. O, dileseydi elbette sizin hepinizi doğru yola iletirdi."	124
Enam	134	Şüphesiz size va'd edilen şeyler mutlaka gelecektir. Siz bunun önüne geçemezsiniz.	107
Enam	131	Bu (peygamberlerin gönderilmesi), Allah'ın, halkları habersizken ülkeleri haksız yere helâk etmeyeceği içindir.	137
Enam	132	Herkesin amellerine göre dereceleri vardır. Rabbin onların yaptıklarından habersiz değildir.	115
Enam	127	Rableri katında selam yurdu (cennet) onlarındır. Allah, yapmakta oldukları şeylerden dolayı onların dostudur.	135
Enam	118	Artık, âyetlerine inanan kimseler iseniz üzerine Allah'ın ismi anılarak kesilmiş hayvanlardan yiyin.	124
Enam	117	Şüphesiz senin Rabbin, yolundan sapanı çok iyi bilir ve yine O doğru yolu bulanları en iyi bilendir.	125
Enam	106	Ey Muhammed! Sen, Rabbinden sana vahyedilene uy. Ondan başka hiçbir ilah yoktur. Allah'a ortak koşanlardan yüz çevir.	141
Enam	103	Gözler onu idrak edemez ama O, gözleri idrak eder." O, en gizli şeyleri bilendir, (her şeyden) hakkıyla haberdar olandır.	146
Enam	86	İsmail'i, Elyasa'ı, Yûnus'u ve Lût'u da hidayete erdirmiştik. Her birini âlemlere üstün kılmıştık.	128
Enam	85	Zekeriya'yı, Yahya'yı, İsa'yı, İlyas'ı doğru yola erdirmiştik. Bunların hepsi salih kimselerden idi.	127
Enam	67	Her haberin gerçekleşeceği bir zamanı vardır. İleride bileceksiniz.	91
Enam	66	O (Kur'an) hak olduğu halde kavmin onu yalanladı. De ki: "Ben size vekil (sizden sorumlu) değilim."	120
Enam	64	De ki: "Onlardan ve her türlü sıkıntıdan sizi Allah kurtarır. Ama siz yine de ona ortak koşuyorsunuz."	125
Enam	55	Suçluların yolu da açığa çıksın diye âyetleri işte böyle ayrı ayrı açıklarız.	111
Enam	49	Âyetlerimizi yalanlayanlara ise, yapmakta oldukları fasıklık sebebiyle azap dokunacaktır.	112
Enam	45	Böylece zulmeden o toplumun kökü kesildi. Hamd, âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur.	102
Enam	29	Derler ki: "Hayat ancak dünya hayatımızdır. Artık biz bir daha diriltilecek de değiliz."	112
Enam	18	O, kullarının üstünde mutlak hakimiyet sahibidir. O, hüküm ve hikmet sahibidir, (her şeyden) hakkıyla haberdardır.	140
Enam	15	De ki: "Ben Rabbime isyan edersem gerçekten, büyük bir günün (kıyamet gününün) azabından korkarım."	126
Enam	16	(O günün azabı) kimden savuşturulursa gerçekten (Allah) ona acımıştır. İşte bu apaçık kurtuluştur.	130
Enam	13	Gece ve gündüzde barınan her şey onundur. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.	108
Enam	11	De ki: "Yeryüzünde gezin dolaşın da (Peygamberleri) yalanlayanların sonu nasıl olmuş bir görün."	123
Enam	5	Nitekim hak (Kur'an) kendilerine gelince onu yalanladılar. Fakat alay ettikleri şeyin haberleri kendilerine ilerde gelecektir.	144
Enam	4	Onlara Rablerinin âyetlerinden hiçbir âyet gelmez ki ondan yüz çevirmesinler.	99
Enam	163	"O'nun hiçbir ortağı yoktur. İşte ben bununla emrolundum. Ben müslümanların ilkiyim."	113
Araf	181	Yarattıklarımızdan, hakka sarılarak doğru yolu gösteren ve hak ile adaleti gerçekleştiren bir topluluk vardır.	138
Araf	177	Âyetlerimizi yalan sayan ve ancak kendilerine zulmeden bir kavmin durumu ne kötüdür!	107
Araf	174	Hakka dönsünler diye işte âyetleri böylece ayrı ayrı açıklıyoruz.	94
Araf	166	Yasaklandıkları şeylerden vazgeçmeye yanaşmayınca da onlara "aşağılık maymunlar olun" dedik.	121
Araf	159	Mûsâ'nın kavminden (insanları) hak ile doğru yola ileten ve onunla adaletli davranan bir topluluk da vardı.	129
Araf	151	(Mûsâ), "Ey Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla. Bizi kendi rahmetine sok. Sen merhametlilerin en merhametlisisin" dedi.	141
Araf	140	"Sizi âlemlere üstün kılmış iken, Allah'tan başka ilah mı araştırayım size?"	108
Araf	139	Şüphesiz bunların (din diye) içinde bulundukları şey yok olmaya mahkumdur. Yapmakta olduklarının hepsi batıldır."	140
Araf	135	Fakat erişecekleri bir süreye kadar biz azabı üzerlerinden kaldırınca hemen yeminlerini bozarlar.	122
Araf	132	Dediler ki: "Bizi büyülemek için her ne getirirsen getir, biz sana inanacak değiliz."	108
Araf	125	Dediler ki: "Biz mutlaka Rabbimize döneceğiz."	65
Araf	122	"Mûsâ ve Hârûn'un Rabbine."	50
Araf	120	Sihirbazlar ise secdeye kapandılar.	54
Araf	121	"Âlemlerin Rabbine iman ettik" dediler.	57
Araf	119	Artık orada yenilmişler ve küçük düşmüşlerdi.	73
Araf	118	Böylece hak yerini buldu ve onların yapmış oldukları şeylerin hepsi boşa çıktı.	108
Araf	115	(Sihirbazlar), "Ey Mûsâ!" Ya önce sen at, ya da önce atanlar biz olalım" dediler.	105
Araf	114	Firavun, "Evet. Üstelik siz (ücretle de kalmayacaksınız) mutlaka benim en yakınlarımdan olacaksınız" dedi.	133
Araf	112	"Bütün usta sihirbazları (toplayıp) sana getirsinler."	77
Araf	113	Sihirbazlar Firavun'a geldiler. "Galip gelenler biz olursak mutlaka bize bir mükafat vardır, değil mi?" dediler.	132
Araf	109	Firavun'un kavminden ileri gelenler dediler ki: "Şüphesiz bu adam usta bir sihirbazdır."	112
Araf	110	"Sizi yerinizden çıkarmak istiyor." Firavun ileri gelenlere, "Öyle ise siz ne düşünüyorsunuz?" dedi.	123
Araf	108	Elini (koynundan) çıkardı. Bir de ne görsünler o, bakanlar için, bembeyaz olmuş.	105
Araf	106	Firavun, "Eğer açık bir delil getirdiysen haydi göster onu bakalım, şayet doğru söyleyenlerden isen" dedi.	133
Araf	107	Bunun üzerine Mûsâ asasını yere attı. Bir de ne görsünler, apaçık bir ejderha.	107
Araf	104	Mûsâ dedi ki: "Ey Firavun! Şüphesiz ki ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim."	125
Araf	99	Yoksa Allah'ın tuzağından emin mi oldular? Ziyana uğrayan kavimden başkası Allah'ın tuzağından emin olamaz.	134
Araf	97	Memleketlerin halkları geceleyin uyurken kendilerine azabımızın gelmesinden emin mi oldular?	114
Araf	98	Ya da o memleketlerin halkları kuşluk vakti gülüp oynarken kendilerine azabımızın gelmesinden emin mi oldular?	135
Araf	91	Derken, onları o korkunç sarsıntı yakaladı da yurtlarında yüzüstü hareketsiz çöke kaldılar.	119
Araf	84	Onların üstüne bir azap yağmuru yağdırdık." Bak, suçluların akıbeti nasıl oldu.	108
Araf	83	Bunun üzerine biz de onu ve karısı dışında aile fertlerini kurtardık. Karısı ise azab içinde kalanlardan oldu.	138
Araf	81	"Hakikaten siz kadınları bırakıp, şehvetle erkeklere yaklaşıyorsunuz. Hayır, siz haddi aşan bir toplumsunuz."	135
Araf	78	Derken, onları o kuvvetli sarsıntı yakaladı da yurtlarında yüzüstü hareketsiz çöke kaldılar.	121
Araf	76	Büyüklük taslayanlar, "Şüphesiz biz sizin inandığınız şeyi inkar edenleriz." dediler.	113
Araf	68	"Rabbimin vahyettiklerini size tebliğ ediyorum. Ben sizin için güvenilir bir nasihatçıyım."	115
Araf	60	Kavminin ileri gelenleri, "Biz seni açıkça bir sapıklık içinde görüyoruz" dediler.	108
Araf	55	Rabbinize alçak gönüllüce ve için için dua edin. Çünkü O, haddi aşanları sevmez.	109
Araf	47	Gözleri cehennemlikler tarafına çevrildiği zaman, "Ey Rabbimiz! Bizi zalim toplumla beraber kılma" derler.	129
Araf	45	Onlar Allah yolundan alıkoyan ve onu, eğri ve çelişkili göstermek isteyenlerdir. Onlar ahireti de inkar edenlerdir.	138
Araf	34	Her milletin belli bir eceli vardır. Onların eceli geldi mi, ne bir an geri kalabilirler, ne de öne geçebilirler.	133
Araf	25	Allah dedi ki: "Orada yaşayacaksınız, orada öleceksiniz ve oradan (mahşere) çıkarılacaksınız."	122
Araf	24	Allah dedi ki: "Birbirinizin düşmanı olarak inin (oradan). Size yeryüzünde bir zamana kadar yerleşme ve yararlanma vardır."	146
Araf	23	Dediler ki: "Rabbimiz! Biz kendimize zulüm ettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz."	146
Araf	21	"Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim" diye de onlara yemin etti.	86
Araf	18	Allah dedi ki: "Yerilmiş ve kovulmuş olarak çık oradan. Andolsun, onlardan sana kim uyarsa sizin, hepinizi cehenneme doldururum."	149
Araf	15	Allah da, "Sen süre verilenlerdensin" dedi.	60
Araf	14	Şeytan dedi ki: "(Öyle ise) bana insanların tekrar diriltilecekleri güne kadar süre ver."	114
Araf	7	Andolsun, onlara (yaptıklarını) tam bir bilgi ile anlatacağız. Çünkü biz onlardan uzak değiliz.	121
Araf	8	O gün amellerin tartılması da haktır. Kimlerin sevabı ağır basarsa işte onlar kurtuluşa erenlerdir.	125
Araf	6	Kendilerine peygamber gönderilenlere mutlaka soracağız.Peygamberlere de elbette soracağız.	112
Araf	4	Nice memleketleri helak ettik. Onlara azabımız gece uykusuna dalmışken, yahut gündüz istirahat halinde iken gelmişti.	141
Araf	3	Rabbinizden size indirilene uyun. Onu bırakıp başka dostlara uymayın. Ne kadar da az öğüt alıyorsunuz!	127
Araf	1	Elif Lâm Mîm Sâd.	34
Araf	182	Âyetlerimizi yalanlayanlara gelince, biz onları bilemeyecekleri bir yerden yavaş yavaş felakete götüreceğiz.	134
Araf	183	Ben onlara mühlet veririm. Şüphesiz benim tuzağım çetindir.	83
Araf	191	Hiçbir şeyi yaratamayan, kendileri yaratılan şeyleri Allah'a ortak mı koşuyorlar?	105
Araf	192	Halbuki onlar (edindikleri ilahlar) ne onlara yardım edebilirler, ne de kendilerine yardım edebilirler.	125
Araf	196	Çünkü benim velim, Kitab'ı (Kur'an'ı) indiren Allah'dır. O, bütün salihlere velilik eder.	113
Araf	197	Allah'tan başka taptıklarınızın ise size yardım etmeğe güçleri yetmez. Onlar kendilerine de yardım edemezler.	139
Araf	199	Sen af yolunu tut, iyiliği emret, cahillerden yüz çevir.	79
Araf	204	Kur'an okunduğu zaman ona kulak verip dinleyin ve susun ki size merhamet edilsin.	101
Araf	205	Rabbini, içinden yalvararak ve korkarak, yüksek olmayan bir sesle sabah-akşam zikret ve gafillerden olma.	127
Araf	206	Şüphesiz Rabbin katındaki (melek)ler O'na ibadet etmekten büyüklenmezler. O'nu tespih ederler ve yalnız O'na secde ederler.	144
Enfal	3	Onlar namazı dosdoğru kılan, kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden Allah yolunda harcayan kimselerdir.	135
Enfal	8	Bu, suçlular hoşlanmasa da Allah'ın hakkı ortaya çıkarması ve batılı ortadan kaldırması içindi	123
Enfal	9	Hani Rabbinizden yardım istiyor, yalvarıyordunuz. O da, "Ben size ard arda bin melekle yardım ediyorum" diye cevap vermişti.	143
Enfal	14	İşte şimdi siz tadın onu! Kafirlere bir de cehennem azabı vardır.	90
Enfal	20	Ey iman edenler! Allah'a ve Resûlüne itaat edin ve (Kur'an'ı) dinlediğiniz halde ondan yüz çevirmeyin.	127
Enfal	21	İşitmedikleri halde, "işittik" diyenler gibi de olmayın.	79
Enfal	25	Sadece içinizden zulmedenlere erişmekle kalmayacak olan bir azaptan sakının ve bilin ki Allah azabı çetin olandır.	139
Enfal	27	Ey iman edenler! Allah'a ve Peygamber'e hainlik etmeyin. Bile bile kendi (aranızdaki) emanetlerinize de hainlik etmeyin.	140
Enfal	28	Bilin ki mallarınız ve çoluk çocuğunuz birer deneme aracıdır. Allah katında ise büyük bir mükafat vardır.	136
Enfal	40	Eğer yüz çevirirlerse bilin ki Allah sizin dostunuzdur. O ne güzel dosttur, O ne güzel yardımcıdır!	125
Enfal	56	Onlar, kendileriyle antlaşma yaptığın, sonra da her defasında antlaşmalarını hiç çekinmeden bozan kimselerdir.	139
Enfal	57	Eğer onları savaşta yakalarsan, bunlar(a vereceğin ceza) ile arkalarındakileri de dağıt ki ibret alsınlar.	133
Enfal	59	İnkar edenler, asla yakayı kurtardıklarını zannetmesinler. Çünkü onlar (sizi) aciz bırakamazlar.	124
Enfal	64	Ey Peygamber! Sana ve sana tabi olan mü'minlere Allah yeter.	80
Tevbe	1	Allah ve Resûlünden,kendileriyle antlaşma yapmış olduğunuz müşriklere bir ültimatomdur:	111
Tevbe	22	Onlar orada ebedi kalacaklardır. Şüphesiz, Allah katında büyük bir mükafat vardır.	109
Tevbe	43	Allah seni affetsin! Doğru söyleyenler sana iyice belli olup, yalancıları bilinceye kadar beklemeden niçin onlara izin verdin?	150
Tevbe	76	Fakat Allah lütuf ve kereminden onlara verince, onda cimrilik ettiler ve yüz çevirerek dönüp gittiler.	126
Tevbe	82	Artık kazandıklarının karşılığı olarak, az gülsünler, çok ağlasınlar.	102
Tevbe	87	Onlar geride kalan (kadın ve çocuk)larla birlikte olmaya razı oldular ve kalpleri mühürlendi. Artık onlar anlamazlar.	140
Tevbe	119	Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten sakının ve doğrularla beraber olun.	101
Yunus	95	Sakın Allah'ın âyetlerini yalanlayanlardan da olma! Yoksa zarara uğrayanlardan olursun.	110
Yunus	91	Şimdi mi?! Oysa daha önce isyan etmiş ve bozgunculardan olmuştun.	88
Yunus	86	Bizi rahmetinle o kâfirler topluluğundan kurtar.	69
Yunus	82	Suçluların hoşuna gitmese de, Allah hakkı sözleriyle gerçekleştirecektir."	100
Yunus	79	Firavun, "Bütün usta sihirbazları bana getirin" dedi.	75
Yunus	80	Sihirbazlar gelince Mûsâ onlara, "Atacağınızı atın (hünerinizi ortaya koyun)" dedi.	110
Yunus	77	Mûsâ: "Size hak gelince, onun hakkında böyle mi diyorsunuz? Bu bir sihir midir? Oysa sihirbazlar, iflah olmazlar!" dedi.	143
Yunus	76	Katımızdan kendilerine hak (mucize) gelince, "Şüphesiz bu, apaçık bir sihirdir" dediler.	113
Yunus	69	De ki: "Allah hakkında yalan uyduranlar asla kurtuluşa eremezler."	87
Yunus	63	Onlar iman etmiş ve Allah'a karşı gelmekten sakınmış olanlardır.	90
Yunus	62	Bilesiniz ki, Allah'ın dostlarına hiçbir korku yoktur. Onlar üzülmeyeceklerdir de.	106
Yunus	56	O diriltir ve öldürür; ancak ona döndürüleceksiniz.	78
Yunus	51	(Onlara) "Azap gerçekleştikten sonra mı ona iman ettiniz? Şimdi mi!? Oysa siz onu acele istiyordunuz" (denilecek).	137
Yunus	48	"Eğer doğru söyleyenler iseniz, (söyleyin) bu tehdit ne zaman (gerçekleşecek)?" diyorlar.	114
Yunus	43	İçlerinden sana bakanlar da vardır. Fakat körlere, hele gerçeği görmüyorlarsa, sen mi doğru yolu göstereceksin?	138
Yunus	44	Şüphesiz Allah insanlara hiçbir şekilde zulmetmez; fakat insanlar kendilerine zulmederler.	113
Yunus	42	Onlardan sana kulak verenler de vardır. Fakat sağırlara, hele akılları da ermiyorsa, sen mi işittireceksin?	129
Yunus	33	Rabbinin yoldan çıkanlar hakkındaki, "Onlar artık imana gelmezler" sözü, işte böylece gerçekleşmiştir.	131
Yunus	29	"Şimdi ise sizin bize tapınmanızdan habersiz olduğumuza dair sizinle bizim aramızda şâhit olarak Allah yeter."	136
Yunus	25	Allah esenlik yurduna çağırır ve dilediğini doğru yola iletir.	86
Yunus	14	Sonra, nasıl davranacağınızı görelim diye, onların ardından yeryüzünde sizi onların yerine getirdik.	129
Yunus	1	Elif, Lâm, Râ. Bunlar hikmet dolu Kitab'ın âyetleridir.	74
Yunus	100	Allah'ın izni olmadıkça, hiçbir kimse iman edemez. Allah, azabı akıllarını (güzelce) kullanmayanlara verir.	136
Yunus	109	(Ey Muhammed!) Sana vahyolunana uy ve Allah hükmünü verinceye kadar sabret. O, hüküm verenlerin en hayırlısıdır.	138
Hud	4	Dönüşünüz ancak Allah'adır. O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.	89
Hud	22	Şüphesiz bunlar ahirette en çok ziyana uğrayanlardır.	75
Hud	26	"Allah'tan başkasına ibadet ve kulluk etmeyin. Doğrusu ben sizin adınıza elem dolu bir günün azabından korkuyorum."	140
Hud	30	"Ey kavmim! Eğer ben onları kovarsam, beni Allah'tan kim koruyabilir? Hiç düşünmüyor musunuz?"	118
Hud	33	Nûh dedi ki: "Onu size, dilerse ancak Allah getirir ve siz (Allah'ı) âciz bırakamazsınız."	113
Hud	67	Zulmedenleri o korkunç uğultulu ses yakaladı da yurtlarında diz üstü çökekaldılar.	108
Hud	74	İbrahim'in korkusu gidip, kendisine müjde gelince Lût kavmi hakkında bizim (elçilerimiz)le tartışmaya başladı.	136
Hud	75	Çünkü İbrahim çok içli ve Allah'a yönelen bir kimseydi.	79
Hud	77	Elçilerimiz Lût'a gelince onların yüzünden üzüldü, göğsü daraldı ve "Bu çok zor bir gün" dedi.	125
Hud	79	Onlar, "İyi biliyorsun ki kızlarında bizim gözümüz yok. Sen bizim ne istediğimizi çok iyi biliyorsun" dediler.	133
Hud	80	(Lût da:) "Keşke size karşı (koyacak) bir gücüm olsaydı, ya da sağlam bir desteğe dayanabilseydim" dedi.	130
Hud	90	"Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra ona tövbe edin. Şüphesiz Rabbim çok merhametlidir, çok sevendir."	129
Hud	99	Onlar, hem bu dünyada, hem de kıyamet gününde lanete uğratıldılar. Ne kötü destektir onlara verilen destek!	133
Hud	104	Biz onu ancak belirli bir zamana kadar erteliyoruz.	69
Hud	106	Mutsuz olanlara gelince; cehennemdedirler. Onların orada şiddetli bir soluyuşları vardır.	112
Hud	113	Zulmedenlere meyletmeyin. Yoksa size de ateş dokunur. Sizin Allah'tan başka dostlarınız yoktur. Sonra size yardım da edilmez.	148
Hud	115	Sabret! Çünkü Allah iyilik edenlerin mükafatını zayi etmez.	83
Hud	117	Rabbin, halkları salih ve ıslah edici kimseler iken memleketleri zulmederek helak etmez.	105
Hud	121	İman etmeyenlere de ki: "Elinizden geleni yapın, biz de yapacağız."	89
Hud	122	"Bekleyin, biz de bekleyeceğiz."	51
Yusuf	1	Elif Lâm Râ. Bunlar, apaçık Kitabın âyetleridir.	69
Yusuf	2	Biz onu, akıl erdiresiniz diye Arapça bir Kur'an olarak indirdik.	85
Yusuf	3	Sana bu Kur'an'ı vahyetmekle kıssaların en güzelini anlatıyoruz. Halbuki daha önce sen bunlardan habersiz idin.	135
Yusuf	7	Andolsun, Yûsuf ve kardeşlerinde (hakikati arayıp) soranlar için ibretler vardır.	104
Yusuf	12	"Yarın onu bizimle beraber gönder de gezip oynasın. Şüphesiz biz onu koruruz."	104
Yusuf	13	Babaları "Doğrusu onu götürmeniz beni üzer, siz ondan habersiz iken onu kurt yer diye korkuyorum."	122
Yusuf	14	Onlar da, "Andolsun biz kuvvetli bir topluluk iken onu kurt yerse (o takdirde) biz gerçekten hüsrana uğramış oluruz" dediler.	146
Yusuf	16	(Yûsuf'u kuyuya bırakıp) akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.	91
Yusuf	20	O'nu ucuz bir fiyata, birkaç dirheme sattılar. Zaten ona değer vermiyorlardı.	100
Yusuf	27	"Eğer gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir. O (Yûsuf) ise, doğru söyleyenlerdendir."	131
Yusuf	39	"Ey zindan arkadaşlarım! Ayrı ayrı ilahlar mı daha iyidir, yoksa mutlak hakimiyet sahibi olan tek Allah mı?"	133
Yusuf	44	Dediler ki: "Bunlar karma karışık düşlerdir. Biz böyle düşlerin yorumunu bilmiyoruz."	110
Yusuf	55	Yûsuf, "Beni ülkenin hazinelerine bakmakla görevlendir. Çünkü ben iyi koruyucu ve bilgili bir kişiyim" dedi.	132
Yusuf	57	Elbette ki, ahiret mükâfatı, inananlar ve Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için daha iyidir.	120
Yusuf	61	Dediler ki: "Onu babasından isteyeceğiz ve muhakkak bunu yaparız."	88
Yusuf	71	Yûsuf'un kardeşleri onlara dönerek, "Ne yitirdiniz?" dediler.	81
Yusuf	72	Onlar, "Hükümdar'ın su kabını yitirdik. Onu getirene bir deve yükü ödül var. Ben buna kefilim" dediler.	131
Yusuf	73	Dediler ki: "Allah'a andolsun, siz de biliyorsunuz ki biz bu ülkede fesat çıkarmaya gelmedik, hırsız da değiliz."	140
Yusuf	74	Onlar, "Eğer yalancı iseniz, hırsızlığın cezası nedir?" dediler.	89
Yusuf	82	"Bulunduğumuz kent halkına ve aralarında olduğumuz kervana da sor. Şüphesiz biz doğru söyleyenleriz."	128
Yusuf	86	Yakub, "Ben tasa ve üzüntümü ancak Allah'a arz ederim. Ben Allah tarafından sizin bilmediğiniz şeyleri bilirim" dedi.	142
Yusuf	89	Yûsuf dedi ki: "Siz (henüz) cahil kimseler iken Yûsuf ve kardeşine neler yaptığınızı biliyor musunuz?"	132
Yusuf	91	Dediler ki: "Allah'a andolsun, gerçekten Allah seni bize üstün kıldı. Gerçekten biz suç işlemiştik."	130
Yusuf	92	Yûsuf dedi ki: "Bugün size kınama yok. Allah sizi bağışlasın. O, merhametlilerin en merhametlisidir.	124
Yusuf	94	Kervan (Mısır'dan) ayrılınca babaları, "Bana bunak demezseniz, şüphesiz ben Yûsuf'un kokusunu alıyorum" dedi.	137
Yusuf	95	Onlar da, "Allah'a yemin ederiz ki sen hâlâ eski şaşkınlığındasın" dediler.	102
Yusuf	103	Sen ne kadar şiddetle arzu etsen de insanların çoğu inanacak değillerdir.	97
Yusuf	104	Halbuki sen buna karşılık onlardan bir ücret de istemiyorsun. O (Kur'an) âlemler içinde ancak bir öğüttür.	134
Yusuf	105	Göklerde ve yerde nice deliller vardır ki yanlarına uğrarlar da onlardan yüzlerini çevirerek geçerler.	129
Yusuf	106	Onların çoğu Allah'a ancak ortak koşarak inanırlar.	75
Rad	9	O, gaybı da, görülen âlemi de bilendir. Çok büyüktür, çok yücedir.	92
Rad	10	(O'na göre) içinizden sözü gizleyen ile açığa vuran, geceleyin gizlenenle gündüz ortaya çıkan eşittir.	131
Rad	12	O, korku ve ümit vermek için size şimşeği gösterendir, yağmur yüklü bulutları meydana getirendir.	124
Rad	15	Göklerde ve yerde kim varsa, ister istemez kendileri de gölgeleri de sabah akşam Allah'a boyun eğer.	121
Rad	19	Rabbinden sana indirilenin gerçek olduğunu bilen kimse, (onu bilemeyen) kör gibi olur mu? (Bunu) ancak akıl sahipleri anlar.	143
Rad	20	Onlar, Allah'a verdikleri sözü yerine getiren ve sözleşmeyi bozmayanlardır	96
Rad	24	"Sabretmenize karşılık selam sizlere. Dünya yurdunun sonucu (olan cennet) ne güzeldir!"	111
Rad	28	Onlar, inananlar ve kalpleri Allah'ı anmakla huzura kavuşanlardır. Biliniz ki, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur.	139
Rad	29	İnanan ve salih amel işleyenler için, mutluluk ve güzel bir dönüş yeri vardır.	101
Rad	39	Allah dilediğini siler, dilediğini de sabit kılıp bırakır. Ana kitap (Levh-i Mahfûz) O'nun yanındadır.	128
İbrahim	14	"Onlardan sonra sizi elbette o yere yerleştireceğiz. Bu, makamımdan korkan ve tehdidimden sakınan kimseler içindir."	145
İbrahim	15	Peygamberler Allah'tan yardım istediler ve her inatçı zorba hüsrana uğradı.	101
İbrahim	16	Hüsranın ardından da cehennem vardır. Orada kendisine irinli su içirilecektir.	105
İbrahim	20	Bu Allah'a hiç de güç gelmez.	54
İbrahim	25	Bu ağaç Rabbinin izniyle her zaman meyvesini verir. Öğüt alsınlar diye Allah insanlara misaller getirir.	130
İbrahim	33	O, âdetleri üzere hareket eden güneşi ve ayı sizin hizmetinize sunan, geceyi ve gündüzü sizin emrinize verendir.	141
İbrahim	35	Hani İbrahim demişti ki: "Rabbim! Bu şehri güvenli kıl, beni ve oğullarımı putlara tapmaktan uzak tut."	133
İbrahim	40	"Rabbim! Beni namaza devam eden bir kimse eyle. Soyumdan da böyle kimseler yarat. Rabbimiz! Duamı kabul eyle."	132
İbrahim	41	"Rabbimiz! Hesap görülecek günde, beni, ana-babamı ve inananları bağışla."	106
İbrahim	49	O gün, suçluları zincirlere vurulmuş olarak görürsün.	82
İbrahim	50	Gömlekleri katrandandır. Yüzlerini de ateş bürüyecektir.	84
Hicr	76	O şehrin kalıntıları hâlâ mevcut olan bir yol üstünde duruyor.	88
Hicr	77	Şüphesiz bunda inananlar için bir ibret vardır.	69
Hicr	78	"Eyke" halkı da şüphesiz zalim idiler.	59
Hicr	74	Hemen onların altını üstüne getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.	122
Hicr	75	Şüphesiz bunda düşünüp görebilen kimseler için ibretler vardır.	90
Hicr	73	Derken güneşin doğuşu sırasında o korkunç uğultulu ses onları yakalayıverdi.	104
Hicr	71	Lût: "İşte kızlarım. Eğer yapacaksanız (onlarla evlenebilirsiniz)" dedi.	95
Hicr	69	"Allah'a karşı gelmekten sakının, beni utandırmayın" dedi.	82
Hicr	70	Onlar, "Biz seni insanlarla ilgilenmekten menetmemiş miydik" dediler.	87
Hicr	67	Şehir halkı sevinerek geldiler.	51
Hicr	68	Lût dedi ki: "Şüphesiz bunlar benim misafirlerimdir. Sakın beni rezil etmeyin."	101
Hicr	66	Ona şu durumu kesin olarak bildirdik: "Sabaha çıkarken onların sonu kesilmiş olacak."	108
Hicr	63	Dediler ki: "Evet, fakat biz sana (kavminin) şüphe etmekte olduğu azabı getirdik."	106
Hicr	64	"Biz sana gerçeği getirdik. Şüphesiz biz doğru söyleyenleriz."	86
Hicr	62	Elçiler (melekler) Lût'un ailesine gelince Lût onlara, "Gerçekten siz tanınmayan kimselersiniz" dedi.	122
Hicr	57	İbrahim, "Ey Elçiler! Göreviniz nedir?" dedi.	64
Hicr	58	Şöyle dediler: "Şüphesiz biz suçlu bir millete gönderildik.	83
Hicr	55	"Biz sana gerçeği müjdeledik. Sakın ümitsizlerden olma" dediler.	87
Hicr	56	Dedi ki: "Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?"	89
Hicr	53	Onlar, "Korkma, biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz" dediler.	83
Hicr	54	İbrahim, "Bana yaşlılık gelip çatmış iken beni mi müjdeliyorsunuz? Bana neyi müjdeliyorsunuz?" dedi.	127
Hicr	52	Hani misafirler İbrahim'in yanına girmiş ve "Selam" demişlerdi. O da, "Gerçekten biz sizden korkuyoruz" demişti.	134
Hicr	51	Onlara İbrahim'in misafirlerinden de haber ver.	65
Hicr	48	Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmaz, onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.	103
Hicr	46	Onlara, "Girin oraya esenlikle, güven içinde" denilir.	74
Hicr	43	Şüphesiz cehennem, onların hepsinin buluşacağı yerdir.	78
Hicr	44	Onun yedi kapısı vardır ve her kapıya onlardan bir grup ayrılmıştır.	94
Hicr	45	Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, cennetler içinde ve pınarlar başındadır.	113
Hicr	38	Allah da, "O halde sen vakti (yalnızca benim tarafımdan) bilinen güne (kıyamete) kadar mühlet verilenlerdensin" dedi.	138
Hicr	36	İblis: "Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver" dedi.	115
Hicr	35	Allah, "Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap gününe kadar lânet senin üzerinedir" dedi.	133
Hicr	33	İblis dedi ki: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş balçıktan yarattığın insan için saygı ile eğilemem."	134
Hicr	32	Allah, "Ey İblis! Saygı ile eğilenlerle beraber olmamandaki maksadın ne?" dedi.	99
Hicr	30	Bunun üzerine bütün melekler saygı ile eğildiler.	72
Hicr	31	Ancak İblis, saygı ile eğilenlerle beraber olmaktan kaçındı.	83
Hicr	27	Cinleri de daha önce dumansız ateşten yaratmıştık.	74
Hicr	26	Andolsun, biz insanı kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş bir balçıktan yarattık.	105
Hicr	23	Hiç şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz ve biz (her şeye gerçek) varisleriz	103
Hicr	24	Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, sonraya kalanları da.	95
Hicr	19	Yeri de yaydık, ona sabit dağlar yerleştirdik ve orada ölçülü (bir biçimde) her şeyi bitirdik.	121
Hicr	20	Orada hem sizin için, hem de sizin rızık vermediğiniz kimseler için geçimlikler meydana getirdik.	121
Hicr	21	Hiçbir şey yoktur ki hazineleri yanımızda olmasın. Biz onu ancak belli bir ölçüyle indiririz.	119
Hicr	18	Ancak kulak hırsızlığı eden olursa, onu da parlak bir ateş takip etmektedir.	100
Hicr	17	Onu kovulmuş her şeytandan koruduk.	55
Hicr	16	Andolsun, biz gökte burçlar yaptık ve onu, bakanlar için süsledik.	86
Hicr	13	Önceki milletlerin (helakine dair Allah'ın) kanunu geçmiş iken onlar buna (Kur'an'a) inanmazlar.	118
Hicr	10	Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik.	93
Hicr	11	Onlar kendilerine gelen her peygamberle alay ediyorlardı.	76
Hicr	12	Aynı şekilde (onların tutumlarına uygun olarak) biz onu suçluların kalbine sokarız.	108
Hicr	9	Şüphesiz o zikri (Kur'an'ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.	99
Hicr	7	"Eğer doğru söyleyenlerden isen bize melekleri getirsene!"	78
Hicr	8	Biz melekleri ancak hak ve hikmete uygun olarak indiririz. O zaman da onlara mühlet verilmez.	109
Hicr	6	Dediler ki: "Ey kendisine Zikir (Kur'an) indirilen kimse! Sen mutlaka delisin!"	98
Hicr	5	Hiçbir toplum ecelini geçemez ve ondan geri de kalamaz.	74
Hicr	4	Helâk ettiğimiz her memleketin mutlaka bilinen bir yazısı (belli vakti) vardır.	101
Hicr	3	Bırak onları yesinler (içsinler), yararlansınlar; emelleri onları oyalayadursun. İleride (gerçeği) bilecekler.	135
Hicr	1	Elif Lâm Râ. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur'an'ın âyetleridir.	87
Hicr	2	İnkar edenler, "Keşke müslüman olsaydık" diye çok arzu edeceklerdir.	91
Hicr	80	Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.	73
Hicr	81	Biz onlara âyetlerimizi vermiştik de onlardan yüz çevirmişlerdi.	87
Hicr	82	Onlar güven içinde dağlardan evler yontuyorlardı.	71
Hicr	83	Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç uğultulu ses yakalayıverdi.	90
Hicr	84	Kazanmakta oldukları şeyler kendilerine bir fayda vermedi.	78
Hicr	86	Şüphesiz, Rabbin hakkıyla yaratanın (ve herşeyi) bilenin ta kendisidir.	94
Hicr	87	Andolsun, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve büyük Kur'an'ı verdik.	89
Hicr	89	De ki: "Gerçekten ben, apaçık bir uyarıcıyım."	70
Hicr	90	Nitekim biz kendi kitaplarını parçalara ayıranlara da (kitap) indirmiştik.	96
Hicr	91	Ki onlar, (bir kısmına inanıp, bir kısmını inkar ederek) Kur'an'ı da parça parça edenlerdir.	117
Hicr	93	Rabbine andolsun, onların hepsine yapmakta olduklarını mutlaka soracağız.	94
Hicr	94	Ey Muhammed! Şimdi sen, sana emrolunanı açıkça ortaya koy ve Allah'a ortak koşanlara aldırış etme.	125
Hicr	96	Şüphesiz biz, Allah ile beraber başka ilah edinen alaycılara karşı sana yeteriz. İlerde bilecekler.	121
Hicr	97	Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.	110
Hicr	98	O halde Rabbini hamd ile tesbih et (yücelt) ve secde edenlerden ol.	86
Hicr	99	Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.	60
Nahl	3	Allah, gökleri ve yeri hak ve hikmete uygun olarak yarattı. O, müşriklerin ortak koştukları şeylerden yücedir.	135
Nahl	4	İnsanı nutfeden (bir damla sudan) yarattı. Böyle iken bakarsın ki o, Rabbine açık bir hasım kesilmiştir	129
Nahl	5	Hayvanları da yarattı. Onlarda sizin için bir ısınma ve birçok faydalar vardır. Hem de onlardan yersiniz.	129
Nahl	6	Onları akşamleyin getirirken, sabahleyin salıverirken de sizin için bir güzellik (ve zevk) vardır.	120
Nahl	9	Doğru yolu göstermek Allah'a aittir. Yolun eğrisi de vardır. Allah dileseydi hepinizi doğru yola iletirdi.	128
Nahl	17	Şu halde yaratan, yaratamayan gibi olur mu? Artık siz düşünmez misiniz?	94
Nahl	19	Allah gizlediğinizi de, açığa vurduğunuzu da bilir.	74
Nahl	20	Allah'ı bırakıp da taptıkları şeyler, yaratılmış olduklarına göre hiçbir şey yaratamazlar.	121
Nahl	21	Onlar diri olmayan cansız varlıklardır! Ne zaman dirileceklerinin de şuuruna varamazlar.	110
Nahl	24	Onlara "Rabbiniz ne indirdi?" denildiği zaman, "Öncekilerin masalları" dediler.	100
Nahl	34	Bu sebeple işledikleri kötülüklerin cezası onlara ulaştı ve alay ettikleri şey kendilerini kuşattı.	124
Nahl	40	Biz bir şeyin olmasını istediğimiz zaman sözümüz sadece, ona, "ol" dememizdir. O da hemen oluverir.	124
Nahl	42	Onlar, sabreden ve yalnız Rablerine tevekkül eden kimselerdir.	81
Nahl	49	Göklerde ve yerde bulunan canlılar ve melekler büyüklük taslamadan Allah'a boyun eğerler.	113
Nahl	50	Üzerlerinde hakim ve üstün olan Rablerinden korkarlar ve emrolundukları şeyleri yaparlar.	112
Nahl	51	Allah şöyle dedi: "İki ilah edinmeyin. O, ancak tek ilahtır. O halde yalnız benden korkun."	114
Nahl	54	Sonra sizden o sıkıntıyı giderince, bir de bakarsınız, içinizden bir kısmı Rablerine ortak koşar.	124
Nahl	57	Onlar, kızları Allah'a nispet ediyorlar -ki O bundan uzaktır- kendilerine ise, canlarının istediğini.	125
Nahl	58	Onlardan biri, kız ile müjdelendiği zaman içi öfke ile dolarak yüzü simsiyah kesilir!	110
Nahl	74	Artık Allah'a (şanına uymayan) benzetmeler yapmaya kalkmayın. Çünkü Allah bilir siz bilmezsiniz.	121
Nahl	82	Ey Muhammed! Eğer yüz çevirirlerse, artık sana düşen açık bir tebliğden ibarettir.	109
Nahl	83	Onlar, Allah'ın nimetini bilirler, sonra da inkâr ederler. Onların çoğu kâfirlerdir.	108
Nahl	85	O zalimler, azabı gördükleri zaman artık onlardan azap hafifletilmez ve kendilerine mühlet de verilmez.	126
Nahl	87	Onlar o gün Allah'a teslim olurlar ve uydurdukları şeyler de onları yüzüstü bırakıp kaybolur.	119
Nahl	98	Kur'an okuduğun zaman, kovulmuş şeytandan Allah'a sığın.	80
Nahl	99	Gerçek şu ki; şeytanın, inanan ve yalnız Rablerine tevekkül eden kimseler üzerinde bir hakimiyeti yoktur.	130
Nahl	100	Şeytanın hakimiyeti, sadece onu dost edinenler ve Allah'a ortak koşanlar üzerindedir.	108
Nahl	104	Allah'ın âyetlerine inanmayanları Allah elbette doğru yola iletmez. Onlar için elem dolu bir azap vardır.	130
Nahl	105	Yalanı, ancak Allah'ın âyetlerine inanmayanlar uydurur. İşte onlar, yalancıların ta kendileridir.	123
Nahl	109	Hiç şüphesiz onlar, ahirette ziyana uğrayanların da ta kendileridir.	92
Nahl	113	Andolsun, onlara içlerinden bir peygamber geldi de onu yalanladılar. Böylece zulmederlerken azap onları yakalayıverdi.	141
Nahl	117	(Dünyada elde ettikleri) az bir yararlanmadır. Halbuki (ahirette) onlara acıklı bir azap vardır.	122
Nahl	120	Şüphesiz İbrahim, Allah'a itaat eden, hakka yönelen bir önder idi. Allah'a ortak koşanlardan değildi.	128
Nahl	121	Onun nimetlerine şükreden bir önderdi. Allah onu seçmiş ve doğru yola iletmişti.	105
Nahl	122	Ona dünyada iyilik verdik. Şüphesiz o, ahirette de salihlerdendir.	88
Nahl	123	Sonra da sana, "Hakka yönelen İbrahim'in dinine uy. O, Allah'a ortak koşanlardan değildi" diye vahyettik.	128
Nahl	128	Şüphesiz Allah, kendisine karşı gelmekten sakınanlar ve iyilik yapanlarla beraberdir.	106
İsra	11	İnsan hayra dua eder gibi şerre dua eder. İnsan çok acelecidir.	86
İsra	14	"Oku kitabını! Bugün hesap sorucu olarak sana nefsin yeter" denilecektir.	95
İsra	20	Rabbinin lütfundan her birine; onlara da, bunlara da veririz. Rabbinin lütfu (hiç kimseye) yasaklanmış değildir.	137
İsra	22	Allah ile birlikte başka bir tanrı edinme, yoksa kınanmış ve yalnızlığa itilmiş olarak kalırsın.	126
İsra	26	Akrabaya, yoksula ve yolda kalmış yolcuya haklarını ver, fakat saçıp savurma.	102
İsra	28	Eğer Rabbinden umduğun bir rahmeti istemek için onlardan yüz çevirecek olursan, o zaman onlara yumuşak bir söz söyle.	142
İsra	29	Eli sıkı olma, büsbütün eli açık da olma. Sonra kınanır ve çaresiz kalırsın.	107
İsra	32	Zinaya yaklaşmayın. Çünkü o, son derece çirkin bir iştir ve çok kötü bir yoldur.	109
İsra	37	Yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Çünkü sen yeri asla yaramazsın, boyca da dağlara asla erişemezsin.	129
İsra	38	Bütün bu sayılanların kötü olanları Rabbinin katında sevimsiz şeylerdir.	99
İsra	43	Allah, her türlü eksiklikten uzaktır, onların söylediklerinin ötesindedir, yücedir.	109
İsra	45	Kur'an okuduğunda, seninle ahirete inanmayanların arasına gizli bir perde çekeriz.	105
İsra	48	Bak senin için ne türlü benzetmeler yaptılar da saptılar. Artık (doğru) yolu bulamazlar.	114
İsra	50	De ki: "(Şüphe mi var?) İster taş olun ister demir!"	73
İsra	65	"Şüphesiz, (gerçek) kullarım üzerinde senin hiçbir hakimiyetin olmayacaktır. Vekil olarak Rabbin yeter!"	132
İsra	72	Kim bu dünyada körlük ettiyse ahirette de kördür, yolunu daha da şaşırmıştır.	107
İsra	74	Eğer biz sana sebat vermiş olmasaydık az kalsın onlara biraz meyledecektin.	98
İsra	81	De ki: "Hak geldi, batıl yok oldu. Şüphesiz batıl, yok olmaya mahkumdur."	96
İsra	83	İnsana nimet verdiğimizde yüz çevirip yan çizer. Kendisine şer dokununca da umutsuzluğa düşer.	122
İsra	84	De ki: "Herkes kendi yapısına uygun işler görür. Rabbiniz, en doğru yolda olanı daha iyi bilir."	124
İsra	85	Ve sana ruh hakkında soru soruyorlar. De ki: "Ruh, Rabbimin bileceği bir şeydir. Size pek az ilim verilmiştir."	132
İsra	87	Ancak Rabbin'den bir rahmet olarak böyle yapmadık. Çünkü O'nun sana olan lütfu büyüktür.	114
İsra	105	Biz onu (Kur'an'ı) hak olarak indirdik ve o da hak ile indi. Seni de ancak müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdik.	134
İsra	106	Biz Kur'an'ı, insanlara dura dura okuyasın diye âyet âyet ayırdık ve onu peyderpey indirdik.	118
İsra	108	"Rabbimizin şanı yücedir. Rabbimizin va'di mutlaka gerçekleşecektir" derler.	101
İsra	109	Onlar ağlayarak yüzüstü yere kapanırlar. Bu da onların derin saygısını artırır.	110
Kehf	1	Hamd, kuluna Kitab'ı (Kur'an'ı) indiren ve onda hiçbir eğrilik yapmayan Allah'a mahsustur.	110
Kehf	6	Demek sen, bu söze (Kur'an'a) inanmazlarsa, arkalarından üzülerek âdeta kendini tüketeceksin!	116
Kehf	8	Biz, elbette (zamanı gelince) yeryüzündeki her şeyi bir kuru toprak haline getireceğiz.	109
Kehf	9	Yoksa sen, (sadece) Ashab-ı Kehf ve Ashab-ı Rakîm'i mi bizim ibret verici delillerimizden sandın?	117
Kehf	11	Bunun üzerine biz de nice yıllar onların kulaklarını (dış dünyaya) kapattık. (Onları uyuttuk)	121
Kehf	12	Sonra onları uyandırdık ki, iki zümreden hangisinin bekledikleri süreyi daha iyi hesap ettiğini bilelim.	128
Kehf	23	Hiçbir şey hakkında sakın "yarın şunu yapacağım" deme!	80
Kehf	25	Onlar mağaralarında üç yüz yıl kaldılar. Buna dokuz daha eklediler.	92
Kehf	30	Gerçek şu ki iman edip iyi işler yapanlara gelince, elbette biz iyi iş yapanların ecrini zayi etmeyiz.	125
Kehf	35	Derken kendine zulmederek bağına girdi. Şöyle dedi: "Bunun sonsuza değin yok olacağını sanmıyorum."	126
Kehf	36	"Kıyametin kopacağını da sanmıyorum. Rabbime döndürülsem bile andolsun bundan daha iyi bir sonuç bulurum."	133
Kehf	38	"Fakat O Allah benim Rabbimdir. Ben Rabbime hiç kimseyi ortak koşmam."	88
Kehf	41	"Ya da suyu çekiliverir de (bırak bir daha bulmayı) artık onu arayamazsın bile."	101
Kehf	43	Onun, Allah'tan başka kendisine yardım edebilecek kimseleri yoktu. Kendi kendini kurtaracak güçte de değildi.	132
Kehf	59	İşte zulmettiklerinde yok ettiğimiz memleketler... Helak edilmeleri için de belli bir zaman tayin etmiştik.	130
Kehf	61	Onlar iki denizin birleştiği yere varınca balıklarını unuttular. Balık denizde yolunu tutup kayıp gitti.	127
Kehf	64	Mûsâ: "İşte aradığımız bu idi" dedi. Bunun üzerine tekrar izlerini takip ederek gerisin geri döndüler.	131
Kehf	66	Mûsâ ona, "Sana öğretilen bilgilerden bana, doğruya iletici bir bilgi öğretmen için sana tabi olayım mı?" dedi.	139
Kehf	67	Adam şöyle dedi: "Doğrusu sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin."	94
Kehf	68	"İç yüzünü kavrayamadığın bir şeye nasıl sabredebilirsin?"	86
Kehf	69	Mûsâ, "İnşaallah beni sabırlı bulacaksın. Hiçbir işte de sana karşı gelmeyeceğim" dedi.	115
Kehf	72	Adam, "Sen benimle beraberliğe asla sabredemezsin, demedim mi?" dedi.	88
Kehf	73	Mûsâ, "Unuttuğum için bana çıkışma ve bu işimde bana güçlük çıkarma!" dedi.	106
Kehf	75	Adam, "Sana, benimle beraberliğe asla sabredemezsin demedim mi?" dedi.	87
Kehf	80	"Çocuğa gelince, anası babası mü'min insanlardı. Onları azgınlığa ve küfre sürüklemesinden korktuk."	129
Kehf	81	"Böylece, Rablerinin onlara, bu çocuğun yerine daha hayırlı ve daha merhametli bir çocuk vermesini diledik."	132
Kehf	83	(Ey Muhammed!) Bir de sana Zülkarneyn hakkında soru soruyorlar. De ki: "Size ondan bir anı okuyacağım."	125
Kehf	84	Biz onu yeryüzünde kudret sahibi kıldık ve kendisine her konuda (amacına ulaşabileceği) bir yol verdik.	126
Kehf	85	O da (Batı'ya gitmek istedi ve) bir yol tuttu.	65
Kehf	89	Sonra yine (doğuya doğru) bir yol tuttu.	58
Kehf	91	İşte böyle. Şüphesiz biz onun yanındakileri ilmimizle kuşatmışızdır.	97
Kehf	92	Sonra yine bir yol tuttu.	43
Kehf	93	İki dağ arasına ulaşınca, bunların önünde, neredeyse hiçbir sözü anlamayan bir halk buldu.	118
Kehf	97	Artık onu ne aşabildiler, ne de delebildiler.	64
Meryem	1	Kâf Hâ Yâ Ayn Sâd.	38
Meryem	2	Bu, Rabbinin, Zekeriya kuluna olan merhametinin anılmasıdır.	82
Meryem	3	Hani o Rabbine gizli bir sesle yalvarmıştı.	65
Meryem	15	Doğduğu gün, öleceği gün ve diriltileceği gün ona selam olsun!	90
Meryem	18	Meryem, "Senden, Rahmân'a sığınırım. Eğer Allah'tan çekinen biri isen (bana kötülük etme)" dedi.	127
Meryem	19	Cebrail, "Ben ancak Rabbinin elçisiyim. Sana tertemiz bir çocuk bağışlamak için gönderildim" dedi.	125
Meryem	22	Böylece Meryem çocuğa gebe kaldı ve onunla uzak bir yere çekildi.	90
Meryem	25	. "Hurma ağacını kendine doğru silkele ki sana taze hurma dökülsün."	92
Meryem	28	"Ey Hârûn'un kız kardeşi! Senin baban kötü bir kimse değildi. Annen de iffetsiz değildi."	115
Meryem	29	Bunun üzerine (Meryem, çocukla konuşun diye) ona işaret etti. "Beşikteki bir bebekle nasıl konuşuruz?" dediler.	138
Meryem	30	Bebek şöyle konuştu: "Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. Bana kitabı (İncil'i) verdi ve beni bir peygamber yaptı."	141
Meryem	31	"Nerede olursam olayım beni kutlu ve erdemli kıldı ve bana yaşadığım sürece namazı ve zekatı emretti."	130
Meryem	32	"Beni anama saygılı kıldı. Beni azgın bir zorba kılmadı."	86
Meryem	33	"Doğduğum gün, öleceğim gün ve diriltileceğim gün bana selâm (esenlik verilmiştir)."	112
Meryem	34	Hakkında şüpheye düştükleri hak söze göre Meryem oğlu İsa işte budur.	99
Meryem	36	Şüphesiz, Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyleyse (yalnız) O'na kulluk edin. Bu, dosdoğru bir yoldur.	140
Meryem	39	Onları, gaflet içinde bulunup iman etmezlerken işin bitirileceği o pişmanlık günüyle uyar.	116
Meryem	40	Şüphesiz yeryüzüne ve onun üzerindekilere biz varis olacağız, biz! Ancak bize döndürülecekler.	124
Meryem	41	Kitapta İbrahim'i de an. Gerçekten o, son derece dürüst bir kimse, bir peygamber idi.	109
Meryem	43	"Babacığım! Doğrusu, sana gelmeyen bir ilim bana geldi. Bana uy ki seni doğru yola ileteyim."	118
Meryem	44	"Babacığım! Şeytana tapma! Çünkü şeytan Rahmân'a isyankâr olmuştur."	97
Meryem	51	Kitapta, Mûsâ'yı da an. Şüphesiz o seçkin bir insan idi. Bir resül, bir nebi idi.	107
Meryem	52	Ona, Tûr dağının sağ tarafından seslendik ve kendisi ile gizlice konuşmak için kendimize yaklaştırdık.	131
Meryem	53	Rahmetimiz sonucu kardeşi Hârûn'u bir nebi olarak kendisine bahşettik.	94
Meryem	54	Kitap'ta İsmail'i de an. Şüphesiz o sözünde duran bir kimse idi. Bir resül, bir nebi idi.	115
Meryem	55	Ailesine namaz ve zekatı emrederdi. Rabb'inin katında da hoşnutluğa ulaşmıştı.	106
Meryem	56	Kitap'ta İdris'i de an. Şüphesiz o doğru sözlü bir kimse, bir nebi idi.	97
Meryem	57	Onu yüce bir makama yükselttik.	53
Meryem	63	İşte bu, kullarımızdan Allah'a karşı gelmekten sakınanlara miras kılacağımız cennettir.	118
Meryem	66	İnsan, "Öldüğümde gerçekten diri olarak (topraktan) çıkarılacak mıyım?" der.	107
Meryem	67	İnsan, daha önce hiçbir şey değil iken kendisini yarattığımızı düşünmez mi?	108
Meryem	69	Sonra her bir topluluktan, Rahman'a karşı en isyankâr olanları mutlaka çekip çıkaracağız.	118
Meryem	70	Sonra, oraya girmeye en layık olanları muhakkak ki en iyi biz biliriz.	92
Meryem	71	(Ey insanlar!) Sizden cehenneme varmayacak hiç kimse yoktur. Rabbin için bu, kesin olarak hükme bağlanmış bir iştir.	143
Meryem	74	Biz onlardan önce, mal-mülk ve görünümü daha güzel olan nice nesilleri helak ettik.	110
Meryem	77	Âyetlerimizi inkar edip "Bana elbette mal ve evlat verilecek!" diyen kimseyi gördün mü?	109
Meryem	78	Gaybı mı görüp bilmiş, yoksa Rahmân'dan bir söz mü almış?	87
Meryem	80	Onun (ahirette sahip olacağını) söylediği şeylere biz varis olacağız ve o bize tek başına gelecek.	128
Meryem	81	Onlar, kendileri için kuvvet ve şeref (kaynağı) olsunlar diye, Allah'tan başka ilahlar edindiler.	122
Meryem	82	Hayır! İlahları, onların ibadetlerini inkar edecekler ve kendilerine düşman olacaklar.	112
Meryem	87	Rahmân'ın katında söz almış olanlardan başkaları şefaat hakkına sahip olmayacaklardır.	118
Meryem	88	Onlar, "Rahmân bir çocuk edindi" dediler.	63
Meryem	89	Andolsun, siz çok çirkin bir şey ortaya attınız.	73
Meryem	92	Halbuki Rahmân'a bir çocuk edinmek yakışmaz.	68
Meryem	93	Göklerdeki ve yerdeki herkes Rahman'a kul olarak gelecektir.	81
Meryem	94	Andolsun, Allah onları ilmiyle kuşatmış ve tek tek saymıştır.	90
Meryem	95	Onlar(ın her biri) kıyamet günü O'na tek başına gelecektir.	82
Meryem	96	İnanıp salih ameller işleyenler için Rahmân, (gönüllere) bir sevgi koyacaktır.	104
Ta Ha	1	Tâ Hâ.	23
Ta Ha	4	(O) yüksek gökleri yaratanın katından peyderpey indirilmiştir.	85
Ta Ha	5	Rahmân, Arş'a kurulmuştur.	47
Ta Ha	6	Göklerdeki, yerdeki bu ikisi arasındaki ve toprağın altındaki her şey, yalnızca O'nundur.	114
Ta Ha	7	Sen sözü açığa vursan da, gizlesen de Allah için birdir. Çünkü O, gizliyi de bilir, ondan daha gizli olanı da.	138
Ta Ha	8	Allah, kendisinden başka hiçbir ilah bulunmayandır. En güzel isimler O'nundur.	100
Ta Ha	9	Mûsâ'nın haberi sana ulaştı mı?	55
Ta Ha	11	Ateşin yanına varınca, ona şöyle seslenildi: "Ey Mûsâ!"	83
Ta Ha	12	"Şüphe yok ki, ben senin Rabbinim. Hemen ayakkabılarını çıkar. Çünkü sen mukaddes vadi Tuvâ'dasın."	127
Ta Ha	13	"Ben seni (peygamber olarak) seçtim. Şimdi vahyolunacak şeyleri dinle."	93
Ta Ha	14	"Şüphe yok ki ben Allah'ım. Benden başka hiçbir ilah yoktur. O halde bana ibadet et ve beni anmak için namaz kıl."	140
Ta Ha	16	"Buna inanmayan ve nefsinin arzusuna uyan kimseler seni ondan (ona hazırlanmaktan) sakın alıkoymasın, sonra helak olursun!"	148
Ta Ha	17	"Şu sağ elindeki nedir ey Mûsâ?"	53
Ta Ha	19	Allah, "Onu yere at ey Mûsâ!" dedi.	56
Ta Ha	20	Mûsâ da onu attı. Bir de ne görsün o, hızla akan bir yılan olmuş!	92
Ta Ha	21	Allah şöyle dedi: "Tut onu. Korkma! Biz onu yine eski durumuna döndüreceğiz."	101
Ta Ha	24	"Firavun'a git, çünkü o azmıştır."	59
Ta Ha	25	Mûsâ dedi ki: "Rabbim! Gönlüme ferahlık ver."	69
Ta Ha	26	"İşimi bana kolaylaştır."	48
Ta Ha	28	"Dilimdeki tutukluğu çöz ki sözümü anlasınlar."	73
Ta Ha	29	"Bana ailemden birini yardımcı yap,"	57
Ta Ha	30	"Kardeşim Hârûn'u."	41
Ta Ha	31	"Onunla gücümü artır."	45
Ta Ha	32	"Onu işime ortak et."	41
Ta Ha	33	"Seni çok tespih edelim diye",	48
Ta Ha	34	"Seni çok zikredelim diye."	49
Ta Ha	35	"Çünkü sen bizi hakkıyla görmektesin."	62
Ta Ha	36	Allah şöyle dedi: "İstediğin sana verildi ey Mûsâ!"	76
Ta Ha	37	"Andolsun, biz sana bir kere daha iyilikte bulunmuştuk."	73
Ta Ha	38	"Hani annene ilham edilmesi gereken şeyleri ilham etmiştik:"	79
Ta Ha	41	"Ben seni kendim için seçtim."	51
Ta Ha	42	"Sen ve kardeşin mucizelerim ile (desteklenmiş olarak) gidin ve beni anmakta gevşeklik göstermeyin."	121
Ta Ha	43	"Firavun'a gidin. Çünkü o azmıştır."	63
Ta Ha	44	"Ona yumuşak söz söyleyin. Belki öğüt alır, yahut korkar."	84
Ta Ha	46	Allah şöyle dedi: "Korkmayın, çünkü ben sizinle beraberim. İşitirim ve görürüm."	108
Ta Ha	48	"Şüphesiz bize, azabın yalanlayan ve yüz çevirenlere olacağı vahyolundu."	99
Ta Ha	49	Firavun, "Sizin Rabbiniz kim, ey Mûsâ?" dedi.	64
Ta Ha	50	Mûsâ, "Rabbimiz her şeye hilkatini (yaratılış özelliklerini) veren, sonra onlara yol gösterendir" dedi.	130
Ta Ha	51	Firavun, "Ya geçmiş nesillerin hali ne olacak?" dedi.	73
Ta Ha	56	Andolsun, biz ona (Firavun'a) bütün mucizelerimizi gösterdik de o bunları yalanladı ve reddetti.	120
Ta Ha	57	Şöyle dedi: "Ey Mûsâ! Sihrin ile bizi yurdumuzdan çıkarmak için mi geldin?"	101
Ta Ha	59	Mûsâ, "Buluşma vaktimiz, bayram günü, insanların toplandığı kuşluk vaktidir" dedi.	109
Ta Ha	60	Bunun üzerine Firavun ayrılıp, hilesini kuracak sihirbazlarını topladı, sonra geldi.	109
Ta Ha	62	Sihirbazlar, işlerini kendi aralarında tartıştılar ve gizli gizli konuştular.	100
Ta Ha	65	Sihirbazlar: "Ey Mûsâ! Ya önce atmayı tercih edersin, ya da ilk atan biz oluruz" dediler.	110
Ta Ha	67	Bunun üzerine Mûsâ içinde bir korku hissetti.	68
Ta Ha	68	Şöyle dedik: "Korkma (ey Mûsâ!). Çünkü, sensin en üstün olan."	92
Ta Ha	79	Firavun halkını saptırdı, onlara doğru yolu göstermedi.	80
Ta Ha	83	(Mûsâ Tûr'a varınca): "Seni, acele ile kavminden uzaklaştıran nedir, ey Mûsâ?" (dedik.)	114
Ta Ha	84	Mûsâ şöyle dedi: "Onlar, işte onlar hemen arkamdalar. Rabbim! Sen hoşnut olasın diye, acele ederek sana geldim."	140
Ta Ha	85	Allah, "Şüphesiz, biz senden sonra halkını sınadık; Sâmirî onları saptırdı" dedi.	109
Ta Ha	91	Onlar da, "Mûsâ bize dönünceye kadar buzağıya ibadet etmeye devam edeceğiz" dediler.	108
Ta Ha	95	Mûsâ, "Ya senin derdin neydi ey Samirî?" dedi.	68
Ta Ha	98	Sizin ilahınız ancak kendisinden başka hiçbir ilah bulunmayan Allah'tır. O ilmiyle her şeyi kuşatmıştır	131
Ta Ha	100	Kim ondan yüz çevirirse şüphesiz ki o, kıyamet gününde ağır bir günah yükü yüklenecektir.	122
Ta Ha	102	O gün günahkârları, (gözleri korkudan donup) gömgök kesilmiş olarak haşredeceğiz.	111
Ta Ha	105	(Ey Muhammed!) Sana dağların (kıyamet günündeki) halini soruyorlar. De ki: "Rabbim onları toz edip savuracak."	136
Ta Ha	106	"Onların yerlerini dümdüz, boş bir alan halinde bırakacaktır."	88
Ta Ha	107	"Orada hiçbir çukur, hiçbir tümsek göremeyeceksin."	78
Ta Ha	109	O gün, Rahmân'ın izin verdiği ve sözünden razı olduğu kimseden başkasının şefaati fayda vermez.	127
Ta Ha	112	Kim de inanmış olarak salih ameller işlerse o, ne zulme uğramaktan korkar, ne yoksun bırakılmaktan.	125
Ta Ha	118	"Şüphesiz senin için orada aç kalmak, çıplak kalmak yoktur."	85
Ta Ha	119	"Orada ne susuzluk çekersin, ne de güneş altında kalırsın."	86
Ta Ha	122	Sonra Rabbi onu seçti, tövbesini kabul etti ve ona doğru yolu gösterdi.	95
Ta Ha	125	O da şöyle der: "Rabbim! Dünyada gören bir kimse olduğum halde, niçin beni kör olarak haşrettin?"	124
Ta Ha	126	Allah "Evet, öyle. Âyetlerimiz sana geldi de sen onları unuttun. Aynı şekilde bugün de sen unutuluyorsun" der.	133
Enbiya	1	İnsanların hesaba çekilmeleri yaklaştı. Halbuki onlar gaflet içinde yüz çevirmekteler.	110
Enbiya	4	Peygamber onlara dedi ki: "Rabbim yerdeki ve gökteki her sözü bilir. O hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir."	135
Enbiya	6	Onlardan önce helak ettiğimiz hiçbir memleket halkı iman etmedi de şimdi bunlar mı iman edecekler?	123
Enbiya	8	Biz onları yemek yemez bir beden yapısında yaratmadık. Onlar ölümsüz de değillerdi.	110
Enbiya	11	Biz zulmetmekte olan nice memleket kırıp geçirdik ve onlardan sonra başka başka toplumlar meydana getirdik.	130
Enbiya	12	Onlar azabımızı hissedince hemen oradan süratle kaçıyorlardı.	88
Enbiya	14	"Eyvah bizlere! Bizler gerçekten zalim kimseler idik" dediler.	83
Enbiya	15	Biz onları biçilmiş ekin, sönmüş ateş gibi yapıncaya kadar bu feryatları devam etti.	113
Enbiya	16	Biz yeri, göğü ve arasındakileri oyun olsun diye yaratmadık.	85
Enbiya	17	Eğer bir eğlence edinmek isteseydik onu kendi katımızdan edinirdik. Yapacak olsaydık böyle yapardık.	127
Enbiya	20	Hiç ara vermeksizin gece gündüz tespih ederler.	70
Enbiya	21	Yoksa yerden, ölüleri diriltebilecek bir takım ilahlar mı edindiler?	92
Enbiya	23	O, yaptığından dolayı sorgulanamaz fakat onlar sorgulanırlar.	86
Enbiya	27	Onlar Allah'tan önce söz söylemezler ve hep onun emriyle iş görürler.	95
Enbiya	33	O, geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı yaratandır. Her biri bir yörüngede yüzmektedirler.	114
Enbiya	34	Biz senden önce de hiçbir beşere ölümsüzlük vermedik. Şimdi sen ölürsen onlar ebedi mi kalacaklar?	128
Enbiya	37	İnsan çok aceleci (tezcanlı) yaratılmıştır. Size yakında âyetlerimi göstereceğim. Şimdi acele etmeyin.	134
Enbiya	38	Bir de "Eğer doğru söyleyenler iseniz bu tehdit ne zaman gerçekleşecek?" diyorlar.	107
Enbiya	45	De ki: "Ben sizi ancak vahy ile uyarıyorum." Ama sağırlar uyarıldıkları vakit çağrıyı işitmezler.	126
Enbiya	46	Andolsun, onlara Rabbinin azabından hafif bir esinti dokunsa, muhakkak "Eyvah bize! Gerçekten biz zalim kimselerdik" diyeceklerdir.	153
Enbiya	49	Onlar, görmedikleri halde Rablerinden içten içe korkarlar. Onlar kıyamet gününden de korkarlar.	121
Enbiya	50	İşte bu (Kur'an) da bizim indirdiğimiz mübarek bir öğüttür. Şimdi siz bunu mu inkar ediyorsunuz?	125
Enbiya	51	Andolsun, daha önce de İbrahim'e doğruyu yanlıştan ayırma yeteneğini verdik. Biz zaten onu biliyorduk.	129
Enbiya	52	Hani o babasına ve kavmine, "Ne bu tapınıp durduğunuz heykeller?" demişti.	99
Enbiya	53	"Babalarımızı bunlara ibadet ediyor bulduk" dediler.	75
Enbiya	54	İbrahim, "Andolsun, Siz de, atalarınız da apaçık bir sapıklık içindesiniz" dedi.	108
Enbiya	55	"Bize gerçeği mi getirdin, yoksa sen bizimle eğleniyor musun?" dediler.	94
Enbiya	57	Allah'a yemin ederim ki, siz arkanızı dönüp gittikten sonra ben putlarınıza muhakkak bir tuzak kuracağım.	130
Enbiya	59	Onlar, "Kim yaptı bunu tanrılarımıza! Muhakkak o zalimlerden biridir" dediler.	102
Enbiya	60	(İçlerinden bazıları), "İbrahim denilen bir gencin onları diline doladığını duyduk" dediler.	122
Enbiya	61	(Bir kısmı da) "O halde haydi, onu insanların gözü önüne getirin. Belki (bu konuda) şahitlik ederler" dediler.	138
Enbiya	62	(İbrahim gelince) "Sen mi yaptın bunu ilahlarımıza ey İbrahim" dediler.	96
Enbiya	63	Dedi ki, "Hayır! Bunu şu büyükleri yapmıştır. Konuşabiliyorlarsa onlara sorun, bakalım!"	117
Enbiya	64	Bunun üzerine birbirlerine dönüp, "Hiç şüphesiz asıl zalimler sizsiniz siz" dediler.	111
Enbiya	65	Sonra eski inanç ve inatlarına döndüler ve, "Andolsun bunların konuşmayacağını sen de bilirsin" dediler.	133
Enbiya	68	(İçlerinden bazıları), "Eğer (bir şey) yapacaksanız, onu yakın da ilahlarınıza yardım edin" dediler.	129
Enbiya	69	"Ey ateş! İbrahim'e karşı serin ve esenlik ol" dedik.	77
Enbiya	70	Ona böyle bir tuzak kurmak istediler. Fakat biz onları en çok zarar edenler durumuna düşürdük.	121
Enbiya	71	Onu Lût ile beraber kurtarıp, içinde âlemler için bereketler kıldığımız yere ulaştırdık.	120
Enbiya	72	Ona İshak'ı ve ayrıca da Yakub'u bağışladık ve her birini salih kimseler yaptık.	107
Enbiya	75	Onu rahmetimizin içine soktuk. Çünkü o, gerçekten salih kimselerdendi.	95
Enbiya	85	İsmail'i, İdris'i ve Zülkifl'i de hatırla. Bunların hepsi sabredenlerdendi.	100
Enbiya	86	Onları da rahmetimizin içine soktuk. Şüphesiz onlar salih kimselerdendi.	96
Enbiya	88	Biz de duasını kabul ettik ve kendisini kederden kurtardık. İşte biz mü'minleri böyle kurtarırız.	126
Enbiya	93	(İnsanlar) işlerini kendi aralarında parça parça ettiler. Hepsi de ancak bize dönecekler.	115
Enbiya	95	Helak ettiğimiz bir memleket halkının bize dönmemeleri imkansızdır.	93
Enbiya	96	Nihayet Ye'cüc ve Me'cüc'ün önü açıldığı zaman her tepeden akın ederler.	103
Enbiya	98	Hiç şüphesiz siz ve Allah'tan başka kulluk ettikleriniz cehennem odunusunuz. Siz oraya varacaksınız.	126
Enbiya	99	Eğer onlar ilah olsalardı oraya varmazlardı. Halbuki hepsi orada ebedi kalacaklardır.	109
Enbiya	100	Onların orada derin bir iç çekişleri vardır! Onlar orada hiçbir şey işitmezler.	108
Enbiya	102	Onlar cehennemin hışıltısını bile duymazlar. Canlarının istediği nimetler içinde ebedi olarak kalırlar.	133
Enbiya	105	Andolsun, Zikir'den (Tevrat'tan) sonra Zebûr'da da, "Yere muhakkak benim iyi kullarım varis olacaktır" diye yazmıştık.	145
Enbiya	106	Şüphesiz bunda Allah'a kulluk eden bir toplum için yeterli bir mesaj vardır.	101
Enbiya	107	(Ey Muhammed!) Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.	82
Enbiya	108	De ki: "Bana ancak, ilahınızın yalnızca bir tek ilah olduğu vahyolunuyor. Artık müslüman oluyor musunuz?"	136
Enbiya	110	"Şüphesiz, Allah sözün açığa vurulanını da bilir, gizlediğinizi de bilir."	106
Enbiya	111	"Bilmem! Belki bu (mühlet) sizin için bir imtihan ve bir vakte kadar yararlanmadır."	107
Hac	1	Ey insanlar! Rabbinize karşı gelmekten sakının. Çünkü kıyamet sarsıntısı çok büyük bir şeydir.	122
Hac	6	Bu böyle. Çünkü Allah hakkın ta kendisidir. Şüphesiz O ölüleri diriltir ve O her şeye hakkıyla kadirdir.	129
Hac	7	Çünkü kıyamet muhakkak gelecektir. Onda hiçbir şüphe yoktur ve şüphesiz Allah kabirdeki kimseleri diriltecektir.	137
Hac	10	(Ona), "İşte bu kendi ellerinin önceden işledikleri yüzündendir. Allah kesinlikle kullara zulmedici değildir" (denir.)	142
Hac	12	O, Allah'ı bırakır da kendine ne zarar, ne de fayda veren şeylere tapar. Bu da derin sapıklığın ta kendisidir.	135
Hac	13	Zararı faydasından daha yakın olana tapar. O (taptığı) ne kötü yardımcı, ne fena yoldaştır!	120
Hac	16	Böylece biz Kur'an'ı apaçık âyetler halinde indirdik. Şüphesiz Allah dilediğini doğru yola iletir.	122
Hac	20	Onunla, karınlarının içindekiler ve derileri eritilir.	75
Hac	21	Onlar için bir de demirden topuzlar vardır.	62
Hac	24	Onlar hem sözün hoş olanına ulaştırılmışlar, hem de övgüye layık olan Allah'ın yoluna iletilmişlerdir.	131
Hac	27	İnsanlar arasında haccı ilan et ki, gerek yaya olarak, gerek uzak yollardan gelen yorgun develer üzerinde sana gelsinler.	142
Hac	29	Sonra kirlerini gidersinler, adaklarını yerine getirsinler ve Beyt-i Atik'i (Kâbe'yi) tavaf etsinler.	121
Hac	38	Şüphesiz, Allah inananları savunur. Doğrusu Allah hiçbir haini, nankörü sevmez.	102
Hac	49	De ki: "Ey insanlar! Ben sizin için ancak apaçık bir uyarıcıyım."	90
Hac	50	Artık iman edip salih ameller işleyenler var ya, işte onlar için bir bağışlama, güzel bir nimet (cennet) vardır.	136
Hac	51	Âyetlerimizi geçersiz kılmak için çaba gösterenler var ya, işte onlar cehennemliklerdir.	112
Hac	57	İnkar edip âyetlerimizi yalanlamış olanlara gelince, onlar için de alçaltıcı bir azap vardır.	119
Hac	64	. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. Şüphesiz ki Allah elbette zengindir, elbette övgüye layıktır.	134
Hac	66	O, size hayat veren, sonra sizi öldürecek, daha sonra da diriltecek olandır. Şüphesiz, insan çok nankördür.	132
Hac	68	Eğer seninle mücadele ederlerse, de ki: "Allah yapmakta olduğunuzu daha iyi bilmektedir."	109
Hac	69	Hakkında ayrılığa düşüp durduğunuz şeyler konusunda kıyamet günü Allah aranızda hüküm verecektir.	129
Hac	74	Allah'ın kadrini gereği gibi bilemediler. Şüphesiz Allah kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir.	114
Hac	75	Allah meleklerden de resüller seçer, insanlardan da. Şüphesiz Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.	130
Hac	77	Ey iman edenler, rükû edin, secde edin, Rabbinize kulluk edin ve hayır işleyin ki kurtuluşa eresiniz.	123
Müminun	1	Mü'minler gerçekten kurtuluşa ermişlerdir.	64
Müminun	2	Onlar ki, namazlarında derin saygı içindedirler.	72
Müminun	3	Onlar ki, faydasız işlerden ve boş sözlerden yüz çevirirler.	87
Müminun	4	Onlar ki, zekatı öderler.	48
Müminun	5	Onlar ki, ırzlarını korurlar.	53
Müminun	7	Kim bunun ötesine geçmek isterse, işte onlar haddi aşanlardır.	88
Müminun	8	Yine onlar ki, emanetlerine ve verdikleri sözlere riâyet ederler.	88
Müminun	9	Onlar ki, namazlarını kılmağa devam ederler.	69
Müminun	10	İşte bunlar varis olanların ta kendileridir.	69
Müminun	11	Onlar Firdevs cennetlerine varis olurlar. Onlar orada ebedî kalacaklardır.	98
Müminun	12	Andolsun, biz insanı, çamurdan (süzülmüş) bir özden yarattık.	91
Müminun	13	Sonra onu az bir su (meni) halinde sağlam bir karargaha (ana rahmine) yerleştirdik.	107
Müminun	15	Sonra (ey insanlar) siz bunun ardından muhakkak öleceksiniz.	84
Müminun	16	Sonra yine muhakkak siz, kıyamet gününde (tekrar) diriltileceksiniz.	93
Müminun	17	Andolsun, biz sizin üzerinizde yedi yol yarattık.3 Biz yarattıklarımızdan habersiz değiliz.	118
Müminun	22	Onların üzerinde ve gemilerde taşınırsınız.	72
Müminun	25	"Bu, ancak cinnet getirmiş bir adamdır. Öyle ise bir müddet onu gözetleyiniz."	105
Müminun	26	(Nûh), "Rabbim! Beni yalanlamalarına karşı bana yardım et!" dedi.	90
Müminun	28	Sen ve beraberindeki kimseler gemiye bindiğiniz zaman: "Bizi zalim kavmin elinden kurtaran Allah'a hamd olsun" de.	135
Müminun	29	Yine de ki: "Ey Rabbim! Beni bereketli bir yere kondur. Sen konuk edenlerin en hayırlısısın."	121
Müminun	30	Şüphesiz bu olayda ibretler vardır. Biz gerçekten (kullarımızı) imtihan ederiz.	106
Müminun	31	Sonra onların (Nûh kavminin) ardından başka bir nesil yarattık.	90
Müminun	34	"Andolsun, kendiniz gibi bir beşere itaat ederseniz mutlaka ziyana uğrarsınız."	105
Müminun	36	"Halbuki bu size vaad olunan şey, ne kadar da uzak!"	73
Müminun	37	"Hayat, bu dünya hayatından ibarettir. Ölürüz ve yaşarız. Biz tekrar diriltilecek değiliz."	121
Müminun	38	"Bu, Allah'a karşı yalan uyduran bir kimseden başkası değildir. Biz ona inanmayız."	111
Müminun	39	O peygamber, "Ey Rabbim! Yalanlamalarına karşı bana yardım et!" dedi.	95
Müminun	40	Allah, "Yakın zamanda mutlaka pişman olacaklardır!" dedi.	82
Müminun	42	Sonra bunların arkalarından başka nesiller yarattık.	77
Müminun	43	Hiçbir ümmet, kendi ecelinin önüne geçemez, onu geciktiremez de.	89
Müminun	47	Bu yüzden, "Kavimleri bize kul köle iken, bizim gibi iki insana mı inanacağız" dediler.	114
Müminun	48	Böylece ikisini de yalanladılar, bu yüzden de helak edilenlerden oldular.	98
Müminun	49	Andolsun, hidayete ersinler diye Mûsâ'ya Kitabı (Tevrat'ı) verdik.	92
Müminun	53	(İnsanlar ise, din) işlerini kendi aralarında parça parça ettiler. Her grup kendinde bulunan ile sevinmektedir.	138
Müminun	54	Ey Muhammed! Sen onları bir zamana kadar, gaflet ve şaşkınlıklarıyla baş başa bırak!	115
Müminun	57	Rablerinin azametinden korkup titreyenler,	64
Müminun	58	Rablerinin âyetlerine inananlar,	55
Müminun	59	Rablerine ortak koşmayanlar,	50
Müminun	60	Rabblerine dönecekleri için verdiklerini kalpleri ürpererek verenler,	92
Müminun	61	İşte bunlar hayır işlerine koşuşurlar ve o uğurda öne geçerler.	94
Müminun	65	Boşuna feryat edip durmayın bugün. Zira bizden yardım görmeyeceksiniz.	97
Müminun	69	Ya da onlar henüz kendi peygamberlerini tanımadılar da o yüzden mi onu inkar ediyorlar?	113
Müminun	73	Şüphesiz sen onları doğru bir yola çağırıyorsun.	78
Müminun	74	Fakat ahirete inanmayanlar, ısrarla bu yoldan çıkmaktadırlar.	86
Müminun	76	Andolsun, biz onları azap ile kıskıvrak yakaladık da yine Rablerine boyun eğmediler ve ona yalvarıp yakarmadılar.	142
Müminun	78	Halbuki O, sizin için kulakları, gözleri ve gönülleri yaratandır. Ne kadar az şükrediyorsunuz!	124
Müminun	79	O, sizi yeryüzünde yaratıp türetendir. Sadece O'nun huzurunda toplanacaksınız.	106
Müminun	81	Hayır onlar, öncekilerin söyledikleri sözler gibi sözler ettiler.	92
Müminun	84	De ki: "Eğer biliyorsanız söyleyin: Yer ve yerde bulunanlar kime aittir?"	100
Müminun	85	Allah'ındır" diyecekler. "Öyle ise siz hiç düşünüp öğüt almaz mısınız?" de.	109
Müminun	86	De ki: "Yedi kat göklerin Rabbi, büyük Arş'ın Rabbi kimdir?"	87
Müminun	87	."Allah'ındır" diyecekler. "Öyle ise ona karşı gelmekten sakınmaz mısınız?" de.	110
Müminun	89	"Allah'ındır" diyecekler. "Öyle ise nasıl aldanıyorsunuz?" de.	88
Müminun	90	Hayır, biz onlara gerçeği getirdik, fakat onlar kesinlikle yalancıdırlar.	98
Müminun	94	De ki: "Ey Rabbim! Onlara yöneltilen tehditleri bana mutlaka göstereceksen, beni o zalim milletin içinde bulundurma."	140
Müminun	95	Bizim onlara yönelttiğimiz tehditleri sana göstermeye elbette gücümüz yeter.	104
Müminun	97	De ki: "Ey Rabbim! Şeytanların vesveselerinden sana sığınırım."	94
Müminun	98	"Ey Rabbim! Onların benim yanımda bulunmalarından da sana sığınırım."	99
Müminun	102	Artık kimin tartıları ağır gelirse, işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.	113
Müminun	104	Ateş yüzlerini yalar ve onlar orada sırıtır kalırlar.	81
Müminun	105	Allah, "Âyetlerim size okunuyordu da siz onları yalanlıyordunuz, değil mi?" der.	105
Müminun	106	Onlar da şöyle derler: "Ey Rabbimiz! Biz azgınlığımıza yenik düştük ve sapık bir toplum olduk."	131
Müminun	107	"Ey Rabbimiz! Bizi buradan çıkar. Eğer (tekrar günaha) dönersek şüphesiz kendimize zulmetmiş oluruz."	132
Müminun	108	Allah, "Aşağılık içinde kalın orada, artık benimle konuşmayın!" der.	98
Müminun	110	Siz ise onlarla alay ediyordunuz. O kadar ki onlar size beni anmayı unutturdu. Onlara hep gülüyordunuz.	129
Müminun	112	Allah (inkarcılara) "Yeryüzünde kaç sene kaldınız?" diye sorar.	92
Müminun	113	Onlar, "Bir gün, ya da bir günden daha az bir süre kaldık. Hesap tutanlara sor" derler.	114
Müminun	114	Allah şöyle der: "Çok az bir zaman kaldınız. Keşke bunu (daha önce) bilmiş olsaydınız."	120
Müminun	115	"Sizi boşuna yarattığımızı ve bize tekrar döndürülmeyeceğinizi mi sandınız?"	111
Müminun	116	Gerçek hükümdar olan Allah yücedir. Ondan başka hiç ilah yoktur. O şerefli ve yüce arşın Rabbidir.	133
Müminun	118	De ki: "Rabbim! Bağışla, merhamet et. Çünkü sen merhamet edenlerin en hayırlısısın!"	114
Nur	5	Ancak tövbe edip bundan sonra ıslah olanlar müstesna. Çünkü Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.	135
Nur	17	Eğer inanıyorsanız, bu gibi şeylere bir daha ebediyyen dönmemeniz için Allah size öğüt veriyor.	121
Nur	18	Allah size âyetleri açıklıyor. Allah her şeyi hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.	116
Nur	42	Göklerin ve yerin hükümranlığı Allah'ındır. Dönüş de ancak Allah'adır.	99
Nur	44	Allah, geceyi ve gündüzü döndürüp duruyor. Şüphesiz bunda basiret sahibi olanlar için bir ibret vardır.	128
Nur	46	Andolsun, biz açıklayıcı âyetler indirdik. Allah dilediği kimseyi doğru yola iletir.	108
Nur	49	Ama gerçek (verilen hüküm) kendi lehlerinde ise, boyun eğerek ona gelirler.	96
Nur	56	Namazı dosdoğru kılın, zekatı verin, Resüle itaat edin ki size merhamet edilsin.	103
Furkan	1	Âlemlere bir uyarıcı olsun diye kuluna Furkân'ı indiren Allah'ın şanı yücedir.	103
Furkan	9	(Ey Muhammed!) Senin hakkında bak nasıl da temsiller getirdiler de (haktan) saptılar. Artık onlar doğru yolu bulamazlar.	144
Furkan	12	Bu ateş onları uzak bir mesafeden görünce onun müthiş kaynamasını ve uğultusunu işitirler.	118
Furkan	14	(Kendilerine) "Bugün bir kere yok olmayı istemeyin, bir çok kere yok olmayı isteyin!" (denir.)	118
Furkan	23	Onların yaptıkları bütün amellerine yöneldik ve onları dağılmış zerreciklere çevirdik.	118
Furkan	24	O gün cennetliklerin kalacakları yer daha hayırlı, dinlenecekleri yer daha güzeldir.	109
Furkan	25	O gün gök bulutlarla yarılıp parçalanacak ve melekler bölük bölük indirilecektir.	110
Furkan	26	O gün gerçek hükümranlık Rahmân'ındır ve kafirlere zorlu bir gün olacaktır.	105
Furkan	28	"Yazıklar olsun bana, keşke falanı dost edinmeseydim!"	77
Furkan	29	"Andolsun, Kur'an bana geldikten sonra beni ondan o saptırdı. Zaten şeytan insanı yardımcısız bırakıverir."	136
Furkan	30	Peygamber, "Ey Rabbim! Kavmim şu Kur'an'ı terkedilmiş bir şey haline getirdi" dedi.	105
Furkan	35	Andolsun, Biz, Mûsâ'ya Kitab'ı (Tevrat'ı) verdik ve kardeşi Hârûn'u da ona yardımcı kıldık.	122
Furkan	36	Onlara, "Âyetlerimizi yalanlayan topluluğa gidin" dedik. Nihayet o kavmi yerle bir ettik.	111
Furkan	38	Âd ve Semûd kavimlerini, Ress halkını ve bunların arasında pek çok nesilleri de helak ettik.	119
Furkan	39	Bunların herbirine misaller getirdik, (öğüt almadıkları için) hepsini kırıp geçirdik.	115
Furkan	43	Kendi nefsinin arzusunu kendisine ilah edineni gördün mü? Ona sen mi vekil olacaksın?	108
Furkan	46	Sonra onu kendimize yavaş yavaş çektik.	62
Furkan	47	O, geceyi size bir örtü, uykuyu istirahat zamanı ve gündüzü de hareket ve çalışma vakti yapandır.	127
Furkan	51	Dileseydik her memlekete bir uyarıcı gönderirdik.	72
Furkan	52	Öyle ise kafirlere itaat etme, onlara karşı bu Kur'an'la büyük bir mücadele ver.	106
Furkan	54	O, sudan bir insan yaratıp ondan soy sop ve hısımlık meydana getirendir. Rabbin her şeye hakkıyla gücü yetendir.	140
Furkan	56	Biz seni ancak bir müjdeci ve bir uyarıcı olarak gönderdik.	81
Furkan	57	De ki: "Ben buna karşılık sizden dileyen kimsenin, Rabbine giden yolu tutmasından başka herhangi bir ücret istemiyorum."	148
Furkan	64	Onlar, Rabblerine secde ederek ve kıyamda durarak geceleyenlerdir.	87
Furkan	66	"Şüphesiz, ne kötü bir durak ve ne kötü bir konaktır orası."	88
Furkan	67	Onlar, harcadıklarında ne israf ne de cimrilik edenlerdir. Onların harcamaları, bu ikisi arası dengeli bir harcamadır.	141
Furkan	69	Kıyamet günü onun azabı kat kat artırılır ve horlanmış olarak orada ebedi kalır.	110
Furkan	71	Kim de tövbe eder ve salih amel işlerse işte o, Allah'a, tövbesi kabul edilmiş olarak döner.	118
Furkan	73	Onlar, kendilerine Rabblerinin âyetleri hatırlatıldığı zaman, onlara kör ve sağır kesilmezler.	123
Furkan	76	Orada ebedi kalırlar. Orası ne güzel bir durak ve ne güzel bir konaktır!	97
Şuara	1	Ta Sin Mim.	27
Şuara	2	Bunlar, apaçık Kitab'ın âyetleridir.	59
Şuara	3	Ey Muhammed! Mü'min olmuyorlar diye adetâ kendini helak edeceksin!	87
Şuara	4	Biz dilesek, onlara gökten bir mucize indiririz de, ona boyun eğmek zorunda kalırlar	106
Şuara	5	Rahmân'dan kendilerine gelen her yeni öğütten mutlaka yüz çevirirler.	94
Şuara	6	Onlar (Allah'ın âyetlerini) yalanladılar, fakat alay edegeldikleri şeylerin haberleri başlarına gelecek.	129
Şuara	7	Yeryüzüne bakmazlar mı, orada her türden nice güzel ve yararlı bitkiler bitirdik.	106
Şuara	8	Şüphesiz bunlarda (Allah'ın varlığına) bir delil vardır, ama onların çoğu inanmamaktadırlar.	122
Şuara	9	Şüphesiz senin Rabbin, elbette mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.	95
Şuara	12	Mûsâ şöyle dedi: "Ey Rabbim! Muhakkak ki ben, beni yalanlamalarından korkuyorum."	108
Şuara	13	"Göğsüm daralır. Akıcı konuşamam. Onun için, Hârûn'a da peygamberlik ver (ve onu bana yardımcı yap)."	133
Şuara	14	"Bir de onlara karşı ben suçlu durumundayım. Bu yüzden onların beni öldürmelerinden korkarım."	121
Şuara	15	Allah dedi ki, "Hayır, korkma! Mucizelerimizle gidin. Çünkü biz sizinle beraberiz, (her şeyi) işitmekteyiz."	136
Şuara	16	"Firavun'a gidin ve deyin: "Şüphesiz biz âlemlerin Rabbinin elçisiyiz",	93
Şuara	17	"İsrailoğullarını bizimle beraber gönder."	69
Şuara	19	"(Böyle iken) sen o yaptığın işi yaptın (adam öldürdün). Sen nankörlerdensin."	105
Şuara	20	Mûsâ şöyle dedi: "Ben onu, o vakit kendimi kaybetmiş bir halde iken (istemeyerek) yaptım."	116
Şuara	22	"Senin başıma kaktığın bu nimet (gerçekte) İsrailoğullarını köleleştirmen(in neticesi)dir."	123
Şuara	23	Firavun, "Âlemlerin Rabbi de nedir?" dedi.	61
Şuara	25	Firavun, etrafındakilere (alaycı bir ifade ile) "dinlemez misiniz?" dedi.	93
Şuara	26	Mûsâ, "O, sizin de Rabbiniz, geçmiş atalarınızın da Rabbidir" dedi.	94
Şuara	27	Firavun, "Bu size gönderilen peygamberiniz, şüphesiz delidir" dedi.	90
Şuara	29	Firavun, "Eğer benden başka bir ilah edinirsen, andolsun seni zindana atılanlardan ederim."	116
Şuara	30	Mûsâ, "Sana apaçık bir delil getirmiş olsam da mı?" dedi.	81
Şuara	31	Firavun, "Doğru söyleyenlerden isen haydi getir onu," dedi.	81
Şuara	32	Bunun üzerine Mûsâ, asasını attı, bir de ne görsünler asa açıkça kocaman bir yılan olmuş.	122
Şuara	33	Elini koynundan çıkardı, bir de ne görsünler, bakanlara bembeyaz olmuş.	96
Şuara	34	Firavun, çevresindeki ileri gelenlere, "Şüphesiz bu bilgin bir sihirbazdır" dedi.	105
Şuara	35	"Sizi, yaptığı sihirle, yurdunuzdan çıkarmak istiyor. Ne dersiniz?"	94
Şuara	36	Dediler ki: "Onu ve kardeşini alıkoy.Şehirlere de toplayıcı adamlar gönder."	100
Şuara	37	"Sana bütün usta sihirbazları getirsinler."	66
Şuara	38	Böylece sihirbazlar, belli bir günün belirlenen bir vaktinde bir araya getirildiler.	107
Şuara	39	İnsanlara da "Siz de toplanır mısınız?" denildi.	72
Şuara	40	"Umarız, üstün gelirlerse sihirbazlara uyarız" (dediler.)	79
Şuara	41	Sihirbazlar gelince, Firavun'a, "Eğer biz üstün gelirsek gerçekten bize bir mükafat var mı?" dediler.	127
Şuara	42	Firavun, "Evet, hem o takdirde mutlaka bana yakın kimselerden olacaksınız" dedi.	103
Şuara	43	Mûsâ onlara, "Hadi ortaya atacağınız şeyi atın" dedi.	80
Şuara	45	Mûsâ da asasını attı. Bir de ne görsünler, asâ onların düzdükleri sihir takımlarını yutuyor.	126
Şuara	46	Bunun üzerine sihirbazlar derhal secdeye kapandılar.	74
Şuara	47	"Âlemlerin Rabbine inandık" dediler.	58
Şuara	48	"Mûsâ'nın ve Hârûn'un Rabbi'ne."	59
Şuara	50	Sihirbazlar şöyle dediler: "Zararı yok, mutlaka Rabbimize döneceğiz."	96
Şuara	52	Biz Mûsâ'ya, "Kullarımı geceleyin yola çıkar, muhakkak ki takip edileceksiniz" diye vahyettik.	120
Şuara	53	Firavun da şehirlere (asker) toplayıcılar gönderdi.	75
Şuara	54	Dedi ki, "Bunlar pek az ve önemsiz bir topluluktur."	75
Şuara	55	"Şüphesiz onlar bize öfke duyuyorlar."	61
Şuara	56	"Ama biz uyanık ve tedbirli bir topluluğuz."	66
Şuara	58	Biz de Firavun'un kavmini bahçelerden, pınar başlarından, servetlerden ve iyi bir konumdan çıkardık.	125
Şuara	59	İşte böyle yaptık ve onlara, İsrailoğullarını mirasçı kıldık.	93
Şuara	60	Firavun ve adamları gün doğarken onları takibe koyuldular.	81
Şuara	61	İki topluluk birbirini görünce Mûsâ'nın arkadaşları, "Eyvah yakalandık" dediler.	107
Şuara	62	Mûsâ, "Hayır!, Rabbim şüphesiz benimledir, bana yol gösterecektir" dedi.	98
Şuara	64	Ötekileri de oraya yaklaştırdık.	56
Şuara	65	Mûsâ'yı ve beraberindekilerin hepsini kurtardık.	72
Şuara	66	Sonra ötekileri suda boğduk.	50
Şuara	67	Bunda şüphesiz bir ibret vardır. Ama pek çokları iman etmiş değillerdi.	98
Şuara	68	Şüphesiz ki senin Rabbin elbette mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.	98
Şuara	69	Ey Muhammed! Onlara İbrahim'in haberini de oku.	68
Şuara	70	Hani o babasına ve kavmine, "Neye tapıyorsunuz?" demişti.	80
Şuara	71	"Putlara tapıyoruz ve onlara tapmağa devam edeceğiz" demişlerdi.	88
Şuara	72	İbrahim dedi ki: "Onlara yalvardığınızda sizi işitiyorlar mı?"	91
Şuara	73	"Yahut size fayda veya zararları dokunur mu?"	66
Şuara	74	"Hayır, ama biz babalarımızı böyle yaparken bulduk" dediler.	83
Şuara	76	İbrahim şöyle dedi: "Sizin ve geçmiş atalarınızın taptığı şeyleri gördünüz mü?"	113
Şuara	77	"Şüphesiz onlar benim düşmanımdır. Ancak âlemlerin Rabbi olan Allah dostumdur."	106
Şuara	78	"O, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir."	73
Şuara	79	"O, bana yediren ve içirendir."	50
Şuara	80	"Hastalandığımda da O bana şifa verir."	63
Şuara	81	"O, benim canımı alacak ve sonra diriltecek olandır."	78
Şuara	82	"O, hesap gününde, hatalarımı bağışlayacağını umduğumdur."	89
Şuara	83	"Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat."	90
Şuara	84	"Sonra gelecekler arasında beni doğrulukla anılanlardan kıl."	85
Şuara	85	"Beni Naîm cennetinin varislerinden eyle."	63
Şuara	86	"Babamı da bağışla. Çünkü o gerçekten yolunu şaşıranlardandır."	95
Şuara	87	"(Kulların) diriltilecekleri gün beni utandırma!"	72
Şuara	88	"O gün ki ne mal fayda verir ne oğullar!"	63
Şuara	89	"Allah'a arınmış bir kalp ile gelen başka."	65
Şuara	90	Cennet, Allah'a karşı gelmekten sakınanlara yaklaştırılacak.	86
Şuara	95	Artık onlar ve o azgınlar ile İblis'in askerleri hepsi birden tepetakla oraya atılırlar.	113
Şuara	96	Orada onlar taptıklarıyla çekişerek şöyle derler:	75
Şuara	97	"Allah'a andolsun! Biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz."	94
Şuara	98	Çünkü sizi, âlemlerin Rabbi ile bir tutuyorduk."	72
Şuara	99	Bizi ancak (önderlerimiz olan) suçlular saptırdı."	72
Şuara	100	İşte bu yüzden bizim şefaatçilerimiz yok."	70
Şuara	101	"Candan bir dostumuz da yok."	50
Şuara	102	Keşke (dünyaya) bir dönüşümüz olsa da inananlardan olsak.	84
Şuara	103	Elbet bunda bir ibret vardır. Onların çoğu iman etmiş değillerdi.	92
Şuara	104	Şüphesiz senin Rabbin, mutlak güç sahibi olandır, çok merhametli olandır.	101
Şuara	105	Nûh'un kavmi de Peygamberleri yalanladı.	63
Şuara	106	Hani kardeşleri Nûh, onlara şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"	120
Şuara	107	"Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim."	84
Şuara	108	"Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."	83
Şuara	109	"Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak âlemlerin Rabbi olan Allah'a aittir."	135
Şuara	110	"O halde Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin!"	84
Şuara	111	Dediler ki: "Sana hep aşağılık kimseler uymuş iken, biz hiç sana inanır mıyız."	108
Şuara	112	Nûh şöyle dedi: "Onların yaptıklarına dair benim ne bilgim olabilir?"	96
Şuara	113	"Onların hesaplarını görmek ancak Rabbime aittir. Bir anlayabilseniz!"	93
Şuara	114	"Ben inananları kovacak değilim."	56
Şuara	115	"Ben ancak apaçık bir uyarıcıyım."	60
Şuara	116	Dediler ki: "Ey Nûh! (Bu işten) vazgeçmezsen mutlaka taşlananlardan olacaksın!"	107
Şuara	117	Nûh şöyle dedi: "Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı."	76
Şuara	118	"Artık onlarla benim aramda sen hükmet. Beni ve benimle birlikte olan mü'minleri kurtar."	113
Şuara	119	Derken biz onu ve beraberindekileri dolu geminin içinde (taşıyıp) kurtardık.	100
Şuara	120	Sonra da geride kalanları suda boğduk.	61
Şuara	121	Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Onların çoğu ise iman etmiş değillerdir.	102
Şuara	122	Şüphesiz senin Rabbin mutlak güç sahibi olandır, çok merhametli olandır.	100
Şuara	123	Âd kavmi de peygamberleri yalanladı.	59
Şuara	124	Hani kardeşleri Hûd, onlara şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"	120
Şuara	125	"Şüphesiz ben, size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim."	83
Şuara	126	"Öyle ise Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."	88
Şuara	127	"Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak âlemlerin Rabbi olan Allah'a aittir."	133
Şuara	128	"Siz her yüksek yere bir alamet bina yapıp boş şeylerle eğleniyor musunuz?"	101
Şuara	129	"İçlerinde ebedi yaşama ümidiyle sağlam yapılar mı ediniyorsunuz?"	96
Şuara	130	"Tutup yakaladığınız zaman zorbaca yakalarsınız."	74
Şuara	131	"Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."	85
Şuara	135	"Çünkü ben, sizin adınıza büyük bir günün azabından korkuyorum."	95
Şuara	136	Dediler ki: "Sen ister öğüt ver, ister öğüt verenlerden olma, bize göre birdir."	107
Şuara	137	"Bu, öncekilerin geleneklerinden başka bir şey değildir."	82
Şuara	138	"Biz azaba uğratılacak da değiliz."	57
Şuara	140	Şüphesiz senin Rabbin mutlak güç sahibi ve çok merhametli olandır.	93
Şuara	141	Semûd kavmi de Peygamberleri yalanladı.	62
Şuara	142	Hani kardeşleri Salih onlara şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"	120
Şuara	143	"Ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim."	71
Şuara	144	"Öyle ise Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin!"	90
Şuara	145	"Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak âlemlerin Rabbi olan Allah'a aittir."	133
Şuara	149	"Bir de dağlardan ustalıkla evler yontuyorsunuz."	74
Şuara	150	"Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."	83
Şuara	152	"Yeryüzünde ıslaha çalışmayıp fesat çıkaran haddi aşmışların emrine itaat etmeyin."	115
Şuara	153	Dediler ki: "Sen ancak büyülenmişlerdensin."	68
Şuara	154	"Sen de ancak bizim gibi bir beşersin. Eğer doğru söyleyenlerden isen haydi bize bir mucize getir."	126
Şuara	156	"Sakın ona bir kötülük dokundurmayın. Yoksa büyük bir günün azabı sizi yakalar."	111
Şuara	157	Derken onu kestiler, fakat pişman oldular.	62
Şuara	158	Böylece onları azap yakaladı. Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Onların çoğu ise iman etmiş değillerdir.	135
Şuara	159	Şüphesiz senin Rabbin mutlak güç sahibi ve çok merhametli olandır.	92
Şuara	160	Lût'un kavmi de peygamberleri yalanladı.	61
Şuara	161	Hani kardeşleri Lût onlara şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"	119
Şuara	162	"Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim."	84
Şuara	163	"Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."	83
Şuara	164	"Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak âlemlerin Rabbi olan Allah'a aittir."	133
Şuara	167	Dediler ki: "Ey Lût! (İşimize karışmaktan) vazgeçmezsen mutlaka (şehirden) çıkarılanlardan olacaksın!"	134
Şuara	168	Lût şöyle dedi: "Şüphesiz ben sizin yaptığınız bu çirkin işe kızanlardanım."	110
Şuara	169	"Ey Rabbim! Beni ve ailemi onların yaptıkları çirkin işten kurtar."	91
Şuara	171	Bunun üzerine biz de onu ve geri kalanlar arasındaki yaşlı bir kadın hariç bütün ailesini kurtardık.	128
Şuara	172	Sonra diğerlerini helâk ettik.	53
Şuara	174	Şüphesiz bunda büyük bir ibret vardır. Onların çoğu ise iman etmiş değillerdir.	110
Şuara	175	Şüphesiz senin Rabbin mutlak güç sahibi ve çok merhametli olandır.	93
Şuara	176	Eyke halkı da peygamberleri yalanladı.	61
Şuara	177	Hani Şuayb onlara şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"	107
Şuara	178	"Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim."	86
Şuara	179	Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.	81
Şuara	180	"Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak âlemlerin Rabbi olan Allah'a aittir."	135
Şuara	181	Ölçüyü tam yapın. Eksik verenlerden olmayın."	72
Şuara	182	"Doğru terazi ile tartın."	47
Şuara	184	"Sizi ve önceki nesilleri yaratana karşı gelmekten sakının."	86
Şuara	185	Onlar şöyle dediler: "Sen ancak büyülenmişlerdensin."	79
Şuara	186	Sen sadece bizim gibi bir insansın. Biz senin yalancılardan olduğunu sanıyoruz."	103
Şuara	187	"Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi gökten üzerimize bir parça düşür."	105
Şuara	188	Şuayb, "Rabbim yaptıklarınızı en iyi bilendir" dedi.	76
Şuara	190	Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Onların çoğu ise iman etmiş değillerdir.	102
Şuara	191	Şüphesiz senin Rabbin mutlak güç sahibi ve çok merhametli olandır.	93
Şuara	192	Şüphesiz bu Kur'an, âlemlerin Rabbi'nin indirmesidir.	77
Şuara	195	Uyarıcılardan olasın diye onu güvenilir Ruh (Cebrail) senin kalbine apaçık Arapça bir dil ile indirmiştir.	133
Şuara	196	Şüphesiz bu (Kur'an'ın indirileceği) öncekilerin kitaplarında da vardı.	99
Şuara	197	İsrailoğulları bilginlerinin onu bilmesi, onlar (Mekke müşrikleri) için bir delil değil midir?	122
Şuara	199	Biz onu Arapça bilmeyenlerden birine indirseydik ve o da bunu kendilerine okusaydı yine buna inanmazlardı.	128
Şuara	200	İşte böylece biz onu (Kur'an'ı) suçluların kalbine soktuk.	85
Şuara	204	Bizim azabımızın çabuklaşmasını mı istiyorlar?	75
Şuara	205	Ey Muhammed! Ne dersin; biz onları yıllarca (dünya nimetlerinden) yararlandırsak,	106
Şuara	206	Sonra da kendilerine tehdit edildikleri şey gelse, (halleri nice olurdu?)	94
Şuara	207	(Dünyada) yararlandırıldıkları şeyler onlara fayda sağlamazdı.	89
Şuara	208	Biz hiçbir memleketi uyarıcıları olmadıkça helak etmedik.	84
Şuara	209	Bu bir hatırlatmadır. Biz zalim değiliz.	64
Şuara	210	O Kur'an'ı şeytanlar indirmemiştir.	59
Şuara	211	Zaten bu onların harcı değildir, buna güçleri de yetmez.	82
Şuara	212	Çünkü onlar (vahyi) işitmekten uzaklaştırılmışlardır.	84
Şuara	213	Öyle ise sakın Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarma, sonra azaba uğratılanlardan olursun!	121
Şuara	214	(Önce) en yakın akrabanı uyar.	54
Şuara	215	Mü'minlerden sana uyanlara kanatlarını indir.	69
Şuara	216	Eğer sana karşı gelirlerse, "Şüphesiz ben sizin yaptığınız şeylerden uzağım" de.	115
Şuara	220	Şüphesiz O hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.	75
Şuara	221	Şeytanların kime ineceğini size haber vereyim mi?	73
Şuara	222	Onlar, her günahkâr yalancıya inerler.	62
Şuara	223	Bunlar da şeytanlara kulak verirler. Onların çoğu ise yalancıdır.	92
Şuara	224	Şairlere ise haddi aşan azgınlar uyarlar.	65
Şuara	226	Görmez misin ki onlar, her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar ve yapmadıkları şeyleri söylerler.	125
Neml	9	"Ey Mûsâ! Gerçek şu ki, ben mutlak güç sahibi, hüküm ve hikmet sahibi olan Allah’ım."	103
Neml	6	Şüphesiz bu Kur’an sana, hüküm ve hikmet sahibi, hakkıyla bilen Allah tarafından verilmektedir.	110
Neml	5	Onlar, azabın en kötüsü kendilerine has olan kimselerdir. Onlar ahirette en çok ziyana uğrayanlardır.	115
Neml	4	Şüphesiz, ahiret hayatına inanmayanların işlerini biz kendilerine güzel göstermişizdir de o yüzden bocalayıp dururlar.	135
Neml	1	Ta-Sîn. Bunlar Kur’an’ın, apaçık bir kitabın âyetleridir.	74
Neml	13	Nitekim âyetlerimiz kendilerine gerçeği gösterecek biçimde gelince, "Bu apaçık bir sihirdir" dediler.	116
Neml	26	Allah kendisinden başka hiçbir ilah bulunmayandır. Büyük Arş’ın Rabbidir.	90
Neml	27	Süleyman, Hüdhüd’e şöyle dedi: "Doğru mu söylüyorsun, yoksa yalancılardan mısın, göreceğiz."	115
Neml	28	"Benim şu mektubumu götür onlara at, sonra da yanlarından ayrıl ve ne sonuca varacaklarına bak."	110
Neml	29	Sebe kraliçesi Belkıs dedi ki: "Ey ileri gelenler! Bana çok önemli bir mektup atıldı."	100
Neml	33	Dediler ki: "Biz güçlü kimseleriz ve çetin savaşçılarız. Emir senin. Ne emredeceğini düşün."	112
Neml	35	"Ben onlara bir hediye gönderip elçilerin ne haber ile döneceklerine bakacağım."	93
Neml	38	Süleyman, "Ey ileri gelenler! Onlar bana teslim olmadan önce hanginiz bana onun (kraliçenin) tahtını getirebilir?"	127
Neml	39	Cinlerden bir ifrit,"Sen yerinden kalkmadan ben onu sana getiririm ve şüphesiz ben, buna güç yetirecek güvenilir biriyim" dedi.	140
Neml	41	Süleyman, "Tahtını tanınmaz hale getirin. Bakalım tanıyacak mı, yoksa tanımayacaklardan mı olacak?" dedi.	122
Neml	43	Daha önce Allah’tan başka taptığı şeyler ona engel olmuştu. Çünkü o inkâr eden bir kavimden idi.	117
Neml	48	Şehirde dokuz kişilik bir çete vardı. Bunlar yeryüzünde bozgunculuk yapıyorlar ve ıslaha çalışmıyorlardı.	126
Neml	50	Onlar bir tuzak kurdular. Farkında değillerken Allah da bir tuzak kurdu.	82
Neml	51	Bak onların tuzaklarının sonucu nasıl oldu: Biz onları ve kavimlerini topyekün helak ettik.	105
Neml	52	İşte zulümleri yüzünden harabeye dönmüş evleri! Şüphesiz bunda bilen bir kavim için bir ibret vardır.	121
Neml	53	İman edip Allah’a karşı gelmekten sakınmakta olanları ise kurtardık.	84
Neml	55	"Siz kadınları bırakıp şehvetle erkeklere mi varıyorsunuz? Doğrusu siz ne yaptığını bilmez bir toplumsunuz."	127
Neml	57	Biz de onu ve ailesini kurtardık. Ancak karısı başka. Onun geride kalıp helak olmasını takdir ettik.	115
Neml	67	İnkar edenler dediler ki: "Biz ve babalarımız toprak olmuş iken mi, gerçekten bizler mi (diriltilip) çıkarılacağız?"	134
Neml	69	De ki: "Yeryüzünde dolaşın da suçluların sonunun nasıl olduğuna bir bakın."	92
Neml	70	Onlardan yana üzülme. Kurdukları tuzaklardan ötürü de sıkıntıya düşme.	89
Neml	71	Onlar, "Eğer doğru söyleyenler iseniz, bu tehdit ne zaman gerçekleşecek?" diyorlar.	96
Neml	72	De ki: "Belki de acele gelmesini istediğiniz şeyin bir kısmı size çok yaklaşmıştır."	101
Neml	73	Şüphesiz senin Rabbin insanlara karşı lütuf sahibidir. Ancak onların çoğu şükretmezler.	105
Neml	74	Şüphesiz senin Rabbin onların kalplerinin gizlediği şeyleri de, açığa çıkardıklarını da mutlaka bilir.	123
Neml	75	Gökte ve yerde gâib (gizli) hiçbir şey yoktur ki apaçık bir Kitap’ta (Levh-i Mahfuz’da) olmasın.	115
Neml	76	Şüphesiz bu Kur’an İsrailoğullarına üzerinde ayrılığa düştükleri şeylerin çoğunu açıklıyor.	119
Neml	77	Şüphesiz o, elbette mü’minler için bir hidayet ve bir rahmettir.	78
Neml	78	Şüphesiz senin Rabbin onların arasında hükmünü verecektir. O, mutlak güç sahibidir, hakkıyla bilendir.	120
Neml	79	Öyle ise Allah’a tevekkül et. Çünkü sen apaçık bir hak üzere bulunuyorsun.	92
Neml	80	Şüphesiz sen ölülere duyuramazsın. Arkalarına dönüp kaçarlarken sağırlara da çağrıyı duyuramazsın.	122
Neml	85	Zulümlerinden dolayı sözü edilen azap tepelerine iner de artık konuşamazlar.	92
Neml	89	Her kim iyi amel getirirse, ona ondan daha hayırlısı vardır. Onlar o gün korkudan emindirler.	108
Kasas	1	Tâ-Sîn-Mîm.	29
Kasas	2	Bunlar apaçık Kitab'ın âyetleridir.	57
Kasas	3	İman eden bir kavm için Mûsâ ile Firavun'un haberlerinden bir kısmını sana gerçek olarak anlatacağız.	129
Kasas	11	Annesi, Mûsâ'nın kız kardeşine, "Onu takip et" dedi. O da Mûsâ'yı, onlar farkına varmadan uzaktan gözledi.	135
Kasas	17	"Rabbim! Bana verdiğin nimetle asla suçlulara arka çıkmayacağım" dedi.	95
Kasas	21	Mûsâ korku içinde etrafı gözetleyerek şehirden çıktı ve "Ey Rabbim! Beni bu zalim kavimden kurtar" dedi.	131
Kasas	22	(Şehirden çıkıp) Medyen'e doğru yöneldiğinde, "Umarım Rabbim beni doğru yola iletir" dedi.	116
Kasas	40	Biz de onu ve askerlerini yakaladık ve onları denize attık (Orada boğuldular). Zalimlerin sonunun nasıl olduğuna bak!	142
Kasas	41	Biz onları, ateşe çağıran öncüler kıldık. Kıyamet günü de kendilerine yardım edilmeyecektir.	124
Kasas	51	Andolsun, düşünüp öğüt alsınlar diye o sözü (Kur'an âyetlerini) onlara peşpeşe ulaştırdık.	123
Kasas	52	Bu Kur'an'dan önce kendilerine kitap verdiklerimiz var ya, işte onlar ona da inanırlar.	109
Kasas	62	Allah'ın onlara seslenerek, "Hani benim, var olduğunu iddia ettiğiniz ortaklarım?" diyeceği günü hatırla!	132
Kasas	65	Allah'ın onlara seslenerek, "Peygamberlere ne cevap verdiniz? diyeceği günü hatırla."	109
Kasas	66	O gün onlara karşı bütün haberler kapanmıştır. Artık birbirlerine de soramazlar.	108
Kasas	67	Ama tövbe edip iman eden ve salih amel işleyen kimsenin kurtuluşa erenlerden olması umulur.	114
Kasas	69	Rabbin, onların sinelerinin gizlediğini de açığa vurduklarını da bilir.	97
Kasas	74	Allah'ın, onlara seslenerek, "Hani benim, var olduğunu iddia ettiğiniz ortaklarım"? diyeceği günü hatırla.	133
Ankebut	1	Elif Lâm Mîm.	32
Ankebut	2	İnsanlar, "İnandık" demekle imtihan edilmeden bırakılacaklarını mı zannederler.	107
Ankebut	4	Yoksa kötülük yapanlar, bizden kaçıp kurtulacaklarını mı sandılar. Ne kötü hükmediyorlar!	121
Ankebut	6	Her kim cihad ederse, ancak kendisi için cihad etmiş olur. Şüphesiz Allah âlemlere muhtaç değildir.	125
Ankebut	9	İman edip de salih amel işleyenler var ya, biz onları mutlaka salihler (iyiler) arasına sokacağız.	124
Ankebut	11	Allah, elbette kendisine iman edenleri de bilir ve elbette münafıkları da bilir.	104
Ankebut	15	Biz de onu (Nûh'u) ve gemide bulunanları kurtardık ve bunu âlemlere bir ibret kıldık.	110
Ankebut	21	O dilediğine azap eder, dilediğine de merhamet eder. Ancak O'na döndürüleceksiniz	105
Ankebut	30	(Lût) "Ey Rabbim! Şu bozguncu kavme karşı bana yardım et" dedi.	88
Ankebut	34	Şüphesiz biz, bu memleket halkı üzerine, fasıklık ettiklerinden dolayı gökten bir azap indireceğiz.	129
Ankebut	35	Andolsun biz, aklını kullanacak bir kavm için o memleketten ibret alınacak apaçık bir delil bıraktık.	130
Ankebut	43	İşte bu temsilleri biz insanlar için getiriyoruz. Onları ancak bilginler düşünüp anlarlar.	119
Ankebut	44	Allah gökleri ve yeri hak ve hikmete uygun olarak yaratmıştır. İşte bunda inananlar için bir ibret vardır.	135
Ankebut	49	Hayır, o, kendilerine ilim verilenlerin kalplerindeki apaçık âyetlerdir. Bizim âyetlerimizi ancak zalimler inkâr eder.	145
Ankebut	56	Ey iman eden kullarım! Şüphesiz ki benim arzım (yeryüzü) geniştir. O halde ancak bana kulluk edin.	126
Ankebut	57	Her can ölümü tadacaktır. Sonra bize döndürüleceksiniz.	83
Ankebut	59	Onlar, sabreden ve yalnız Rablerine tevekkül eden kimselerdir.	85
Ankebut	62	Allah kullarından dilediğine bol verir ve (dilediğine) kısar. Şüphesiz Allah her şeyi hakkıyla bilendir.	133
Ankebut	64	Bu dünya hayatı ancak bir eğlence ve oyundan ibarettir. Ahiret yurduna gelince, işte gerçek hayat odur. Keşke bilselerdi!	146
Ankebut	66	Kendilerine verdiğimiz nimetlere nankörlük etsinler ve bir süre daha faydalansınlar bakalım! İleride bilecekler.	140
Rum	1	Elif Lâm Mîm.	30
Rum	6	Allah (onlara zafer konusunda) bir vaadde bulunmuştur. Allah vaadinden dönmez. Fakat insanların çoğu bilmezler.	130
Rum	7	Onlar dünya hayatının ancak dış yönünü bilirler. Ahiret konusunda ise tamamen gaflettedirler.	117
Rum	11	Allah, başlangıçta yaratmayı yapar, sonra onu tekrar eder. Sonra da yalnız ona döndürüleceksiniz.	122
Rum	12	Kıyametin kopacağı günde suçlular hayal kırıklığı içinde ümitsizliğe düşeceklerdir.	115
Rum	14	Kıyametin kopacağı gün, işte o gün mü'minler ve kâfirler birbirinden ayrılacaklardır.	112
Rum	15	İman edip salih ameller işleyenlere gelince, işte onlar cennet bahçelerinde sevindirilirler	111
Rum	16	İnkar edip âyetlerimizi ve ahirete kavuşmayı yalanlayanlara gelince, işte onlar azabın içine atılacaklardır.	132
Rum	17	Öyle ise akşama girdiğinizde, sabaha kavuştuğunuzda, Allah'ı tespih edin.	96
Rum	18	Göklerde ve yerde hamd O'na mahsustur. Gündüzün sonunda ve öğle vaktine girdiğinizde Allah'ı tespih edin.	130
Rum	26	Göklerde ve yerde kim varsa yalnızca O'na âittir. Hepsi O'na boyun eğmektedirler.	102
Rum	34	Kendilerine verdiğimiz nimetleri inkar etsinler bakalım! Haydi (şimdilik) yararlanın, ama yakında bileceksiniz.	133
Rum	35	Yoksa biz kendilerine bir delil mi indirdik de o, Allah'a ortak koşmaları konusunda (isabetli olduklarını) söylüyor?	139
Rum	44	Kim inkâr ederse, inkarı kendi aleyhinedir. Kimler de salih amel işlerse, ancak kendileri için (cennette yer) hazırlarlar.	144
Rum	49	Oysa onlar daha önce kendilerine yağmur yağdırılmadan evvel kesin bir ümitsizliğe kapılmışlardı.	124
Rum	52	Şüphesiz, sen ölülere işittiremezsin. Dönüp gittikleri zaman çağrıyı sağırlara da işittiremezsin.	128
Rum	57	O gün zulmedenlere mazeretleri fayda sağlamaz, Allah'ı razı edecek amelleri işleme istekleri de kabul edilmez.	130
Rum	59	Allah, bilmeyenlerin kalplerini işte böyle mühürler.	72
Lokman	24	Biz onları (dünyada) biraz yararlandırırız. Sonra da onları ağır bir azaba sürükleriz.	116
Lokman	19	"Yürüyüşünde tabii ol. Sesini alçalt. Çünkü seslerin en çirkini herhalde eşeklerin sesidir!"	122
Lokman	5	İşte onlar, Rablerinden gelen bir hidayet üzeredirler ve işte onlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.	128
Lokman	1	Elif Lâm Mîm.	31
Lokman	3	Bunlar, hikmet dolu Kitab'ın; iyilik yapanlara bir hidayet ve rahmet olarak indirilmiş âyetleridir.	118
Lokman	4	Onlar; namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren kimselerdir. Onlar ahirete de kesin olarak inanırlar.	121
Secde	1	Elif Lâm Mîm.	30
Secde	2	Kendisinde hiçbir şüphe bulunmayan bu Kitab'ın indirilişi, âlemlerin Rabbi tarafındandır.	115
Secde	6	İşte Allah gaybı da görünen âlemi de bilendir, mutlak güç sahibidir, çok merhametlidir.	114
Secde	7	O ki, yarattığı her şeyi güzel yaptı. İnsanı yaratmaya da çamurdan başladı.	104
Secde	8	Sonra onun neslini bir öz sudan, değersiz bir sudan yarattı.	81
Secde	11	De ki: "Sizin için görevlendirilen ölüm meleği canınızı alacak, sonra Rabbinize döndürüleceksiniz."	128
Secde	17	Hiç kimse, yapmakta olduklarına karşılık olarak, onlar için saklanan göz aydınlıklarını bilemez.	126
Secde	18	Hiç mü'min fasık gibi olur mu? Bunlar (elbette) eşit olmazlar.	85
Secde	24	Sabredip âyetlerimize kesin olarak inandıkları zaman içlerinden emrimizle doğru yola ileten önderler çıkardık.	138
Secde	28	"Eğer doğru söyleyenler iseniz şu fetih ne zamanmış?" diyorlar.	88
Secde	29	De ki, "Fetih (Kıyamet) günü, inkar edenlere iman etmeleri fayda vermeyecektir. Onlara göz de açtırılmayacaktır."	140
Secde	30	Şimdi sen onlardan yüz çevir ve bekle. Şüphesiz onlar da bekliyorlar.	89
Ahzab	2	Rabbinden sana vahyolunana uy. Şüphesiz Allah yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.	109
Ahzab	3	Allah'a tevekkül et, vekil olarak Allah yeter.	65
Ahzab	11	İşte orada mü'minler denendiler ve şiddetli bir şekilde sarsıldılar.	94
Ahzab	41	Ey iman edenler! Allah'ı çokça zikredin.	62
Ahzab	42	Onu sabah akşam tespih edin.	47
Ahzab	47	Mü'minlere kendileri için Allah'tan büyük bir lütuf olduğunu müjdele.	95
Ahzab	48	Kâfirlere ve münafıklara itaat etme! Onların eziyetlerine aldırma ve Allah'a tevekkül et. Vekil olarak Allah yeter.	140
Ahzab	54	Siz bir şeyi açığa vursanız da gizleseniz de, biliniz ki Allah her şeyi hakkıyla bilendir.	115
Ahzab	56	Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber'e salât ediyorlar. Ey iman edenler! Siz de ona salât edin, selam edin.	131
Ahzab	62	Daha önce gelip geçenler hakkında da Allah'ın kanunu böyledir. Allah'ın kanununda asla değişme bulamazsın.	133
Ahzab	64	Şüphesiz Allah kâfirlere lanet etmiş ve onlara alevli bir ateş hazırlamıştır.	105
Ahzab	65	Onlar, orada ebedi olarak kalacaklardır. Hiçbir dost, hiçbir yardımcı bulamayacaklardır.	113
Ahzab	66	Yüzlerinin ateşte bir yandan bir yana döndürüleceği gün, "Keşke Allah'a ve Resül'e itaat edeydik" diyecekler.	137
Ahzab	67	Yine şöyle diyecekler: "Ey Rabbimiz! Biz önderlerimize ve büyüklerimize itaat ettik de bizi yoldan saptırdılar."	140
Ahzab	68	"Ey Rabbimiz! Onlara iki kat azap ver ve onları büyük bir lanete uğrat."	95
Sebe	20	Şeytan onlar hakkındaki zannını doğru çıkardı. İnananlardan bir grup dışında hepsi ona uydular.	125
Sebe	25	De ki: "Bizim işlediğimiz suçlardan siz sorumlu tutulmazsınız. Sizin işlediklerinizden de biz sorumlu tutulmayız."	139
Sebe	28	Biz seni ancak bütün insanlara müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Fakat insanların çoğu bilmezler.	131
Sebe	29	"Eğer doğru söyleyenler iseniz, bu tehdit ne zaman gerçekleşecek" diyorlar.	98
Sebe	30	De ki: "Sizin için belirlenen bir gün vardır ki, ondan ne bir saat geri kalabilirsiniz, ne de ileri geçebilirsiniz."	138
Sebe	35	Yine, "Bizim mallarımız ve çocuklarımız daha çoktur. Bize azap edilmeyecektir" demişlerdi.	115
Sebe	38	Âyetlerimizi geçersiz kılmak için yarışanlar var ya, işte onlar azap için hazır bulundurulacaklar.	125
Sebe	44	Oysa biz onlara okuyup inceleyecekleri kitaplar vermedik. Onlara senden önce hiçbir uyarıcı da göndermedik.	130
Sebe	48	De ki: "Şüphesiz Rabbim gerçeği ortaya koyar. O gaybleri hakkıyla bilendir."	99
Sebe	49	De ki: "Hak geldi. Artık batıl yeni bir şey ortaya çıkaramaz, eskiyi de geri getiremez."	109
Sebe	53	Oysa daha önce onu inkar etmişlerdi ve uzak bir yerden gayb hakkında atıp tutuyorlardı.	110
Fatır	35	"O, lütfuyla bizi kalınacak yurda yerleştirendir. Bize orada bir yorgunluk dokunmaz. Bize orada usanç da gelmez."	137
Fatır	33	Onlar, Adn cennetlerine girerler. Orada altın bilezikler ve incilerle süslenirler. Oradaki elbiseleri de ipektir.	135
Fatır	26	Sonra ben inkar edenleri yakaladım. Beni inkar etmenin sonucu nasıl oldu!	95
Fatır	23	Sen ancak bir uyarıcısın.	48
Fatır	21	Gölge ile sıcaklık bir olmaz.	52
Fatır	22	Diriler ile ölüler de bir olmaz. Allah dilediğine işittirir. Sen kabirde bulunanlara işittirecek değilsin.	132
Fatır	19	Kör ile gören bir olmaz.	44
Fatır	20	Karanlıklar ile aydınlık bir olmaz.	58
Fatır	17	Bu Allah'a göre zor bir şey değildir.	60
Fatır	16	Eğer Allah dilerse sizi giderir ve yeni bir halk getirir.	78
Yasin	1	Yâ Sîn.	23
Yasin	4	(Ey Muhammed!) Hikmet dolu Kur'an'a andolsun ki sen elbette dosdoğru bir yol üzere (peygamber) gönderilenlerdensin.	134
Yasin	7	Andolsun, onların çoğu üzerine o söz (azap) hak olmuştur. Artık onlar iman etmezler.	109
Yasin	9	Biz onların önlerine bir set, arkalarına da bir set çekip gözlerini perdeledik. Artık görmezler.	121
Yasin	10	Onları uyarsan da, uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar.	83
Yasin	13	(Ey Muhammed!) Onlara, o memleket halkını örnek ver. Hani oraya elçiler gelmişti.	103
Yasin	16	(Elçiler ise) şöyle dediler: "Bizim gerçekten size gönderilmiş elçiler olduğumuzu Rabbimiz biliyor."	125
Yasin	17	"Bize düşen ancak apaçık bir tebliğdir."	66
Yasin	20	Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi ve şöyle dedi: "Ey kavmim! Bu elçilere uyun."	116
Yasin	21	"Sizden hiçbir ücret istemeyen kimselere uyun, onlar hidayete erdirilmiş kimselerdir."	106
Yasin	22	"Hem ben, ne diye beni yaratana kulluk etmeyeyim. Oysa siz de yalnızca ona döndürüleceksiniz."	119
Yasin	24	"O taktirde ben mutlaka açık bir sapıklık içinde olurum."	79
Yasin	25	"Şüphesiz ben sizin Rabbinize inandım. Gelin, beni dinleyin!"	85
Yasin	28	Kendisinden sonra kavmi üzerine (onları cezalandırmak için) gökten hiçbir ordu indirmedik. İndirecek de değildik.	138
Yasin	29	Sadece korkunç bir ses oldu. Bir anda sönüp gittiler.	75
Yasin	30	Yazık o kullara! Kendilerine bir peygamber gelmezdi ki, onunla alay ediyor olmasınlar.	107
Yasin	31	Kendilerinden önce nice nesilleri helak ettiğimizi; onların artık kendilerine dönmeyeceklerini görmediler mi?	134
Yasin	32	Onların hepsi de mutlaka toplanıp (hesap için) huzurumuza çıkarılacaklardır.	102
Yasin	33	Ölü toprak onlar için bir delildir. Biz onu diriltir ve ondan taneler çıkarırız da onlardan yerler	124
Yasin	39	Ayın dolaşımı için de konak yerleri (evreler) belirledik. Nihayet o, eğrilmiş kuru hurma dalı gibi olur.	131
Yasin	40	Ne güneş aya yetişebilir, ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri bir yörüngede yüzmektedir.	119
Yasin	41	Onların soylarını dolu gemide taşımamız da onlar için bir delildir.	91
Yasin	42	Biz onlar için o gemi gibi binecekleri nice şeyler yarattık.	82
Yasin	43	Biz istesek onları suda boğarız da kendileri için ne imdat çağrısı yapan olur, ne de kurtarılırlar.	128
Yasin	44	Ancak tarafımızdan bir rahmet olarak ve bir süreye kadar daha yaşasınlar diye kurtarılırlar.	118
Yasin	46	Onlara Rablerinin âyetlerinden bir âyet gelmez ki ondan yüz çeviriyor olmasınlar.	105
Yasin	48	"Eğer doğru söyleyenlerseniz bu tehdit ne zaman gelecek?" diyorlar.	89
Yasin	49	Onlar ancak, çekişip dururlarken kendilerini yakalayacak korkunç bir ses bekliyorlar.	107
Yasin	50	Artık ne birbirlerine tavsiyede bulunabilirler ne de ailelerine dönebilirler.	98
Yasin	51	Sûra üfürülür. Bir de bakarsın kabirlerden çıkmış Rablerine doğru akın akın gitmektedirler	122
Yasin	53	Sadece korkunç bir ses olur. Bir de bakarsın hepsi birden toplanıp huzurumuza çıkarılmışlardır.	123
Yasin	54	O gün kimseye, hiç mi hiç zulmedilmez. Size ancak işlemekte olduğunuz şeylerin karşılığı verilir.	126
Yasin	55	Şüphesiz cennetlikler o gün nimetlerle meşguldürler, zevk sürerler.	90
Yasin	56	Onlar ve eşleri gölgelerde koltuklara yaslanmaktadırlar.	78
Yasin	57	Onlar için orada meyveler vardır. Onlar için diledikleri her şey vardır.	96
Yasin	58	Çok merhametli olan Rab'den bir söz olarak (kendilerine) "Selam" (vardır).	96
Yasin	59	(Allah şöyle der:) "Ey suçlular! Ayrılın bu gün!"	74
Yasin	62	"Andolsun, o sizden pek çok nesli saptırmıştı. Hiç düşünmüyor muydunuz?"	101
Yasin	63	"İşte bu, tehdit edildiğiniz cehennemdir."	64
Yasin	64	"İnkar ettiğinizden dolayı bugün girin oraya!"	69
Yasin	71	Görmediler mi ki biz onlar için, ellerimizin (kudretimizin) eseri olan hayvanlar yarattık da onlar bu hayvanlara sahip oluyorlar.	149
Yasin	72	Biz o hayvanları kendilerine boyun eğdirdik. Onlardan bir kısmı binekleridir, bir kısmını da yerler.	126
Yasin	73	Onlar için bu hayvanlarda (daha pek çok) yararlar ve içecekler vardır. Hâlâ şükretmeyecekler mi?	123
Yasin	74	Belki kendilerine yardım edilir diye Allah'ı bırakıp da ilahlar edindiler.	97
Yasin	75	Onlar ilahlar için (hizmete) hazır asker oldukları halde, ilahlar onlara yardım edemezler.	113
Yasin	79	De ki: "Onları ilk defa var eden diriltecektir. O her yaratılmışı hakkıyla bilendir."	110
Yasin	80	O, sizin için yeşil ağaçtan ateş yaratandır. Şimdi siz ondan yakıp duruyorsunuz.	107
Yasin	82	Bir şeyi dilediği zaman onun emri o şeye ancak "Ol!" demektir. O da hemen oluverir.	105
Yasin	83	Her şeyin hükümranlığı elinde olan Allah'ın şanı yücedir! Siz yalnız O'na döndürüleceksiniz.	122
Saffat	5	O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuların da (Batıların da) Rabbidir.	116
Saffat	6	Biz en yakın göğü zinetlerle, yıldızlarla donattık.	77
Saffat	7	Onu itaatten çıkan her şeytandan koruduk.	63
Saffat	10	Ancak onlardan söz kapan olur. Onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).	101
Saffat	12	Hayır, sen (onların haline) şaştın onlar ise alay ediyorlar.	85
Saffat	13	Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.	77
Saffat	14	Bir mucize gördükleri zaman onu alaya alıyorlar.	71
Saffat	15	(Dediler ki:) "Bu bir büyüden başka bir şey değildir."	81
Saffat	16	"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi tekrar diriltileceğiz?"	134
Saffat	17	"Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?"	66
Saffat	18	De ki: "Evet, hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz)."	99
Saffat	19	O ancak şiddetli bir sesten ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş hazır) beklemektedirler.	123
Saffat	20	Şöyle diyecekler: "Vay başımıza gelene! Bu beklenen ceza günüdür."	96
Saffat	21	Onlara, "İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür" denilir.	102
Saffat	25	Onlara, "Ne diye yardımlaşmıyorsunuz?" denir.	66
Saffat	26	Hayır, onlar bugün teslim olmuş kimselerdir.	67
Saffat	27	Birbirlerine yönelip sorarlar (çekişirler).	66
Saffat	28	Şöyle derler: "Siz bize sağdan gelirdiniz. Bize haktan yana görünürdünüz."	104
Saffat	29	Diğerleri de onlara şöyle derler: "Hayır, siz zaten mü'min kimseler değildiniz."	106
Saffat	30	"Bizim, sizin üzerinizde hiçbir hakimiyetimiz yoktu. Hatta siz azgın bir kavimdiniz."	108
Saffat	31	"Artık Rabbimizin sözü (azap) bizim hakkımızda gerçekleşti. Biz onu mutlaka tadacağız."	114
Saffat	32	"Evet, biz sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimselerdik."	86
Saffat	33	Artık onlar o gün azapta ortaktırlar	59
Saffat	34	İşte biz suçlulara böyle yaparız.	58
Saffat	36	"Biz, deli bir şair için ilahlarımızı mı terk edeceğiz?" diyorlardı.	96
Saffat	37	Hayır, öyle değil. O, hakkı getirmiş, (önceki) peygamberleri de tasdik etmiştir.	107
Saffat	38	Şüphesiz siz mutlaka elem dolu azabı tadacaksınız.	75
Saffat	39	Siz ancak işlediklerinizin karşılığı ile cezalandırılırsınız.	92
Saffat	40	Ancak Allah'ın halis kulları başka.	58
Saffat	42	İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir.	105
Saffat	43	Onlar Naim cennetlerindedirler.	51
Saffat	44	Koltuklar üzerinde karşılıklı olarak otururlar.	72
Saffat	46	Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır.	131
Saffat	47	Onda baş döndürme özelliği yoktur. Onlar, onu içmekle sarhoş da olmazlar.	100
Saffat	48	Yanlarında bakışlarını yalnızca kendilerine çevirmiş iri gözlü eşler vardır.	108
Saffat	49	Sanki onlar (beyazlıklarıyla), saklanmış (gün yüzü görmemiş) yumurtalardır.	105
Saffat	50	Derken birbirlerine yönelip sorarlar.	58
Saffat	51	İçlerinden biri der ki: "Benim bir arkadaşım vardı."	76
Saffat	52	"Sen de tekrar dirilmeyi tasdik edenlerden misin?" derdi.	75
Saffat	53	"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi hesaba çekileceğiz?"	132
Saffat	54	Konuşan o kimse yanındakilere, "Bakar mısınız, hali ne oldu?" der.	91
Saffat	55	Kendisi de bakar ve onu cehennemin ortasında görür.	74
Saffat	56	Ona şöyle der: "Allah'a andolsun, neredeyse beni de helak edecektin."	91
Saffat	57	"Rabbimin nimeti olmasaydı, mutlaka ben de cehenneme konulanlardan olmuştum."	99
Saffat	59	"Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?"	109
Saffat	60	Şüphesiz bu (cennetteki nimetlere ulaşmak) büyük bir başarıdır.	89
Saffat	61	Çalışanlar böylesi için çalışsınlar!	65
Saffat	62	Ziyafet olarak bu mu daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?	82
Saffat	63	Şüphesiz biz onu zalimler için bir imtihan aracı kıldık.	81
Saffat	64	O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.	63
Saffat	65	Onun meyveleri sanki şeytanların kafalarıdır.	69
Saffat	66	Cehennemlikler ondan yiyecekler ve onunla karınlarını dolduracaklardır.	95
Saffat	67	Sonra onlar için bunun üstüne kaynar sudan karışık bir içecek vardır.	97
Saffat	68	Sonra onların dönüşleri mutlaka cehennemedir.	69
Saffat	69	Çünkü onlar babalarını sapık kimseler olarak buldular.	80
Saffat	70	Kendileri de onların izinden koşa koşa gitmektedirler.	77
Saffat	71	Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.	81
Saffat	72	Andolsun, biz onlara da uyarıcılar göndermiştik.	72
Saffat	73	Bak, uyarılanların sonu nasıl oldu!	58
Saffat	74	Ancak Allah'ın ihlâslı kulları başka.	62
Saffat	75	Andolsun, Nûh bize dua edip seslenmişti. Biz ne güzel cevap vereniz!	91
Saffat	76	Onu ve ailesini o büyük sıkıntıdan kurtardık.	70
Saffat	77	Onun neslini yeryüzünde kalanlar kıldık.	62
Saffat	78	Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.	77
Saffat	79	Âlemler içinde Nûh'a selam olsun!	56
Saffat	80	İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.	78
Saffat	81	Çünkü o, bizim mü'min kullarımızdandı.	65
Saffat	82	Sonra biz, diğerlerini suda boğduk.	57
Saffat	83	Şüphesiz İbrahim de onun taraftarlarından idi.	70
Saffat	84	Hani o, Rabbine temiz bir kalple gelmişti	62
Saffat	85	Hani babasına ve kavmine şöyle demişti: "Siz neye tapıyorsunuz?"	91
Saffat	86	"Allah'ı bırakıp da bir takım uydurma ilahlar mı istiyorsunuz?"	88
Saffat	87	"O halde Âlemlerin Rabbi hakkında görüşünüz nedir?"	78
Saffat	89	İbrahim yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi.	71
Saffat	90	Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan uzaklaştılar.	77
Saffat	91	İbrahim onların putlarının tarafına gizlice gitti ve şöyle dedi: "Yemez misiniz?"	108
Saffat	92	"Ne diye konuşmuyorsunuz?"	47
Saffat	93	Derken üzerlerine yürüyüp onlara güçlü bir darbe indirdi.	84
Saffat	94	Kavmi (telaş içinde) koşarak ona doğru geldi.	69
Saffat	95	İbrahim şöyle dedi: "Yonttuğunuz putlara mı tapıyorsunuz?"	84
Saffat	96	"Oysa Allah sizi de, yaptığınız şeyleri de yaratmıştır."	86
Saffat	97	Kavmi, "Onun için bir bina yapın, (içinde ateş yakın) ve onu ateşe atın" dedi.	103
Saffat	98	Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en alçak kimseler kıldık.	104
Saffat	99	İbrahim şöyle dedi: "Ben Rabbime (onun emrettiği yere) gideceğim. O bana yol gösterecektir."	120
Saffat	100	"Ey Rabbim! Bana salihlerden olacak bir çocuk bağışla."	80
Saffat	101	Biz de ona uysal bir oğul müjdeledik.	58
Saffat	106	"Şüphesiz bu apaçık bir imtihandır."	64
Saffat	107	Biz, (İbrahim'e) büyük bir kurbanlık vererek onu (İsmail'i) kurtardık.	95
Saffat	108	Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.	78
Saffat	109	İbrahim'e selam olsun.	44
Saffat	110	İyilik yapanları işte böyle mükafatlandırırız.	75
Saffat	111	Çünkü o mü'min kullarımızdandı.	59
Saffat	112	Biz onu salihlerden bir peygamber olarak İshak ile de müjdeledik.	88
Saffat	114	Andolsun, biz Mûsâ'ya ve Hârûn'a da lütufta bulunduk.	79
Saffat	115	Onları ve kavimlerini o büyük sıkıntıdan kurtardık.	79
Saffat	116	Onlara yardım ettik de onlar galip gelenler oldular.	74
Saffat	117	Biz onlara (hükümlerimizi) açıklayan Kitab'ı (Tevrat'ı) verdik.	90
Saffat	118	Onları doğru yola ilettik.	49
Saffat	119	Sonradan gelenler arasında onlara güzel birer ad bıraktık.	83
Saffat	120	Mûsâ'ya ve Hârûn'a selam olsun.	56
Saffat	121	Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.	83
Saffat	122	Çünkü onlar mü'min kullarımızdan idiler.	67
Saffat	123	Şüphesiz İlyas da peygamberlerden idi.	62
Saffat	124	Hani kavmine şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"	103
Saffat	127	Onu yalanladılar. Bu sebeple onlar (cehenneme) götürüleceklerdir.	88
Saffat	128	Ancak Allah'ın ihlâslı kulları başka.	63
Saffat	129	Sonradan gelenler içerisinde ona güzel bir ad bıraktık.	80
Saffat	130	İlyas'a selam olsun	41
Saffat	131	Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız	82
Saffat	132	Çünkü o bizim mü'min kullarımızdandı.	65
Saffat	133	Şüphesiz Lût da peygamberlerdendi.	58
Saffat	136	Sonra da diğerlerini yok ettik.	53
Saffat	139	Şüphesiz Yûnus da peygamberlerdendi.	60
Saffat	140	Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti.	61
Saffat	141	Gemidekilerle kur'a çekmiş ve kaybedenlerden olmuştu.	77
Saffat	142	Böylece, Yûnus kendini kınayıp dururken balık onu yuttu.	82
Saffat	145	Derken biz onu hasta bir halde sahile attık.	66
Saffat	146	Üzerine geniş yapraklı bir ağaç bitirdik.	67
Saffat	147	Biz onu yüz bin, yahut daha fazla insana peygamber olarak gönderdik.	91
Saffat	148	Nihayet onlar iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar geçindirdik.	95
Saffat	149	Ey Muhammed! Onlara sor: Kız çocukları Rabbinin de, erkek çocukları onların mı?	107
Saffat	150	Yoksa biz melekleri dişi olarak yaratmışız da onlar şahid mi bulunuyorlarmış?	105
Saffat	152	İyi bilin ki onlar kendi uydurmaları olarak, "Allah çocuk sahibi oldu" diyorlar. Onlar elbette yalan söylüyorlar.	137
Saffat	153	Yoksa Allah kızları erkeklere tercih mi etti?	67
Saffat	154	Neyiniz var? Nasıl hüküm veriyorsunuz!	60
Saffat	155	Hiç düşünmüyor musunuz?	49
Saffat	156	Yoksa sizin apaçık bir deliliniz mi var?	63
Saffat	157	Eğer doğru söyleyen kimseler iseniz getirin (bu delili içeren) kitabınızı!	102
Saffat	158	Allah ile cinler arasında da nesep bağı kurdular. Oysa cinler de kendilerinin Allah'ın huzuruna getirileceklerini bilirler.	148
Saffat	159	Allah onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.	82
Saffat	160	Ancak Allah'ın ihlâslı kulları bunlar gibi değildir.	78
Saffat	164	(Melekler derler ki:) "Bizim her birimizin bilinen bir makamı vardır."	93
Saffat	165	"Şüphesiz biz (orada) saf duranlarız."	64
Saffat	166	"Şüphesiz biz (Allah'ı) tespih edip yüceltenleriz."	74
Saffat	170	Fakat (kitap gelince) onu inkar ettiler. Yakında (sonlarının ne olacağını) bilecekler.	113
Saffat	171	Andolsun, peygamber olarak gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmişti	108
Saffat	172	"Onlara mutlaka yardım edilecektir."	60
Saffat	173	"Şüphesiz ordularımız galip gelecektir."	63
Saffat	174	O halde bir süreye kadar onlardan yüz çevir	67
Saffat	175	Gözetle onları, yakında onlar da görecekler.	69
Saffat	176	Yoksa onlar azabımızı acele mi istiyorlar?	66
Saffat	177	Fakat azabımız onların yurtlarına indiğinde o uyarılmış olanların sabahı ne kötü olur!	119
Saffat	178	Ey Muhammed! Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.	73
Saffat	179	(Bekle ve) gör. Onlar da yakında görecekler.	68
Saffat	180	Senin Rabbin; kudret ve şeref sahibi olan Rab, onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.	124
Saffat	181	Peygamberlere selam olsun.	47
Saffat	182	Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur.	64
Sad	1	Sâd. O şanlı, şerefli Kur'an'a andolsun (ki o, Allah sözüdür).	82
Sad	2	Fakat inkar edenler bir büyüklenme ve ayrılık içindedirler.	80
Sad	3	Biz onlardan önce nice nesilleri helak ettik. Onlar da feryat ettiler, ama artık kurtuluş zamanı değildi.	126
Sad	5	"İlahları bir tek ilah mı yaptı? Gerçekten bu çok tuhaf bir şey!"	86
Sad	9	Yoksa mutlak güç sahibi ve çok bağışlayan Rabbinin rahmet hazineleri onların yanında mıdır?	117
Sad	11	Onlar, çeşitli gruplardan oluşmuş ve şuracıkta bozguna uğrayacak derme çatma bir ordudur.	114
Sad	14	(O grupların) her biri peygamberleri yalanladı da onları cezalandırmam hak oldu.	101
Sad	15	Bunlar da (müşrikler de) ancak (vakti gelince) asla geri kalmayacak korkunç bir ses bekliyorlar	115
Sad	16	Müşrikler (alay ederek) şöyle dediler: "Ey Rabbimiz! Hesap gününden önce payımızı hemen ver!"	119
Sad	20	Biz Davud'un mülkünü güçlendirdik, ona hikmet ve hakla batılı ayıran söz (hüküm verme) yeteneği verdik.	132
Sad	21	Sana davacıların haberi geldi mi? Hani onlar duvarı aşarak mabede girmişlerdi.	100
Sad	30	Dâvûd'a Süleyman'ı bağışladık. O ne güzel kuldu! Şüphesiz o, Allah'a çok yönelen bir kimse idi.	125
Sad	34	Andolsun, biz Süleyman'ı imtihan ettik. Tahtının üstüne bir ceset bıraktık. Sonra tövbe edip bize yöneldi.	133
Sad	36	Biz de rüzgarı onun buyruğuna verdik. Rüzgar onun emriyle dilediği yere hafif hafif eserdi.	113
Sad	38	Bina ustası olan ve dalgıçlık yapan her bir şeytanı, bukağılara bağlı olarak diğerlerini de, onun emrine verdik.	138
Sad	39	"İşte bu bizim ihsanımızdır. Artık sen de (istediğine) hesapsızca ver yahut verme" dedik.	114
Sad	40	Şüphesiz katımızda onun için bir yakınlık ve dönüp geleceği güzel bir yer vardır.	110
Sad	41	(Ey Muhammed!) Kulumuz Eyyub'u da an. Hani o, Rabbine, "Şeytan bana bir yorgunluk ve azap dokundurdu" diye seslenmişti.	138
Sad	42	Biz de ona, "Ayağını yere vur! İşte yıkanacak ve içecek soğuk bir su" dedik.	100
Sad	45	(Ey Muhammed!) Güçlü ve basiretli kullarımız İbrahim'i, İshak'ı ve Yakub'u da an.	106
Sad	46	Şüphesiz biz onları, ahiret yurdunu düşünme özelliği ile (temizleyip) ihlâslı kimseler kıldık.	123
Sad	47	Şüphesiz onlar, bizim katımızda hayırlı, seçkin kimselerdendir	86
Sad	48	(Ey Muhammed!) İsmail, el-Yesa' ve Zülkifl'i de an. Onların her biri iyi kimselerdi.	104
Sad	51	Onlar orada koltuklara yaslanmış olarak pek çok meyveler ve içecekler isterler.	100
Sad	52	Yanlarında gözlerini kendilerinden ayırmayan yaşıt eşler vardır.	88
Sad	53	İşte bunlar, hesap günü için size vaad edilenlerdir.	74
Sad	54	İşte bu bizim verdiğimiz rızıktır. Ona asla tükenme yoktur.	83
Sad	57	İşte (azap), onu tatsınlar: Bir kaynar su ve bir irin.	74
Sad	58	O azaba benzer çeşit çeşit başka azaplar da vardır.	74
Sad	61	Şöyle derler: "Ey Rabbimiz! Bunu bizim önümüze kim sürdüyse cehennemde onun azabını bir kat daha artır."	130
Sad	62	Yine şöyle derler: "Dünyada kendilerini kötü saydığımız adamları acaba neden göremiyoruz?"	116
Sad	63	"(Cehennemlik değillerdi de) biz onları alaya mı almış olduk, yoksa (buradalar da) gözlerimizden mi kaçtılar?"	137
Sad	64	Şüphesiz bu, cehennemliklerin birbirleriyle çekişmesi kesin bir gerçektir.	94
Sad	66	"O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Mutlak güç sahibidir, çok bağışlayandır."	122
Sad	67	De ki, "Bu Kur'an, büyük bir haberdir."	58
Sad	68	"Siz ise ondan yüz çeviriyorsunuz."	54
Sad	70	"Bana ancak, benim sadece bir uyarıcı olduğum vahyediliyor."	80
Sad	71	Hani, Rabbin meleklere şöyle demişti: "Muhakkak ben çamurdan bir insan yaratacağım."	107
Sad	72	"Onu şekillendirip içine ruhumdan üflediğim zaman onun için saygı ile eğilin."	100
Sad	73	Derken bütün melekler topluca saygı ile eğildiler.	71
Sad	74	Ancak İblis eğilmedi. O büyüklük tasladı ve kafirlerden oldu.	84
Sad	76	İblis, "Ben ondan daha hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın" dedi.	115
Sad	77	Allah şöyle dedi: "Öyle ise çık oradan (cennetten), çünkü sen kovuldun."	99
Sad	78	"Şüphesiz benim lanetim hesap ve ceza gününe kadar senin üzerinedir."	89
Sad	79	İblis, "Ey Rabbim! Öyle ise bana insanların diriltilecekleri güne kadar mühlet ver" dedi	110
Sad	81	Allah şöyle dedi: "Sen o bilinen vakte (kıyamet gününe) kadar mühlet verilenlerdensin."	110
Sad	83	İblis, "Senin şerefine andolsun ki, içlerinden ihlâslı kulların hariç, elbette onların hepsini azdıracağım" dedi.	138
Sad	84	Allah şöyle dedi: "İşte bu gerçektir. Ben de gerçeği söylüyorum:"	89
Sad	85	"Andolsun, cehennemi seninle ve onlardan sana uyanların hepsiyle dolduracağım."	98
Sad	87	"Bu Kur'an âlemler için ancak bir öğüttür."	65
Sad	88	"Onun haberlerinin doğruluğunu bir süre sonra mutlaka öğreneceksiniz."	92
Zümer	66	Hayır, yalnız Allah'a ibadet et ve şükredenlerden ol.	75
Zümer	64	De ki: "Ey cahiller! Siz bana Allah'tan başkasına ibadet etmemi mi emrediyorsunuz?"	107
Zümer	62	Allah her şeyin yaratıcısıdır. O her şeye vekildir.	77
Zümer	57	Yahut, "Allah beni doğru yola iletseydi elbette O'na karşı gelmekten sakınanlardan olurdum" demesin.	122
Zümer	54	Azap size gelmeden önce Rabbinize dönün ve O'na teslim olun. Sonra size yardım edilmez.	109
Zümer	50	Bunu kendilerinden öncekiler de söylemişti ama kazandıkları şeyler onlara hiçbir yarar sağlamamıştı.	130
Zümer	34	Onlar için Rableri katında diledikleri her şey vardır. İşte bu, iyilik yapanların mükafatıdır.	124
Zümer	33	Dosdoğru Kur'an'ı getiren ile onu tasdik edenler var ya, işte onlar Allah'a karşı gelmekten sakınanlardır.	133
Zümer	30	(Ey Muhammed!) Şüphesiz sen öleceksin ve şüphesiz onlar da öleceklerdir.	98
Zümer	31	Sonra şüphesiz siz kıyamet günü Rabbinizin huzurunda muhakeme edileceksiniz	99
Zümer	27	Andolsun, öğüt alsınlar diye biz bu Kur'an'da insanlar için her türlü misali verdik.	111
Zümer	28	Biz onu, Allah'a karşı gelmekten sakınsınlar diye hiçbir eğriliği bulunmayan Arapça bir Kur'an olarak indirdik.	139
Zümer	25	Onlardan öncekiler de yalanladılar ve azap kendilerine farkına varamadıkları bir yerden geldi.	119
Zümer	19	Hakkında azap sözü (hükmü) gerçekleşenler, hiç onlar gibi olur mu? Cehennemlikleri sen mi kurtaracaksın?	133
Zümer	13	De ki: "Eğer ben Rabbime isyan edersem, şüphesiz büyük bir günün azabından korkarım."	114
Zümer	14	De ki: "Ben dinimi Allah'a has kılarak sadece O'na ibadet ediyorum."	87
Zümer	12	"Bana, müslümanların ilki olmam da emredildi."	69
Zümer	11	De ki: "Şüphesiz bana, dini Allah'a has kılarak O'na ibadet etmem emredildi."	100
Zümer	1	Kitab'ın indirilmesi mutlak güç sahibi, hüküm ve hikmet sahibi Allah tarafındandır.	106
Zümer	2	(Ey Muhammed!) Şüphesiz biz o Kitab'ı sana hak olarak indirdik. Öyle ise sen de dini Allah'a has kılarak O'na kulluk et.	144
Zümer	70	Herkese yaptığının karşılığı tam olarak verilir. Allah onların yaptıklarını en iyi bilendir.	125
Mümin	1	Hâ Mîm.	25
Mümin	6	Böylece Rabbinin, inkâr edenler hakkındaki, "Onlar cehennemliklerdir" sözü gerçekleşmiş oldu.	120
Mümin	14	O halde, kâfirlerin hoşuna gitmese de, siz dini Allah'a has kılarak O'na ibadet edin.	108
Mümin	19	Allah, gözlerin hain bakışını ve kalplerin gizlediğini bilir.	87
Mümin	38	O inanan kimse dedi ki: "Ey kavmim! Bana uyun ki, sizi doğru yola ileteyim."	99
Mümin	39	"Ey kavmim! Şüphesiz bu dünya hayatı ancak (geçici) bir yararlanmadır. Ahiret ise ebedi olarak kalınacak yerdir."	140
Mümin	41	"Ey kavmim! Bu ne hal? Ben sizi kurtuluşa çağırıyorum, siz ise beni ateşe çağırıyorsunuz."	118
Mümin	45	Allah onu, onların hilelerinin kötülüklerinden korudu. Firavun ailesini, azâbın en kötüsü kuşattı.	127
Mümin	49	Ateşte olanlar cehennem bekçilerine, "Rabbinize yalvarın da (hiç değilse) bir gün bizden azabı hafifletsin" derler.	141
Mümin	52	O gün zalimlere, mazeretleri fayda vermez. Lânet de onlaradır, kötü yurt da onlaradır.	112
Mümin	59	Kıyamet günü mutlaka gelecektir, bunda hiç şüphe yoktur. Fakat insanların çoğu buna inanmazlar.	122
Mümin	63	Allah'ın âyetlerini inkâr etmekte olanlar, işte böyle döndürülürler.	97
Mümin	68	O, yaşatan ve öldürendir. Bir şeye karar verdiğinde ona sadece "ol" der, o da oluverir.	112
Mümin	69	Allah'ın âyetleri hakkında tartışanları görmedin mi? Nasıl da döndürülüyorlar?	110
Mümin	70	Onlar, kitabı (Kur'an'ı) ve elçilerimize gönderdiklerimizi yalanlayanlardır. Onlar bilecekler	118
Mümin	75	Bu, sizin yeryüzünde haksız yere şımarmanızdan ve böbürlenmenizden ötürüdür.	108
Mümin	79	Allah, bir kısmına binesiniz, bir kısmını da yiyesiniz diye sizin için hayvanları yaratandır.	121
Mümin	81	Allah size âyetlerini gösteriyor. Allah'ın hangi âyetlerini inkâr edersiniz?	101
Fussilet	1	Hâ Mîm.	27
Fussilet	2	Bu Kur'an, Rahmân ve Rahîm olan Allah'tan indirilmedir.	78
Fussilet	3	Bu, bilen bir toplum için Arapça bir Kur'an olarak âyetleri genişçe açıklanmış bir kitaptır.	123
Fussilet	7	Onlar zekatı vermeyen kimselerdir. Onlar ahireti de inkar ederler.	86
Fussilet	8	Şüphesiz iman edip salih ameller işleyenler için ise kesintisiz bir mükâfât vardır.	112
Fussilet	9	De ki: "Siz mi yeri iki günde (iki evrede) yaratanı inkâr ediyor ve O'na ortaklar koşuyorsunuz? O, âlemlerin Rabbidir."	145
Fussilet	18	İnananları ve Allah'a karşı gelmekten sakınanları kurtardık.	89
Fussilet	19	Allah'ın düşmanlarının, toplanıp yığın yığın cehenneme sevk edilecekleri günü hatırla!	123
Fussilet	23	"İşte bu sizin, Rabbiniz hakkında beslediğiniz zannınızdır. O sizi mahvetti de ziyâna uğrayanlardan oldunuz."	138
Fussilet	26	İnkâr edenler dediler ki: "Bu Kur'an'ı dinlemeyin. Baskın çıkmak için o okunurken yaygara koparın."	131
Fussilet	33	Allah'a çağıran, salih amel işleyen ve "Kuşkusuz ben müslümanlardanım" diyenden daha güzel sözlü kimdir?	137
Fussilet	51	İnsana nimet verdiğimizde yüz çevirir ve yan çizer. Başına bir kötülük gelince de yalvarmaya koyulur.	133
Fussilet	54	İyi bilin ki, onlar Rablerine kavuşma konusunda şüphe içindedirler. İyi bilin ki, O, her şeyi kuşatandır.	133
Şura	1	Hâ Mîm.	24
Şura	2	‘Ayn Sîn Kâf	33
Şura	3	(Ey Muhammed!) Mutlak güç sahibi, hüküm ve hikmet sahibi olan Allah, sana ve senden öncekilere işte böyle vahyeder.	140
Şura	4	Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O'nundur. O, yücedir, büyüktür.	87
Şura	6	Allah'tan başka dostlar edinenlere gelince, Allah onları daima gözetlemektedir. Sen onlara vekil değilsin.	128
Şura	17	Allah, hak olarak Kitab'ı ve mizanı3 indirendir. Sen nereden bileceksin belki de o saat (kıyamet) yakındır.	131
Şura	19	Allah kullarına çok lütufkârdır, dilediğini rızıklandırır. O, kuvvetlidir, mutlak güç sahibidir.	127
Şura	25	O, kullarından tövbeyi kabul eden, kötülükleri bağışlayan ve yaptıklarınızı bilendir.	116
Şura	30	Başınıza her ne musibet gelirse kendi yaptıklarınız yüzündendir. O, yine de çoğunu affeder.	120
Şura	31	Yeryüzünde O'nu âciz bırakamazsınız. Sizin için Allah'tan başka hiçbir dost ve yardımcı yoktur.	124
Şura	32	Denizde dağlar gibi yüzen gemiler, O'nun varlığının delillerindendir.	92
Şura	34	Yahut (içlerindekilerin) yaptıklarından dolayı onları helak eder, birçoğunu da affeder.	113
Şura	41	Zulme uğradıktan sonra, kendini savunup hakkını alan kimseye (ceza vermek için) bir yol yoktur.	119
Şura	43	Her kim de sabreder ve bağışlarsa, işte bu elbette azmedilecek işlerdendir.	99
Zuhruf	1	Hâ Mîm.	25
Zuhruf	3	Apaçık Kitab'a andolsun ki, iyice anlayasınız diye biz, onu Arapça bir Kur'an yaptık.	108
Zuhruf	4	Şüphesiz o, katımızdaki ana kitapta (Levh-i Mahfuz'da) mevcuttur, çok yücedir, hikmetlerle doludur.	124
Zuhruf	5	Haddi aşan bir topluluk oldunuz diye vazgeçip Zikir'le (Kur'an'la) sizi uyarmaktan geri mi duralım?	121
Zuhruf	6	Halbuki daha önceki toplumlara da nice peygamberler göndermiştik.	87
Zuhruf	7	(Onlar da) kendilerine gelen her peygamberle mutlaka alay ediyorlardı.	90
Zuhruf	8	Biz, onlardan daha çetinlerini de helak ettik. Öncekilerin örneği geçti!	96
Zuhruf	10	O, yeryüzünü size beşik yapan ve gideceğiniz yere ulaşasınız diye sizin için orada yollar var edendir.	130
Zuhruf	16	Yoksa, Allah, yarattıklarından kendisine kızlar edindi de, oğulları size mi seçip ayırdı?	117
Zuhruf	21	Yoksa bundan önce onlara bir kitap verdik de ona mı sarılıyorlar?	89
Zuhruf	25	. Biz de onlardan intikam aldık. Yalanlayanların sonu, bak nasıl oldu!	93
Zuhruf	26	Hani İbrahim babasına ve kavmine şöyle demişti: "Şüphesiz ben sizin taptıklarınızdan uzağım."	127
Zuhruf	27	"Ben ancak O, beni yaratana taparım. Şüphesiz O beni doğru yola iletecektir."	101
Zuhruf	28	İbrahim bunu, belki dönerler diye, ardından gelecekler arasında kalıcı bir söz yaptı.	111
Zuhruf	30	Fakat kendilerine Hak gelince, "Bu bir büyüdür, biz onu kesinlikle inkar ediyoruz" dediler.	114
Zuhruf	31	"Bu Kur'an iki şehrin birinden bir büyük adama indirilseydi ya!" dediler.	96
Zuhruf	36	Kim, Rahmân'ın Zikri'ni görmezlikten gelirse biz onun başına bir şeytan sararız. Artık o, onun ayrılmaz dostudur.	142
Zuhruf	37	Şüphesiz bu şeytanlar onları doğru yoldan saptırırlar. Onlar ise doğru yolda olduklarını sanırlar.	129
Zuhruf	39	Onlara, "(Bu temenniniz) bugün size asla fayda vermez. Çünkü zulmettiniz. Hepiniz azapta ortaksınız" denir.	133
Zuhruf	41	Ya biz seni (bu dünyadan) alır götürürüz de, onlardan intikam alırız.	97
Zuhruf	42	Yahut da, onlara yaptığımız tehdidi sana gösteririz ki, bizim onlara gücümüz yeter.	111
Zuhruf	43	Öyle ise sana vahyedilene sımsıkı sarıl. Şüphesiz sen doğru bir yol üzeresin.	106
Zuhruf	44	Şüphesiz bu Kur'an, sana ve kavmine bir öğüt ve bir şereftir, ondan hesaba çekileceksiniz.	117
Zuhruf	45	Senden önce gönderdiğimiz elçilerimize sor: Rahmân'dan başka kulluk edilecek ilahlar var etmiş miyiz?	128
Zuhruf	47	(Mûsâ) mucizelerimizi kendilerine getirince, bir de bakmışsın, o mucizelere gülüyorlar!	113
Zuhruf	50	Fakat biz onlardan azabı kaldırınca bir de bakmışsın sözlerinden dönüyorlar.	105
Zuhruf	52	"Yoksa ben, şu zavallı, nerede ise maksadını anlatamayacak durumda olan bu adamdan daha hayırlı değil miyim?"	138
Zuhruf	55	Onlar bizi bu şekilde öfkelendirince biz de onlardan öc aldık, hepsini suda boğduk.	108
Zuhruf	56	Onları, sonradan gelecek inkârcılara, geçmiş bir ibret ve bir örnek kıldık.	103
Zuhruf	59	İsa, sadece, kendisine nimet verdiğimiz ve İsrailoğulları'na örnek kıldığımız bir kuldur.	120
Zuhruf	60	Eğer dileseydik, içinizden yeryüzünde sizin yerinize geçecek melekler yaratırdık.	107
Zuhruf	62	Sakın şeytan sizi yoldan çevirmesin. Çünkü o size apaçık bir düşmandır.	102
Zuhruf	64	Şüphesiz Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Öyleyse O'na kulluk edin, işte bu doğru bir yoldur.	129
Zuhruf	67	O gün Allah'a karşı gelmekten sakınanlar dışında, dostlar birbirine düşman olurlar.	112
Zuhruf	70	"Siz ve eşleriniz sevinç ve mutluluk içinde cennete giriniz."	82
Zuhruf	72	İşte, bu yapmakta olduklarınıza karşılık size mîras verilen cennettir.	98
Zuhruf	73	Orada sizin için bol bol meyve var, onlardan yersiniz.	74
Zuhruf	74	Şüphesiz suçlular cehennem azabında devamlı kalacaklardır.	82
Zuhruf	75	Azapları hafifletilmeyecektir. Onlar azap içinde ümitsizdirler.	86
Zuhruf	76	Biz onlara zulmetmedik. Fakat onlar, kendileri zâlim idiler.	81
Zuhruf	78	Andolsun, size hakkı getirdik. Fakat çoğunuz haktan hoşlanmayanlarsınız.	98
Zuhruf	81	(Ey Muhammed!) De ki: "Eğer Rahmân'ın bir çocuğu olsaydı, ona kulluk edenlerin ilki ben olurdum."	123
Zuhruf	82	Göklerin ve yerin Rabbi, Arş'ın da Rabbi olan Allah, onların nitelendirmelerinden uzaktır.	115
Zuhruf	84	O, gökte de ilâh olandır, yerde de ilah olandır. O hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.	123
Zuhruf	86	Onu bırakıp taptıkları şeyler şefaat edemezler. Ancak bilerek hakka şâhitlik edenler şefaat edebilirler.	133
Zuhruf	88	Onun (Muhammed'in), "Ya Rabbi!" demesine andolsun ki, şüphesiz bunlar iman etmeyen bir kavimdir.	118
Zuhruf	89	Şimdilik sen onları hoş gör ve "size selam olsun" de. Yakında bilecekler.	95
Duhan	1	Hâ Mîm.	26
Duhan	3	Apaçık olan Kitab'a andolsun ki, biz onu mübârek bir gecede2 indirdik. Şüphesiz biz insanları uyarmaktayız.	133
Duhan	8	Ondan başka hiçbir ilâh yoktur. Yaşatır, öldürür. O, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.	134
Duhan	9	Fakat onlar, şüphe içinde eğlenip duruyorlar.	67
Duhan	10	Göğün açık bir duman3 getireceği günü bekle.	71
Duhan	11	(O duman) insanları bürür. Bu, elem dolu bir azaptır.	76
Duhan	12	İnsanlar, "Rabbimiz! Bu azabı bizden kaldır, çünkü biz artık inanıyoruz" derler.	107
Duhan	13	Nerede onlarda öğüt almak?! Oysa kendilerine (gerçeği) açıklayan bir peygamber gelmişti.	115
Duhan	14	Sonra ondan yüz çevirdiler ve "Bu bir öğretilmiş, bu bir deli!" dediler.	96
Duhan	15	Biz bu azabı kısa bir süre kaldıracağız, siz de yine eski halinize döneceksiniz.	106
Duhan	17	Andolsun, onlardan önce Firavun kavmini sınamıştık. Onlara değerli bir peygamber (Mûsâ) gelmişti.	125
Duhan	19	"Allah'a karşı ululuk taslamayın. Çünkü ben size apaçık bir delil (mucize) getiriyorum."	113
Duhan	20	"Şüphesiz ki ben, beni taşlamanızdan, benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah'a sığındım."	125
Duhan	21	"Bana inanmadınızsa benden uzak durun."	60
Duhan	22	Sonra Mûsâ Rabbine, "Bunlar günahkâr bir toplumdur" diye seslendi.	87
Duhan	23	Allah da şöyle dedi: "O halde kullarımı geceleyin yola çıkar, çünkü takip edileceksiniz."	119
Duhan	24	"Denizi açık halde bırak." Çünkü onlar boğulacak bir ordudur.	85
Duhan	25	Onlar geride nice bahçeler, nice pınarlar bıraktılar.	76
Duhan	26	Nice ekinler, nice güzel konaklar!	54
Duhan	27	Zevk ve sefasını sürdükleri nice nimetler!	65
Duhan	28	İşte böyle! Onları başka bir topluma miras bıraktık.	78
Duhan	29	Gök ve yer onların ardından ağlamadı; onlara mühlet de verilmedi.	90
Duhan	32	Andolsun, onları, bir bilgi üzerine (dönemlerinde) âlemlere üstün kıldık.	100
Duhan	33	Onlara, içinde açık bir imtihan bulunan mûcizeler verdik.	80
Duhan	35	Bunlar (müşrikler) diyorlar ki: "İlk ölümümüzden başka bir ölüm yoktur. Biz diriltilecek değiliz."	128
Duhan	36	"Eğer doğru söyleyenler iseniz atalarımızı getirin."	75
Duhan	38	Biz, gökleri, yeri ve bunlar arasında bulunanları, eğlenmek için yaratmadık.	101
Duhan	39	Biz onları ancak hak ve hikmete uygun olarak yarattık. Ama onların çoğu bilmiyorlar.	107
Duhan	40	Şüphesiz, hüküm günü, hepsinin bir arada buluşacağı zamandır.	88
Duhan	41	O gün dostun dosta hiçbir faydası olmaz. Kendilerine yardım da edilmez.	94
Duhan	44	Şüphesiz, zakkum ağacı, günahkarların yemeğidir.	72
Duhan	46	O, maden eriyiği gibidir. Kaynar suyun kaynaması gibi karınlarda kaynar.	92
Duhan	47	(Allah görevli meleklere şöyle der:) "Tutun onu, cehennemin ortasına sürükleyin."	108
Duhan	48	"Sonra başının üstüne kaynar su azabından dökün."	76
Duhan	49	(Deyin ki:) "Tat bakalım! Hani sen güçlüydün, şerefliydin!?"	85
Duhan	50	"İşte bu şüphelenip durduğunuz şeydir!"	62
Duhan	51	Allah'a karşı gelmekten sakınanlar ise güvenli bir yerdedirler.	86
Duhan	52	Bahçelerde ve pınar başlarındadırlar.	61
Duhan	53	İnce ipekten ve parlak atlastan elbiseler giyinerek karşılıklı otururlar.	97
Duhan	54	İşte böyle. Ayrıca onları iri siyah gözlü hurilerle evlendirmişizdir.	96
Duhan	55	Orada güven içinde her türlü meyveyi isterler.	69
Duhan	56	Orada ilk ölümden başka bir ölüm tatmazlar. Allah onları cehennem azabından korumuştur.	114
Duhan	57	Bunlar Rabbinden bir lütuf olarak verilmiştir. İşte bu büyük başarıdır.	99
Duhan	58	(Ey Muhammed!) Biz Onu (Kur'an'ı) senin dilinle kolaylaştırdık ki, düşünüp öğüt alsınlar.	120
Duhan	59	Artık sen (onların başına gelecekleri) bekle; onlar da beklemektedirler.	92
Casiye	1	Hâ Mîm.	25
Casiye	2	Kitab'ın indirilişi, mutlak güç sahibi, hüküm ve hikmet sahibi Allah tarafındandır.	110
Casiye	7	Her günahkâr yalancının vay haline!	58
Casiye	9	Âyetlerimizden bir şey öğrenince onu alaya alır. Onlar için alçaltıcı bir azap vardır!	115
Casiye	11	İşte bu (Kur'an) bir hidayettir. Rablerinin âyetlerini inkâr edenlere ise elem dolu çok kötü bir azap vardır.	137
Casiye	18	Sonra da seni din işi konusunda açık bir yola koyduk. Sen ona uy, bilmeyenlerin heva ve heveslerine uyma.	128
Casiye	20	Bu Kur'an, insanlar için kalp gözleri (konumundaki bir nur), kesin olarak inanan bir toplum için de bir hidayet ve bir rahmettir.	152
Casiye	29	İşte kitabımız, size karşı gerçeği söylüyor. Çünkü biz yapmakta olduklarınızı kaydediyorduk.	126
Casiye	30	İnanıp salih ameller işleyenlere gelince, Rableri onları rahmetine sokacaktır. İşte bu apaçık başarıdır.	136
Casiye	36	Hamd, göklerin Rabbi ve yerin Rabbi, âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur.	98
Casiye	37	Göklerde ve yerde ululuk O'na aittir. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.	111
Ahkaf	1	Hâ Mîm.	24
Ahkaf	2	Kitab'ın indirilişi, mutlak güç sahibi, hüküm ve hikmet sahibi Allah tarafındandır.	109
Ahkaf	13	"Şüphesiz Rabbimiz Allah'tır" deyip sonra da dosdoğru olanlara hiçbir korku yoktur, onlar üzülmeyecekler de.	134
Ahkaf	14	Onlar cennetliklerdir. Yapmakta olduklarına karşılık, orada sürekli kalacaklardır.	106
Ahkaf	27	Andolsun, biz çevrenizdeki memleketleri de yok ettik. (Doğru yola) dönsünler diye âyetleri tekrar tekrar açıkladık.	142
Muhammed	5	Onları doğruya ve güzele erdirecek ve durumlarını düzeltecektir.	91
Muhammed	6	Onları, kendilerine tanıttığı cennete koyacaktır.	76
Muhammed	8	İnkâr edenlere gelince, yıkım onlara! Allah, onların işlerini boşa çıkarmıştır.	112
Muhammed	9	Bu, Allah'ın indirdiğini beğenmemeleri, bu sebeple de Allah'ın onların amellerini boşa çıkarmasındandır.	135
Muhammed	23	İşte bunlar, Allah'ın lânetleyip, kulaklarını sağır, gözlerini kör ettiği kimselerdir.	119
Muhammed	24	Onlar Kur'an'ı düşünmüyorlar mı? Yoksa kalplerin üzerinde kilitleri mi var?	104
Muhammed	27	Melekler, onların yüzlerine ve sırtlarına vurarak canlarını alırken halleri nasıl olacak?	119
Muhammed	29	Yoksa, kalplerinde hastalık olanlar Allah'ın, kinlerini ortaya çıkarmayacağını mı sandılar?	121
Muhammed	33	Ey iman edenler! Allah'a itaat edin, Peygamber'e itaat edin. Amellerinizi boşa çıkarmayın.	116
Muhammed	37	Eğer onları sizden isteyip de sizi zorlasaydı, cimrilik ederdiniz, O da kinlerinizi ortaya çıkarırdı.	130
Fetih	1	Şüphesiz biz sana apaçık bir fetih verdik.	61
Fetih	7	Göklerin ve yerin orduları Allah'ındır. Allah mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.	120
Fetih	8	(Ey Muhammed!) Şüphesiz biz seni bir şâhit, bir müjdeci ve bir uyarıcı olarak gönderdik.	114
Fetih	13	Kim Allah'a ve Peygambere inanmazsa bilsin ki, şüphesiz biz, inkarcılar için alevli bir ateş hazırladık.	130
Fetih	23	Allah'ın ötedenberi işleyip duran kanunu (budur). Allah'ın kanununda asla bir değişiklik bulamazsın.	125
Hucurat	4	(Ey Muhammed!) Odaların arkasından sana bağıranların çoğu aklı ermeyen kimselerdir.	110
Hucurat	8	Allah, kendi katından bir lütuf ve nimet olarak böyle yaptı. Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir	138
Hucurat	18	Şüphesiz Allah, göklerin ve yerin gaybını bilir. Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir.	115
Kaf	3	"Öldüğümüz ve toprak olduğumuz zaman mı (dirilecekmişiz)? Bu, akla uzak (imkansız) bir dönüştür!"	126
Kaf	4	Şüphesiz biz, toprağın; onlardan neleri eksilttiğini bilmekteyiz. Yanımızda (o bilgileri) koruyan bir kitap vardır.	139
Kaf	5	Hatta gerçek kendilerine gelince onu yalanladılar. Artık onlar kararsız bir haldedirler.	108
Kaf	6	Üstlerindeki göğe bakmazlar mı? Onu nasıl bina ettik, nasıl donattık! Onda hiçbir düzensizlik ve eksiklik yoktur.	138
Kaf	7	Yeryüzünü de yaydık ve orada sabit dağlar yerleştirdik. Orada her türden iç açıcı çift bitkiler bitirdik.	133
Kaf	18	İnsan hiçbir söz söylemez ki onun yanında (yaptıklarını) gözetleyen (ve kaydeden) hazır bir melek bulunmasın.	137
Kaf	21	Herkes beraberinde bir sevk edici, bir de şahitlik edici (melek) ile gelir.	93
Kaf	22	(Ona) "Andolsun ki sen bundan gaflette idin. Şimdi gaflet perdeni açtık; artık bugün gözün keskindir" (denir.)	134
Kaf	23	Beraberindeki (melek) şöyle der: "İşte bu yanımdaki hazır."	82
Kaf	26	"Allah ile beraber, başka bir ilah edinen o kimseyi atın şiddetli azabın içine!"	102
Kaf	27	Arkadaşı (olan şeytan) der ki: "Ey Rabbimiz! Onu ben azdırmadım, fakat kendisi derin bir sapıklık içinde idi."	135
Kaf	28	Allah şöyle der: "Benim huzurumda çekişmeyin. Çünkü ben bu (konudaki) uyarıyı size önceden yaptım."	127
Kaf	29	"Benim katımda söz değiştirilmez ve ben kullara zulmedici değilim."	89
Kaf	30	O gün Cehenneme, "Doldun mu?" deriz. O da, "daha var mı?" der.	79
Kaf	31	Cennet Allah'a karşı gelmekten sakınanlara uzak olmayacak şekilde yaklaştırılacak.	106
Kaf	34	"Oraya esenlikle girin. İşte bu, ebedilik günüdür."	73
Kaf	35	Orada kendileri için diledikleri her şey vardır. Katımızda daha fazlası da vardır.	103
Kaf	37	Şüphesiz bunda, aklı olan yahut hazır bulunup kulak veren kimseler için bir öğüt vardır.	114
Kaf	40	Gecenin bir kısmında ve secdelerin ardından da onu tespih et.	81
Kaf	41	(Ey Muhammed!) Çağırıcının yakın bir yerden sesleneceği gün, (o sese) kulak ver.	105
Kaf	42	O gün insanlar hakka çağıran o korkunç sesi işiteceklerdir. İşte bu, (kabirlerden) çıkış günüdür.	129
Kaf	43	Şüphesiz biz diriltir ve öldürürüz. Dönüş de ancak bizedir.	85
Zariyat	9	Ondan (Peygamber'den) çevrilen çevrilir.	62
Zariyat	11	Cehalet içinde gaflete dalmış olan (ve "Muhammed şairdir, delidir" diyen) yalancılar kahrolsun!	119
Zariyat	12	"Ceza günü ne zaman?" diye sorarlar.	59
Zariyat	17	Geceleri pek az uyurlardı.	48
Zariyat	18	Seherlerde bağışlama dilerlerdi.	56
Zariyat	19	Mallarında (yardım) isteyen ve (iffetinden dolayı isteyemeyip) mahrum olanlar için bir hak vardır.	124
Zariyat	21	Kesin olarak inananlar için yeryüzünde ve kendi nefislerinizde birçok alametler vardır. Hâlâ görmüyor musunuz?	138
Zariyat	22	Gökte rızkınız ve size vaad olunan şeyler vardır.	76
Zariyat	23	Göğün ve yerin Rabbine andolsun ki o (size vadolunanlar), sizin konuşmanız gibi gerçektir.	117
Zariyat	24	(Ey Muhammed!) İbrahim'in ağırlanan misafirlerinin haberi sana geldi mi?	96
Zariyat	26	Hissettirmeden ailesinin yanına gidip, (pişirilmiş) semiz bir buzağı getirdi.	103
Zariyat	27	Onu önlerine koydu. "Yemez misiniz?" dedi.	64
Zariyat	30	Onlar dediler ki: "Rabbin böyle buyurdu. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir."	125
Zariyat	31	İbrahim onlara: "O halde asıl işiniz nedir ey elçiler?" dedi.	86
Zariyat	35	Orada (Lût'un yöresinde) bulunan mü'minleri çıkardık.	80
Zariyat	36	Zâten orada bir ev halkında başka müslüman bulamadık.	80
Zariyat	37	Orada, elem dolu azapdan korkacaklar için bir ibret bıraktık.	85
Zariyat	38	Mûsâ kıssasında da ibret vardır. Hani biz onu açık bir delil ile Firavun'a göndermiştik.	118
Zariyat	39	O ise kuvvetine güvenerek yüz çevirdi ve "Bu bir büyücü veya delidir" dedi.	102
Zariyat	40	Bunun üzerine biz de kendisini ve ordularını yakalayıp denize attık. O ise (pişman olmuş), kendini kınıyordu.	139
Zariyat	41	Ad kavminde de ibretler vardır. Hani onların üzerine köklerini kesen rüzgarı göndermiştik.	119
Zariyat	42	Üzerine uğradığı hiçbir şeyi bırakmıyor, mutlaka onu kül ediyordu.	97
Zariyat	43	Semûd kavminde de ibretler vardır. Hani onlara, "Bir süreye kadar faydalanın bakalım" denmişti	121
Zariyat	45	Artık, ne yerlerinden kalkmaya güçleri yetti ne de başkasından yardım görebildiler.	111
Zariyat	46	Bunlardan önce de Nûh kavmini helak etmiştik. Çünkü onlar fâsık bir toplum idiler.	111
Zariyat	47	Göğü kudretimizle biz kurduk ve şüphesiz bizim (her şeye) gücümüz yeter.	101
Zariyat	48	Yeri de biz döşedik. Biz ne güzel döşeyiciyiz.	72
Zariyat	49	Düşünüp ibret alasınız diye her şeyden (erkekli dişili) iki eş yarattık.	103
Zariyat	50	O halde Allah'a koşun. Şüphesiz ben, size O'nun katından gönderilmiş açık bir uyarıcıyım.	121
Zariyat	53	Onlar bunu birbirlerine tavsiye mi ettiler (ki hep aynı şeyleri söylüyorlar)? Hayır, onlar azgın bir topluluktur.	140
Zariyat	54	Onun için, onlardan yüz çevir. Artık kınanacak değilsin.	83
Zariyat	55	Sen yine de öğüt ver. Çünkü öğüt mü'minlere fayda verir.	87
Zariyat	56	Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.	90
Zariyat	57	Ben, onlardan bir rızık istemiyorum. Bana yedirmelerini de istemiyorum.	94
Zariyat	58	Şüphesiz Allah rızık verendir, güçlüdür, çok kuvvetlidir.	87
Zariyat	60	Uyarıldıkları günlerinden dolayı vay o inkar edenlerin haline!	85
Tur	8	Onu geri çevirecek hiçbir şey yoktur.	56
Tur	9	O gün gök şiddetle sallanıp çalkalanır.	61
Tur	10	Dağlar yürüdükçe yürür.	47
Tur	12	İşte o gün, içine daldıkları dünya zevki içinde eğlenip oyalanan yalanlayıcıların vay haline!	120
Tur	14	Cehennem ateşine itilip atılacakları gün onlara, "İşte bu yalanlamakta olduğunuz ateştir" denilir.	120
Tur	15	"Bu Kur'an mı bir büyü imiş, yoksa siz mi (gerçeği) göremiyormuşsunuz?"	94
Tur	22	Onlara canlarının istediği meyve ve etten bol bol verdik.	77
Tur	23	Orada, (içilince) boş söz söyletmeyen, günah işletmeyen dolu bir kadehi elden ele dolaştırırlar.	122
Tur	24	Hizmetlerine verilmiş, kabuğunda saklı inci gibi gençler etraflarında dönüp dolaşırlar.	113
Tur	25	Birbirlerine dönüp ("Ne iyilik yaptınız da bu nimetlere ulaştınız?" diye) sorarlar.	107
Tur	26	Derler ki: "Şüphesiz daha önce biz, ailemiz içinde yaşarken (Allah'a isyandan) korkardık."	113
Tur	27	"Allah da bize lütfetti ve bizi iliklere işleyen cehennem azabından korudu."	96
Tur	28	"Gerçekten biz bundan önce ona yalvarıyorduk. Şüphesiz O iyilik edendir, çok merhametlidir."	115
Tur	29	(Ey Muhammed!) O halde, sen öğüt ver. Rabbinin nimeti sayesinde, sen ne bir kâhinsin, ne de bir deli.	121
Tur	30	Yoksa onlar, "O bir şairdir; onun, zamanın felaketlerine uğramasını bekliyoruz" mu diyorlar?	114
Tur	31	Onlara de ki, "Bekleyin. Ben de sizinle beraber bekleyenlerdenim."	83
Tur	32	Bunu kendilerine akılları mı emrediyor, yoksa onlar azgın bir topluluk mudur?	96
Tur	33	Yoksa, "O Kur'an'ı kendisi uydurup söyledi" mi diyorlar? Hayır, (sırf inatlarından dolayı) iman etmiyorlar.	130
Tur	34	Eğer doğru söyleyenler iseler, haydi onun gibi bir söz getirsinler!	88
Tur	35	Acaba onlar herhangi bir yaratıcı olmadan mı yaratıldılar? Yoksa kendileri mi yaratıcıdırlar?	118
Tur	36	Yoksa, gökleri ve yeri onlar mı yarattılar? Hayır, onlar kesin olarak inanmıyorlar.	105
Tur	37	Yoksa, Rabbinin hazineleri onların yanında mıdır? Ya da her şeye hakim olan kendileri midir?	114
Tur	39	Yoksa, kızlar O'na (Allah'a) da oğullar size mi?	67
Tur	41	Yoksa, gayb ilmi onların yanında da ondan mı yazıyorlar?	77
Tur	42	Yoksa, bir tuzak mı kurmak istiyorlar? Asıl, inkar edenler tuzağa düşecek olanlardır.2	109
Tur	43	Yoksa onların Allah'tan başka bir ilahı mı var? Allah, onların ortak koştuklarından uzaktır.	117
Tur	44	Gökten düşmekte olan parçalar görseler, "Bunlar, üst üste yığılmış bulutlardır" derler.	116
Tur	45	Artık sen çarpılacakları günlerine kadar onları kendi hallerine bırak.3	95
Tur	46	O gün tuzakları kendilerine hiçbir fayda vermeyecektir ve kendilerine yardım da edilmeyecektir.	116
Tur	47	Şüphesiz zulmedenlere bundan başka bir azap daha var.4 Fakat onların çoğu bilmezler.	108
Tur	48	Rabbinin hükmüne sabret. Çünkü sen gözlerimizin önündesin, kalktığında Rabbini hamd ile tespih et.	126
Tur	49	Gecenin bir kısmında ve yıldızların batışı sırasında O'nu tespih et.	91
Necm	2	Battığı zaman yıldıza andolsun ki, arkadaşınız (Muhammed haktan) sapmadı ve azmadı.	108
Necm	3	O, nefis arzusu ile konuşmaz.	47
Necm	4	(Size okuduğu) Kur'an ancak kendisine bildirilen bir vahiydir.	80
Necm	8	Sonra (ona) yaklaştı derken sarkıp daha da yakın oldu.	75
Necm	9	(Peygambere olan mesafesi) iki yay aralığı kadar, yahut daha az oldu.	89
Necm	10	Böylece Allah kuluna vahyedeceğini vahyetti.	64
Necm	11	Kalp, (gözün) gördüğünü yalanlamadı.	62
Necm	12	(Şimdi siz) gördüğü şey hakkında onunla tartışıyor musunuz?	87
Necm	13	Andolsun ki, o, Cebrail'i bir başka inişte daha (aslî suretiyle) görmüştü.	99
Necm	14	Sidretü'l Müntehâ'nın yanında.	53
Necm	15	Me'va cenneti onun (Sidre'nin) yanındadır.	62
Necm	16	O zaman Sidre'yi kaplayan kaplamıştı.	58
Necm	17	Göz (gördüğünden) şaşmadı ve (onu) aşmadı.	70
Necm	18	Andolsun, o, Rabbinin en büyük alametlerinden bir kısmını gördü.	89
Necm	20	Lât ve Uzza'ya ve diğer üçüncüsü Menat'a ne dersiniz?	78
Necm	21	Erkek size de, dişi O'na mı?	48
Necm	22	Öyle ise bu çok insafsızca bir paylaştırmadır.	70
Necm	24	Yoksa insan (kayıtsız şartsız), her temenni ettiği şeye sahip mi olacaktır?	99
Necm	25	Oysa, Ahiret de dünya da Allah'ındır.	58
Necm	27	Şüphesiz ahirete iman etmeyenler, meleklere dişi isimleri veriyorlar.	90
Necm	34	Şimdi yüz çevireni; pek az verip de kaskatı cimrileşeni gördün mü?	90
Necm	35	Gayb'ın ilmi kendi yanında da o gerçeği mi görüyor?	75
Necm	38	Hiçbir günahkâr, başkasının günah yükünü yüklenmez.	80
Necm	39	İnsan için ancak çalıştığı vardır.	61
Necm	40	Şüphesiz onun çalışması ileride görülecektir.	71
Necm	41	Sonra çalışmasının karşılığı kendisine tastamam verilecektir.	89
Necm	42	Şüphesiz en son varış Rabbinedir.	55
Necm	43	Şüphesiz O güldürür ve ağlatır.	56
Necm	44	Şüphesiz O öldürür ve diriltir.	53
Necm	46	Şüphesiz O iki eşi, erkeği ve dişiyi, (rahme) atıldığında az bir sudan (meniden) yaratmıştır.	121
Necm	47	Şüphesiz tekrar diriltmek de O'na aittir.	61
Necm	48	Şüphesiz O, başkalarına muhtaç olmaktan kurtardı ve varlık sahibi kıldı.	99
Necm	49	Şüphesiz O, "Şi'râ'nın Rabbidir.	55
Necm	51	Şüphesiz O, önce gelen Âd kavmini ve Semûd kavmini helak etti ve hiç kimseyi bırakmadı.	111
Necm	52	Daha önce de Nûh'un kavmini helak etmişti. Şüphesiz onlar daha zalim ve daha azgın kimselerdi.	118
Necm	54	O, "Mu'tefike"yi6 de kaldırıp yere çarpmış ve onlara örttüğü azap örtüsünü örtmüştür.	118
Necm	55	O halde Rabbi'nin nimetlerinin hangisinden şüphe ediyorsun (ey insan!).	91
Necm	56	Bu da önceki uyarıcılardan bir uyarıcıdır.	66
Necm	57	Yaklaşmakta olan (Kıyamet iyice) yaklaştı.	64
Necm	58	Onu Allah'tan başka açacak kimse yoktur.	62
Necm	61	Şimdi siz gaflet içinde eğlenerek bu söze mi (Kur'an'a mı) şaşıyorsunuz, gülüyorsunuz da ağlamıyorsunuz?	132
Necm	62	Haydi Allah'a secde edin ve ona kulluk edin.	59
Kamer	1	Kıyamet yaklaştı ve ay yarıldı.	51
Kamer	2	Onlar bir mucize görseler yüz çevirirler ve "Süregelen bir sihirdir" derler.	98
Kamer	4	Andolsun, onlara içinde caydırıcı tehditlerin bulunduğu haberler geldi.	94
Kamer	5	Bu haberler, zirveye ulaşmış birer hikmettir! Fakat uyarılar fayda vermiyor!	97
Kamer	8	Davetçiye doğru koşarlarken kâfirler, "Bu zor bir gün" derler.	85
Kamer	10	O da Rabbine, "Ey Rabbim! Ben yenilgiye uğradım, yardım et" diye dua etti.	96
Kamer	11	Biz de göğün kapılarını dökülürcesine yağan bir yağmurla açtık.	95
Kamer	12	Yeryüzünü pınar pınar fışkırttık. Derken sular takdir edilmiş bir iş için birleşti.	115
Kamer	13	Biz Nûh'u çivilerle perçinli levhalardan oluşan gemiye bindirdik.	88
Kamer	14	Gemi, inkar edilen kimseye (Nuh'a) bir mükafat olarak gözetimimiz altında yüzüyordu.	108
Kamer	15	Andolsun, biz onu (tufan olayını) bir ibret olarak bıraktık. Var mı düşünüp öğüt alan?	117
Kamer	16	Benim azabım ve uyarılarım nasılmış (gördüler)!	74
Kamer	18	Âd kavmi de (Hûd'u) yalanladı. Azabım ve uyarılarım nasılmış!	89
Kamer	19	Biz onların üstüne, uğursuzluğu sürekli bir günde gürültülü ve dondurucu bir rüzgar gönderdik.	126
Kamer	20	İnsanları köklerinden sökülmüş hurma kütükleri gibi kaldırıp atıyordu.	101
Kamer	21	Azabım ve uyarılarım nasılmış, (gördüler)!	69
Kamer	25	"Bizim aramızdan vahiy ona mı verildi? Hayır o, yalancının, şımarığın biridir."	108
Kamer	26	Onlar yarın bilecekler: Kimmiş yalancı, kimmiş şımarık!	81
Kamer	29	Derken, (kavmin en azgını olan) arkadaşlarını çağırdılar. O da işe koyuldu ve deveyi kesti.	120
Kamer	30	Fakat azabım ve uyarılarım nasılmış!	61
Kamer	33	Lût kavmi de uyarıcıları yalanladı.	59
Kamer	36	Andolsun, Lût onları bizim şiddetli azabımızla uyardı. Fakat onlar bu uyarıları kuşkuyla karşıladılar.	133
Kamer	38	Andolsun, onlara sabahleyin erkenden kalıcı bir azap geldi.	80
Kamer	39	"Haydi azabımı ve uyarılarımı tadın!" dedik.	68
Kamer	41	Andolsun, Firavun'un ailesine de uyarıcılar gelmişti.	75
Kamer	42	Bütün âyetlerimizi yalanladılar. Biz de onları mutlak güç ve iktidar sahibinin yakalaması gibi yakaladık.	133
Kamer	43	(Ey Mekkeliler!) Sizin kafirleriniz onlardan daha mı hayırlı? Yoksa sizin için kitaplarda bir berat mı var?	131
Kamer	44	Yoksa onlar, "Biz yardımlaşan (güçlü) bir topluluğuz" mu diyorlar?	91
Kamer	45	O topluluk yakında (Bedir'de) bozguna uğrayacak ve arkalarını dönüp kaçacaklardır.	109
Kamer	47	Şüphesiz suçlular (müşrikler) sapıklık ve ateşler içindedirler.	91
Kamer	48	Yüzüstü ateşe sürüklendikleri gün kendilerine, "Cehennemin dokunuşunu tadın!" denecek.	114
Kamer	49	Gerçekten biz, her şeyi bir ölçü ve dengede yarattık.	77
Kamer	50	Emrimiz ancak bir tek emirdir. Göz kırpması gibidir. (Anında gerçekleşir.)	97
Kamer	51	Andolsun, biz sizin gibileri hep helak ettik. Fakat var mı düşünüp öğüt alan?	103
Kamer	52	İşledikleri her şey ise kitaplarda kayıtlıdır.	71
Kamer	53	Küçük, büyük her şey satır satır yazılmıştır.	77
Kamer	54	Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar cennetlerde, ırmak başlarındadırlar.	108
Kamer	55	Muktedir bir hükümdarın katında, doğruluk meclisindedirler.	80
Rahman	2	Rahmân Kur'an'ı öğretti.	47
Rahman	3	İnsanı yarattı.	37
Rahman	4	Ona beyanı (düşünüp ifade etmeyi) öğretti.	68
Rahman	5	Güneş ve ay bir hesaba göre hareket etmektedir.	69
Rahman	6	Otlar ve ağaçlar (Allah'a) boyun eğerler.	63
Rahman	7	Göğü yükseltti ve ölçüyü koydu.	58
Rahman	8	Ölçüde haddi aşmayın.	45
Rahman	9	Tartıyı adaletle yapın, teraziyi eksik tutmayın.	71
Rahman	10	Allah yeri yaratıklar için var etti.	58
Rahman	11	Orada meyve(ler) ve salkımlı hurma ağaçları vardır.	77
Rahman	12	Yapraklı taneler, hoş kokulu bitkiler vardır.	68
Rahman	13	O halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	74
Rahman	14	Allah insanı, pişmiş çamur gibi bir balçıktan yarattı.	81
Rahman	15	"Cin" i de yalın bir ateşten yarattı.	60
Rahman	16	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	74
Rahman	17	O iki doğunun ve iki batının Rabbidir.	58
Rahman	18	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	19	(Suları acı ve tatlı olan) iki denizi salıvermiştir; birbirine kavuşuyorlar.	101
Rahman	20	(Fakat) aralarında bir engel vardır, birbirine geçip karışmıyorlar.	93
Rahman	21	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	22	O denizlerin her ikisinden de inci ve mercan çıkar.	73
Rahman	23	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	24	Denizde akıp giden dağlar gibi yüksek gemiler de O'nundur.	81
Rahman	25	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	26	Yer üzerinde bulunan her canlı yok olacaktır.	68
Rahman	27	Ancak azamet ve ikram sahibi Rabbinin zâtı bâki kalacaktır.	83
Rahman	28	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	29	Göklerde ve yerde bulunanlar, (her şeyi) O'ndan isterler. O, her an yeni bir ilahi tasarruftadır.	120
Rahman	30	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	31	Yakında sizi de hesaba çekeceğiz, ey cinler ve insanlar!	79
Rahman	32	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	34	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	35	Üstünüze ateşten yalın bir alevle kıpkızıl bir duman gönderilir de kendinizi koruyamazsınız.	123
Rahman	36	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	37	Gök yarılıp da, yanıp kızaran yağ gibi kırmızı gül haline geldiği zaman (haliniz ne olur?)	121
Rahman	38	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	39	İşte o gün ne insana, ne cine günahı sorulmayacak.	75
Rahman	40	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	74
Rahman	41	Suçlular simalarından tanınır da, perçemlerinden ve ayaklarından yakalanırlar.	103
Rahman	42	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	43	İşte bu suçluların yalanladıkları cehennemdir.	72
Rahman	44	Onlar, cehennem ateşi ile yüksek derecede kaynar su arasında gider gelirler.	99
Rahman	45	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	46	Rabbinin huzurunda (hesap vermek üzere) duracağından korkan kimseye iki cennet vardır.	110
Rahman	47	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	48	İki cennet de (ağaçlar, meyveler, rengarenk bitkiler gibi) çeşit çeşit güzelliklerle bezenmiştir.	126
Rahman	49	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	50	İçlerinde akan iki pınar vardır.	56
Rahman	51	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	52	İkisinde de her meyveden çift çift vardır.	66
Rahman	53	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	55	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	57	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	58	Onlar sanki yakut ve mercandır.	52
Rahman	59	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	60	İyiliğin karşılığı, yalnız iyiliktir.	65
Rahman	61	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	62	Bu iki cennetten başka iki cennet daha vardır.	68
Rahman	63	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	64	O iki cennet koyu yeşil renktedir.	55
Rahman	65	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	66	İçlerinde kaynayan iki pınar vardır.	60
Rahman	67	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	74
Rahman	68	İçlerinde her türlü meyve, hurma ve nar vardır.	70
Rahman	69	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	70	Onlarda huyları güzel, yüzleri güzel dilberler vardır.	79
Rahman	71	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	72	Onlar, çadırlara kapanmış hurilerdir.	61
Rahman	73	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	74	Onlara, eşlerinden önce ne bir insan ne bir cin dokunmuştur.	83
Rahman	75	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	74
Rahman	76	Onlar yeşil yastıklara ve güzel yaygılara yaslanırlar, (nimetlenirler).	97
Rahman	77	O halde, Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?	75
Rahman	78	Azamet ve ikram sahibi Rabbinin adı yücedir.	63
Vakıa	2	Kesin gerçekleşecek (olan Kıyamet) koptuğu zaman, onun kopuşunu yalanlayacak kimse olmayacaktır.	121
Vakıa	8	Ahiret mutluluğuna erenler var ya; ne mutlu kimselerdir!	76
Vakıa	9	Kötülüğe batanlara gelince; ne mutsuz kimselerdir!	74
Vakıa	12	Onlar, Naîm cennetlerindedirler.	55
Vakıa	14	Onların çoğu öncekilerden, azı da sonrakilerdendir.	76
Vakıa	16	Onlar, karşılıklı yaslanmış vaziyette mücevherâtla işlenmiş tahtlar üzerindedirler.	111
Vakıa	23	Onlar için saklı inciler gibi, iri gözlü huriler de vardır.	81
Vakıa	24	(Bütün bunlar) işledikleri amellere karşılık bir mükâfat olarak (verilir.)	103
Vakıa	25	Orada ne boş bir söz, ne de günaha sokan bir şey işitirler.	84
Vakıa	26	Sadece "selam!", "selam!" sözünü işitirler.	67
Vakıa	27	Ahiret mutluluğuna erenler, ne mutlu kimselerdir!	71
Vakıa	35	Biz onları (hurileri) yepyeni bir yaratılışta yarattık.	82
Vakıa	38	Onları ahiret mutluluğuna erenler için, hep bir yaşta eşlerini çok seven gösterişli bakireler yaptık.	128
Vakıa	40	Bunların birçoğu öncekilerden, bir çoğu da sonrakilerdendir.	84
Vakıa	41	Kötülüğe batanlar ise ne mutsuz kimselerdir!	70
Vakıa	44	Onlar, iliklere işleyen bir ateş ve bir kaynar su içindedirler. Ne serin ve ne de yararlı olan zifiri bir gölge içinde!..	145
Vakıa	45	Çünkü onlar, bundan önce (dünyada varlık içinde) sefahata dalmış ve azgın kimselerdi.	115
Vakıa	46	Büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.	65
Vakıa	48	"Evvelki atalarımız da mı?"	50
Vakıa	50	De ki: "Şüphesiz öncekiler ve sonrakiler, mutlaka belli bir günün belli bir vaktinde toplanacaklardır."	126
Vakıa	52	Sonra siz ey haktan sapan yalanlayıcılar! Mutlaka (cehennemde) bir ağaçtan, zakkumdan yiyeceksiniz.	121
Vakıa	53	Karınlarınızı ondan dolduracaksınız.	62
Vakıa	54	Üstüne de o kaynar sudan içeceksiniz.	60
Vakıa	55	Kanmak bilmez susamış develerin suya saldırışı gibi içeceksiniz.	91
Vakıa	56	İşte bu hesap ve ceza gününde onlara ziyafetleridir.	76
Vakıa	57	Sizi biz yarattık. Hâlâ tasdik etmeyecek misiniz?	72
Vakıa	58	Attığınız o meniye ne dersiniz?!	56
Vakıa	59	Onu siz mi yaratıyorsunuz, yoksa yaratan biz miyiz?	72
Vakıa	62	Andolsun, birinci yaratılışı(nızı) biliyorsunuz. O halde düşünseniz ya!	100
Vakıa	63	Ektiğiniz tohuma ne dersiniz?!	51
Vakıa	64	Onu siz mi bitiriyorsunuz, yoksa bitiren biz miyiz?	71
Vakıa	65	Dileseydik, onu kuru bir çöp yapardık da şaşkınlık içinde şöyle geveleyip dururdunuz:	115
Vakıa	66	"Muhakkak biz çok ziyandayız!"	52
Vakıa	67	"Daha doğrusu büsbütün mahrumuz!"	57
Vakıa	68	İçtiğiniz suya ne dersiniz?!	51
Vakıa	69	Siz mi onu buluttan indirdiniz, yoksa indiren biz miyiz?	76
Vakıa	70	Dileseydik onu acı bir su yapardık. O halde şükretseydiniz ya!..	88
Vakıa	71	Tutuşturduğunuz ateşe ne dersiniz?!	58
Vakıa	72	Onun ağacını siz mi yarattınız, yoksa yaratan biz miyiz?	80
Vakıa	73	Biz onu bir ibret ve ıssız yerlerde yaşayanlara bir yarar kaynağı kıldık.	100
Vakıa	74	O halde, O yüce Rabbinin adını tesbih et (yücelt).	74
Vakıa	76	Yıldızların yerlerine yemin ederim ki, -eğer bilirseniz, gerçekten bu, büyük bir yemindir-	114
Vakıa	77	O, elbette değerli bir Kur'an'dır.	54
Vakıa	78	Korunmuş bir kitaptadır.	45
Vakıa	79	Ona, ancak tertemiz olanlar dokunabilir.	61
Vakıa	80	Âlemlerin Rabb'inden indirilmedir.	55
Vakıa	83	Can boğaza geldiğinde, onu geri döndürsenize!	68
Vakıa	84	Oysa siz o zaman bakıp durursunuz.	56
Vakıa	85	Biz ise ona sizden daha yakınız. Fakat siz göremezsiniz.	79
Vakıa	87	Eğer hesaba çekilmeyecekseniz ve doğru söyleyenler iseniz, onu geri döndürsenize!	105
Vakıa	91	Eğer Ahiret mutluluğuna ermiş kişilerden ise, kendisine, "Selam sana Ahiret mutluluğuna ermişlerden!" denir.	132
Vakıa	93	Ama haktan sapan yalancılardan ise, işte ona da kaynar sudan bir ziyafet vardır.	100
Vakıa	94	Bir de cehenneme atılma vardır.	54
Vakıa	95	Şüphesiz bu, kesin gerçektir.	52
Vakıa	96	Öyleyse yüce Rabbinin adını tesbih et.	59
Hadıd	1	Göklerdeki ve yerdeki her şey Allah'ı tespih etmektedir. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.	130
Hadıd	3	O, ilk ve sondur. Zâhir ve Bâtın'dır. O, her şeyi hakkıyla bilendir.	93
Hadıd	5	Göklerin ve yerin hükümranlığı O'nundur. Bütün işler ancak ona döndürülür.	106
Hadıd	11	Kim Allah'a güzel bir borç verecek ki, Allah da onu kendisine kat kat ödesin. Ona çok değerli bir mükafat da vardır.	142
Mücadele	15	Allah onlara çetin bir azap hazırlamıştır. Gerçekten onların yaptıkları şey ne kötüdür!	123
Mücadele	20	Allah'a ve peygamberine düşman olanlar var ya, işte onlar en aşağı kimselerin arasındadırlar.	124
Haşr	1	Göklerdeki ve yerdeki her şey Allah'ı tespih etmektedir. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.	130
Haşr	20	Cehennemliklerle cennetlikler bir olmaz. Cennetlikler kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.	109
Saf	1	Göklerdeki ve yerdeki her şey Allah'ı tespih eder. O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.	121
Saf	2	Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyleri niçin söylüyorsunuz?	83
Saf	3	Yapmayacağınız şeyleri söylemeniz, Allah katında büyük gazap gerektiren bir iştir.	107
Saf	7	Kim, İslam'a davet olunduğu halde Allah'a karşı yalan uydurandan daha zalimdir? Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.	148
Saf	8	Onlar ağızlarıyla Allah'ın nurunu söndürmek istiyorlar. Halbuki kafirler istemeseler de Allah nurunu tamamlayacaktır.	139
Saf	10	Ey iman edenler! Sizi elem dolu bir azaptan kurtaracak bir ticaret göstereyim mi size?	104
Cuma	4	İşte bu, Allah'ın lütfudur. Onu dilediğine verir. Allah büyük lütuf sahibidir.	103
Cuma	7	Ama onlar, daha evvel yaptıklarından dolayı asla ölümü istemezler. Allah zalimleri hakkıyla bilir.	122
Münafikun	11	Allah, eceli geldiğinde hiçbir kimseyi asla ertelemez. Allah bütün yaptıklarınızdan haberdardır.	125
Tegabun	2	O, sizi yaratandır. Böyle iken kiminiz kâfir, kiminiz mü'mindir. Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir.	134
Tegabun	13	Allah, kendisinden başka hiçbir ilah bulunmayandır. Mü'minler yalnız Allah'a tevekkül etsinler.	121
Tegabun	15	Mallarınız ve çocuklarınız ancak birer imtihandır; Allah katında ise büyük bir mükafat vardır.	127
Tegabun	18	O, gaybı da, görünen âlemi de bilendir, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.	114
Talak	9	Böylece yaptıklarının cezasını tattılar ve işlerinin sonu tam bir hüsran oldu.	105
Mülk	1	Hükümranlık elinde olan Allah, yücedir. O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.	100
Mülk	6	Rablerini inkar edenler için cehennem azabı vardır. Ne kötü varılacak yerdir orası!	108
Mülk	7	Oraya atıldıklarında, onun kaynarken çıkardığı korkunç uğultuyu işitirler.	106
Mülk	11	İşte böylece günahlarını itiraf ederler. Artık alevli ateştekiler Allah'ın rahmetinden uzak olsun!	126
Mülk	12	Görmedikleri halde Rablerinden korkanlar için bir bağışlanma ve büyük bir mükafat vardır.	114
Mülk	14	Yaratan bilmez mi? O, en gizli şeyleri bilir, (her şeyden) hakkıyla haberdardır.	103
Mülk	18	Andolsun, onlardan öncekiler de yalanlamıştı. Beni inkar etmenin sonucu nasıl oldu!?	108
Mülk	21	Peki, Allah rızkını keserse, kimdir size rızık verecek olan? Hayır, onlar azgınlık ve nefretle direnip durdular.	139
Mülk	23	De ki: "O, sizi yaratan ve size kulaklar, gözler ve kalpler verendir. Ne kadar da az şükrediyorsunuz!"	124
Mülk	24	De ki: "O, Sizi yeryüzünde yaratıp çoğaltandır. Ancak onun huzurunda toplanacaksınız."	113
Mülk	25	"Eğer doğru söyleyenler iseniz, bu tehdit ne zaman gerçekleşecek?" diyorlar.	100
Mülk	26	De ki: "O bilgi, ancak Allah katındadır. Ben ise sadece apaçık bir uyarıcıyım."	105
Mülk	30	De ki: "Söyleyin bakalım: Suyunuz çekiliverse, size kim temiz bir akar su getirir?"	102
Kalem	2	Nûn. (Ey Muhammed) Andolsun kaleme ve satır satır yazdıklarına ki, sen Rabbinin nimeti sayesinde, bir deli değilsin.	137
Kalem	3	Şüphesiz sana tükenmez bir mükâfat vardır.	67
Kalem	4	Sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin.	59
Kalem	6	Hanginizin deli olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.	91
Kalem	7	Şüphesiz senin Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi daha iyi bilir. O, hidayete erenleri de daha iyi bilir.	128
Kalem	8	O halde yalanlayanlara boyun eğme.	53
Kalem	9	İstediler ki, yumuşak davranasın, böylece onlar da yumuşak davransınlar.	98
Kalem	15	Âyetlerimiz kendisine okunduğu zaman, "Öncekilerin masalları!" der.	87
Kalem	16	Yakında biz onun burnunu damgalayacağız.	59
Kalem	18	(Bunu tasarlarken) istisna da yapmıyorlardı. ("İnşaallah" demiyorlardı.)	96
Kalem	19	Nihayet onlar uykuda iken Rabbinden bir afet (ateş) bahçeyi sardı.	89
Kalem	20	Böylece bahçe, (anızı) yakılmış toprağa döndü.	75
Kalem	22	Derken, sabahleyin birbirlerine, "Haydi, eğer ürününüzü devşirecekseniz erkenden gidin" diye seslendiler.	128
Kalem	24	Bunun üzerine, "Sakın, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın" diye fısıldaşarak yola koyuldular.	130
Kalem	25	(Yoksullara yardım etmeğe) güçleri yettiği halde (böyle söyleyerek) erkenden yola çıktılar.	120
Kalem	26	Fakat bahçeyi o halde gördüklerinde, "Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!" dediler.	118
Kalem	27	(Gerçeği anlayınca da), "Hayır, meğer biz mahrum bırakılmışız!" dediler.	100
Kalem	28	Onların en akl-ı selim sahibi olanı, "Ben size ‘Rabbinizi tespih etseydiniz ya! dememiş miydim?" dedi.	126
Kalem	29	Onlar, "Rabbimizi tesbih ederiz (yüceltiriz). Şüphesiz biz zalim kimseler imişiz" dediler.	113
Kalem	30	Bunun üzerine birbirlerini kınamaya başladılar.	70
Kalem	31	Şöyle dediler: "Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz!"	97
Kalem	32	"Umulur ki, Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz artık Rabbimizi arzulayanlarız."	126
Kalem	33	İşte böyledir azap! Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür; ah bir bilselerdi!	103
Kalem	34	Şüphesiz Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için Rableri katında Naîm cennetleri vardır.	116
Kalem	35	Biz müslümanları suçlular gibi kılar mıyız?	69
Kalem	36	Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz?	63
Kalem	37	Yoksa size ait bir kitabınız var da (bu batıl hükümleri) ondan mı okuyorsunuz?	103
Kalem	38	Onda, "Seçip beğendiğiniz her şey mutlaka sizindir" (diye mi yazılı?)	94
Kalem	39	Yahut bizden, her ne hükmederseniz mutlaka öyle olacağına dair Kıyamete kadar sürecek kesin sözler mi aldınız?	138
Kalem	40	Sor onlara: "Onların hangisi bu (iddianın doğruluğu)na kefildir?"	89
Kalem	41	Yoksa onların ortakları mı var? Doğru söyleyenler iseler, haydi getirsinler ortaklarını!	116
Kalem	45	Onlara mühlet veriyorum. Şüphesiz benim tuzağım sağlamdır.	84
Kalem	46	Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar bu yüzden ağır bir borç yükü altına mı girmişlerdir?	129
Kalem	47	Yahut gayb (levh-i mahfuz) kendi yanlarında da onlar mı (bundan aktarıp) yazıyorlar?	108
Kalem	49	Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir halde ıssız bir yere atılacaktı.	135
Kalem	50	(Fakat böyle olmadı.) Rabbi onu (peygamber olarak) seçti ve salih kimselerden kıldı.	108
Kalem	52	Halbuki o (Kur'an), âlemler için ancak bir öğüttür.	73
Hakka	1	Gerçekleşecek olan kıyamet!	47
Hakka	2	Nedir o gerçekleşecek olan kıyamet?	56
Hakka	3	Gerçekleşecek olan kıyametin ne olduğunu sen ne bileceksin?	80
Hakka	4	Semûd ve Âd kavimleri, yüreklerini hoplatacak olan büyük felaketi (Kıyameti) yalanladılar.	115
Hakka	5	Semûd kavmi korkunç bir sarsıntı ile helâk edildi.	73
Hakka	6	Âd kavmine gelince onlar da uğultulu ve dondurucu şiddetli bir rüzgarla helak edildi.	107
Hakka	8	Şimdi onlardan geri kalan bir şey görüyor musun?	67
Hakka	9	Firavun, ondan öncekiler ve yerle bir olan şehirler (halkı olan Lût kavmi) hep o suçu işlediler.	118
Hakka	10	Öyle ki Rablerinin elçilerine karşı geldiler. Bunun üzerine Allah da onları gittikçe artan bir azap ile yakaladı.	142
Hakka	16	Gök de yarılmış ve artık o gün o da çökmeye yüz tutmuştur.	87
Hakka	18	O gün (hesap için Allah'a) arz olunursunuz. Hiçbir sırrınız gizli kalmaz.	98
Hakka	19	İşte o vakit, kitabı kendisine sağından verilen kimse der ki: "Gelin, kitabımı okuyun!"	113
Hakka	20	"Çünkü ben, hesabımla karşılaşacağımı zaten biliyordum."	86
Hakka	21	Artık o, hoşnut bir hayat içindedir.	57
Hakka	22	Yüksek bir cennettedir.	43
Hakka	23	Onun meyveleri sarkar (kolaylıkla devşirilebilir).	71
Hakka	24	(Onlara şöyle denir:) "Geçmiş günlerde yaptıklarınıza karşılık, afiyetle yiyin, için."	117
Hakka	25	Kitabı kendisine sol tarafından verilen ise şöyle der: "Keşke kitabım bana verilmeseydi."	114
Hakka	26	"Hesabımın ne olduğunu da bilmeseydim."	61
Hakka	27	"Keşke ölüm her şeyi bitirseydi."	56
Hakka	28	"Malım bana hiçbir yarar sağlamadı."	59
Hakka	29	"Saltanatım da yok olup gitti."	51
Hakka	30	(Allah şöyle der:) "Onu yakalayıp bağlayın."	68
Hakka	31	"Sonra onu cehenneme atın."	47
Hakka	32	"Sonra uzunluğu yetmiş arşın olan zincire vurun onu."	76
Hakka	33	"Çünkü o, azamet sahibi Allah'a iman etmiyordu."	70
Hakka	34	"Yoksulu doyurmaya teşvik etmiyordu."	57
Hakka	35	"Bu sebeple, bugün burada onun samimi bir dostu yoktur."	77
Hakka	36	"Kanlı irinden başka bir yiyeceği de yoktur."	67
Hakka	37	"Onu günahkârlardan başkası yemez."	60
Hakka	41	O, bir şâirin sözü değildir. Ne de az inanıyorsunuz!	77
Hakka	42	Bir kâhinin sözü de değildir. Ne de az düşünüyorsunuz!	82
Hakka	43	O, âlemlerin Rabbi tarafından indirilmedir.	64
Hakka	45	Eğer (Peygamber) bize isnat ederek bazı sözler uydurmuş olsaydı mutlaka onu kudretimizle yakalardık.	122
Hakka	46	Sonra da onun şah damarını mutlaka keserdik.	67
Hakka	47	Hiçbiriniz de bu cezayı engelleyip ondan savamazdı.	72
Hakka	48	Şüphesiz Kur'an Allah'a karşı gelmekten sakınanlara bir öğüttür.	92
Hakka	49	Şüphesiz biz, içinizden yalanlayanların olduğunu elbette biliyoruz.	91
Hakka	50	Şüphesiz Kur'an, kâfirler için mutlaka bir pişmanlık sebebidir.	89
Hakka	51	Şüphesiz Kur'an gerçek kesin bilgidir.	60
Hakka	52	O halde sen, yüce Rabbinin adıyla tespih et.	62
Mearic	4	Melekler ve Ruh (Cebrail) ona süresi elli bin yıl olan bir günde yükselir.	97
Mearic	5	(Ey Muhammed!) Sen güzel bir şekilde sabret.	66
Mearic	6	Şüphesiz onlar o azabı uzak görüyorlar.	63
Mearic	7	Biz ise onu yakın görüyoruz.	52
Mearic	9	Göğün, erimiş maden gibi ve dağların atılmış renkli yün gibi olacağı günü hatırla.	114
Mearic	10	(O gün) hiçbir samimi dost, dostunu sormaz.	64
Mearic	16	Hayır (ne mümkün)! Şüphesiz, cehennem derileri kavurup çıkaran alevli ateştir.	104
Mearic	18	O, (hakka) arka döneni ve (imandan) yüz çevireni; servet toplayıp yığanı kendine çağırır.	118
Mearic	19	Şüphesiz insan çok hırslı ve sabırsız olarak yaratılmıştır.	89
Mearic	20	Kendisine kötülük dokunduğu zaman sızlanır.	70
Mearic	21	Ona bir hayır dokunduğunda da eli sıkıdır.	67
Mearic	22	Ancak, namaz kılanlar başka.	50
Mearic	23	Onlar, namazlarına devam eden kimselerdir.	62
Mearic	25	Onlar, mallarında; isteyenler ve (isteyemeyip) mahrum kalanlar için belli bir hak bulunan kimselerdir.	121
Mearic	26	Onlar ceza gününü tasdik eden kimselerdir.	65
Mearic	27	Onlar, Rablerinin azabından korkan kimselerdir.	68
Mearic	28	Çünkü, Rablerinin azabından emin olunamaz.	66
Mearic	29	Onlar, mahrem yerlerini koruyan kimselerdir.	65
Mearic	31	Kim bunun ötesini isterse, işte onlar sınırı aşan kimselerdir.	88
Mearic	32	Onlar, emanetlerini ve verdikleri sözü gözeten kimselerdir.	82
Mearic	33	Onlar, şahitliklerini dosdoğru yapan kimselerdir.	71
Mearic	34	Onlar namazlarını titizlikle koruyan kimselerdir.	70
Mearic	35	İşte onlar cennetlerde ikram göreceklerdir.	69
Mearic	38	Onlardan her biri Naîm Cennetine sokulacağını mı umuyor?	81
Mearic	39	Hayır (ne mümkün)! Şüphesiz biz onları kendilerinin de bildikleri şeyden (meniden) yarattık.	119
Mearic	42	Sen onları bırak, uyarıldıkları günlerine kavuşuncaya kadar batıl inançlarına dalsınlar ve oynasınlar.	133
Nuh	1	Şüphesiz biz Nûh'u, kavmine, "Kendilerine elem dolu bir azap gelmeden önce kavmini uyar" diye peygamber olarak gönderdik.	139
Nuh	2	Nûh şöyle dedi: "Ey kavmim! Şüphesiz, ben sizin için apaçık bir uyarıcıyım."	103
Nuh	5	Nûh şöyle dedi: "Ey Rabbim! Gerçekten ben kavmimi gece gündüz (imana) davet ettim."	106
Nuh	6	"Fakat benim davetim ancak onların kaçışını artırdı."	79
Nuh	8	"Sonra ben onları açık açık davet ettim".	62
Nuh	9	"Sonra, onlarla hem açıktan açığa, hem de gizli gizli konuştum."	86
Nuh	10	"Dedim ki: ‘Rabbinizden bağışlama dileyin; çünkü o çok bağışlayıcıdır.'	102
Nuh	11	‘(Bağışlama dileyin ki,) üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin.'	88
Nuh	12	‘Sizi mallarla, oğullarla desteklesin ve sizin için bahçeler var etsin, sizin için ırmaklar var etsin.'	126
Nuh	13	‘Size ne oluyor da Allah için bir vakar (saygınlık, büyüklük) ummuyorsunuz?'	100
Nuh	14	‘Halbuki, o sizi evrelerden geçirerek yaratmıştır.'	73
Nuh	15	‘Görmediniz mi Allah yedi göğü, tabaka tabaka nasıl yaratmıştır?'	91
Nuh	16	‘Onların içinde nasıl ayı, bir ışık, güneşi de bir kandil yapmıştır?'	100
Nuh	17	‘Allah, sizi (babanız Adem'i) yerden (bitki bitirir gibi) bitirdi (yarattı.)'	97
Nuh	18	‘Sonra sizi yine oraya döndürecek ve kesinlikle sizi (yeniden) çıkaracaktır.'	102
Nuh	20	‘Allah yeryüzünü sizin için bir sergi yapmıştır ki, oradaki geniş yollarda yürüyesiniz.' "	115
Nuh	22	"Bunlar da, çok büyük bir tuzak kurdular."	62
Nuh	24	"Onlar gerçekten birçoklarını saptırdılar. (Rabbim!) Sen de bu zalimlerin sadece sapıklıklarını artır."	131
Nuh	26	Nûh şöyle dedi: "Ey Rabbim! Kâfirlerden hiç kimseyi yeryüzünde bırakma!"	97
Nuh	27	"Çünkü sen onları bırakırsan, kullarını saptırırlar; sadece ahlâksız ve kafir kimseler yetiştirirler."	132
Cin	3	"Doğrusu Rabbimizin şanı çok yücedir; ne bir eş edinmiştir, ne de bir çocuk."	103
Cin	4	"Demek bizim beyinsiz olanımız Allah hakkında doğruluktan uzak sözler söylüyormuş."	107
Cin	5	"Şüphesiz biz, insanların ve cinlerin Allah hakkında asla yalan söylemeyeceklerini sanıyorduk."	117
Cin	8	"Kuşkusuz biz göğe ulaşmak istedik, fakat onu çetin bekçilerle ve yakıcı ışıklarla dolu bulduk."	123
Cin	10	"Hakikaten biz bilmiyoruz, yeryüzündekilere kötülük mü istendi, yoksa Rableri onlara bir hayır mı diledi?"	131
Cin	11	"Doğrusu içimizde salih olanlar da var, olmayanlar da. Ayrı ayrı yollar tutmuşuz."	104
Cin	15	"Hak yoldan sapanlara gelince, onlar cehenneme odun olmuşlardır."	84
Cin	18	"Şüphesiz mescitler, Allah'ındır. O halde, Allah ile birlikte hiç kimseye kulluk etmeyin.	111
Cin	20	De ki: "Şüphesiz ben ancak Rabbime ibadet ederim ve O'na hiç kimseyi ortak koşmam."	103
Cin	21	De ki: "Şüphesiz ben, size ne zarar verebilir ne de fayda sağlayabilirim."	94
Cin	22	De ki: "Gerçekten beni Allah'a karşı hiç kimse asla koruyamaz ve yine asla O'ndan başka sığınacak kimse de bulamam."	141
Cin	25	De ki: "Sizin uyarıldığınız şey yakın mıdır, yoksa Rabbim ona uzun bir süre mi koyacaktır, bilemem."	129
Cin	26	O gaybı bilendir. Hiç kimseye gaybını bildirmez.	69
Müzzemmil	1	Ey örtünüp bürünen (Peygamber)!	56
Müzzemmil	3	Kalk, birazı hariç olmak üzere geceyi; yarısını ibadetle geçir. Yahut bundan biraz eksilt.	117
Müzzemmil	4	Yahut buna biraz ekle. Kur'an'ı ağır ağır, tane tane oku.	86
Müzzemmil	5	Şüphesiz biz sana (sorumluluğu) ağır bir söz vahy edeceğiz.	89
Müzzemmil	7	Çünkü gündüzün sana uzun bir meşguliyet vardır.	75
Müzzemmil	8	Rabbinin adını an ve bütün benliğinle O'na yönel.	78
Müzzemmil	9	O, doğunun da batının da Rabbidir. Ondan başka hiçbir ilah yoktur. Öyle ise onu vekil edin.	120
Müzzemmil	10	Onların söylediklerine sabret ve onlardan güzellikle ayrıl.	88
Müzzemmil	11	Nimet içinde yüzen o yalanlayıcıları bana bırak ve onlara biraz mühlet ver.	106
Müzzemmil	16	Ama Firavun o peygambere isyan etti, biz de onu ağır ve çetin bir şekilde yakalayıverdik.	118
Müzzemmil	18	O günle gök (bile) yarılır, Allah'ın vadi gerçekleşir.	85
Müzzemmil	19	Şüphesiz bunlar bir öğüttür. Kim dilerse Rabbine ulaştıran bir yol tutar.	105
Müddessir	1	Ey örtünüp bürünen (Peygamber!)	55
Müddessir	2	Kalk da uyar.	36
Müddessir	3	Rabbini yücelt.	40
Müddessir	4	Nefsini arındır.	40
Müddessir	5	Şirkten uzak dur.	42
Müddessir	6	İyiliği, daha fazlasını bekleyerek (bir kazanç elde etmek için) yapma.	99
Müddessir	7	Rabbinin rızasına ermek için sabret.	61
Müddessir	9	Sûr'a üfürüldüğü zaman var ya; işte o gün çetin bir gündür.	92
Müddessir	10	Kâfirler için hiç kolay değildir.	61
Müddessir	11	Beni, yarattığım kişiyle başbaşa bırak.	69
Müddessir	13	Ona bol mal ve gözü önünde duran oğullar verdim.	74
Müddessir	14	Kendisine alabildiğine imkanlar sağladım.	68
Müddessir	15	Sonra da o hırsla daha da artırmamı umar.	68
Müddessir	16	Hayır, umduğu gibi olmayacak. Çünkü o, bizim âyetlerimize karşı inatçıdır.	112
Müddessir	17	Ben onu dimdik bir yokuşa sardıracağım.	64
Müddessir	18	Çünkü o, düşündü taşındı, ölçtü biçti.	73
Müddessir	19	Kahrolası nasıl da ölçtü biçti!	61
Müddessir	20	Yine kahrolası, nasıl ölçtü biçti!	65
Müddessir	21	Sonra (Kur'an hakkında) derin derin düşündü.	73
Müddessir	22	Sonra yüzünü ekşitti, kaşlarını çattı.	70
Müddessir	24	Sonra arkasını döndü ve büyüklük taslayıp şöyle dedi: "Bu ancak nakledilegelen bir sihirdir."	124
Müddessir	25	"Bu, ancak insan sözüdür."	53
Müddessir	26	Ben onu "Sekar"a (cehenneme) sokacağım.	65
Müddessir	27	Sekar'ın ne olduğunu sen ne bileceksin?	65
Müddessir	28	Geride bir şey koymaz, bırakmaz.	58
Müddessir	29	Derileri kavurur.	42
Müddessir	30	Üzerinde on dokuz (görevli melek) vardır.	68
Müddessir	38	Herkes kazandığına karşılık bir rehindir.	71
Müddessir	39	Ancak ahiret mutluluğuna eren kimseler başka.	73
Müddessir	43	Onlar şöyle derler: "Biz namaz kılanlardan değildik."	81
Müddessir	44	"Yoksula yedirmezdik."	46
Müddessir	45	"Bâtıla dalanlarla birlikte biz de dalardık."	72
Müddessir	46	"Ceza gününü de yalanlıyorduk."	60
Müddessir	47	"Nihayet ölüm bize gelip çattı."	59
Müddessir	48	Artık şefaatçilerin şefaati onlara fayda vermez.	74
Müddessir	49	Böyle iken onlara ne oluyor da, öğütten yüz çeviriyorlar?	89
Müddessir	51	Onlar sanki arslandan kaçan yaban eşekleridirler.	72
Müddessir	52	Hatta onlardan her bir kişi, kendisine açılmış sahifeler verilmesini istiyor.	106
Müddessir	53	Hayır, hayır! Onlar ahiretten korkmuyorlar.	70
Müddessir	54	Hayır, düşündükleri gibi değil! Şüphesiz bu (Kur'an) bir uyarıdır.	100
Müddessir	55	Artık kim dilerse ondan öğüt alır.	63
Kıyame	1	Kıyamet gününe yemin ederim.	47
Kıyame	2	(Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz).	123
Kıyame	3	İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanır?	91
Kıyame	4	Evet bizim, onun parmak uçlarını bile düzenlemeye gücümüz yeter.	92
Kıyame	5	Fakat insan önünü (geleceğini, kıyameti) yalanlamak ister.	83
Kıyame	6	"O kıyamet günü ne zaman?" diye sorar.	60
Kıyame	11	Hayır, hiçbir sığınacak yer yoktur.	62
Kıyame	12	O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.	76
Kıyame	13	O gün insana, yapıp önden gönderdiği ve yapmayıp geri bıraktığı şeyler haber verilir.	117
Kıyame	15	Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir.	97
Kıyame	16	(Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.	88
Kıyame	17	Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.	68
Kıyame	18	O halde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.	76
Kıyame	19	Sonra onu açıklamak da bize aittir.	57
Kıyame	21	Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.	81
Kıyame	22	O gün bir takım yüzler aydındır.	58
Kıyame	23	Rablerine bakarlar.	41
Kıyame	24	O gün bir takım yüzler de asıktır.	60
Kıyame	25	Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.	87
Kıyame	31	O, (Peygamberi) doğrulamamış, namaz da kılmamıştı.	78
Kıyame	32	Fakat yalanlamış ve yüz çevirmişti.	61
Kıyame	33	Sonra da kasıla kasıla ailesine gitmişti.	64
Kıyame	35	"Bu azap sana layıktır, layık! Evet, layıktır sana, layık!" denecektir.	95
Kıyame	36	İnsan, kendisinin başıboş bırakılacağını mı zanneder.	84
Kıyame	37	O dökülen meniden ibaret az bir su değil miydi?	71
Kıyame	38	Sonra bu, bir "alaka"3 oldu. Derken Allah onu yaratıp güzelce şekillendirdi.	101
Kıyame	39	Nihayet ondan da erkek ve dişi iki eşi var etti.	71
Kıyame	40	Şimdi, bunları yapan Allah'ın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?	89
İnsan	1	İnsan (henüz) anılır bir şey değilken (yaratılmamışken) üzerinden uzunca bir zaman geçti.	115
İnsan	4	Şüphesiz biz, kâfirler için zincirler, demir halkalar ve alevli bir ateş hazırladık.	111
İnsan	5	İyiler ise, katkısı kâfur olan içecekler dolu bir kadehten içerler.	91
İnsan	6	Bir pınar ki Allah'ın kulları ondan içer, onu (istedikleri şekilde) fışkırtıp akıtırlar.	115
İnsan	7	O kullar adaklarını yerine getirirler. Kötülüğü her yanı kuşatmış bir günden korkarlar.	118
İnsan	8	Onlar, seve seve yiyeceği yoksula, yetime ve esire yedirirler.	82
İnsan	10	"Çünkü biz, asık suratlı, çetin bir günden (o günün azabından dolayı) Rabbimizden korkarız."	125
İnsan	11	Allah da onları o günün kötülüğünden korur ve yüzlerine bir aydınlık ve içlerine bir sevinç verir.	131
İnsan	12	Sabretmelerine karşılık da onları cennet ve ipek(ten giysiler) ile mükafatlandırır.	110
İnsan	15	Etraflarında gümüş kaplar, şeffaf kadehler dolaştırılır.	84
İnsan	16	Gümüşten billur kaplar ki, onları (ihtiyaca göre) ölçüp düzenlemişlerdir.	103
İnsan	17	Orada kendilerine, katkısı zencefil olan içecekle dolu bir kâseden içirilir.	101
İnsan	18	Orada bir pınar ki ona "selsebil" adı verilir.	67
İnsan	20	Orada, görünce (sonsuz)nimetler ve büyük bir mülk (hükümranlık) görürsün.	105
İnsan	23	Şüphe yok ki, Kur'an'ı sana elbette biz indirdik biz.	77
İnsan	24	O halde, Rabbinin hükmüne sabret. Onlardan hiçbir günahkâra ve hiçbir nanköre itaat etme.	116
İnsan	25	Sabah akşam Rabbinin adını an.	52
İnsan	26	Gecenin bir kısmında ona secde et; geceleyin de onu uzun uzadıya tespih et.	95
İnsan	27	Şunlar (inanmayanlar) dünyayı tercih ediyorlar ve çetin bir günü arkalarına atıyorlar.	114
İnsan	29	İşte bu bir öğüttür. Dileyen, Rabbine ulaştıran bir yol tutar.	90
İnsan	30	Allah'ın dilemesi olmadıkça siz dileyemezsiniz. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.	137
İnsan	31	O, dilediği kimseyi rahmetine sokar. Zalimlere ise elem dolu bir azap hazırlamıştır.	106
Mürselat	8	Yıldızların ışığı söndürüldüğü zaman,	73
Mürselat	9	Gök yarıldığı zaman,	47
Mürselat	10	Dağlar ufalanıp savrulduğu zaman,	59
Mürselat	11	Peygamberler için (ümmetlerine şahitlik etmek üzere) vakit belirlendiği zaman (kıyamet gerçekleşir).	131
Mürselat	12	(Bu) hangi güne ertelenmiştir?	55
Mürselat	13	Hüküm ve ayırım gününe.	52
Mürselat	14	Hüküm ve ayırım gününü sen ne bileceksin.	71
Mürselat	15	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	16	Biz öncekileri helak etmedik mi?	57
Mürselat	17	Sonra arkadan gelenleri de onların peşine takacağız.	78
Mürselat	18	Biz suçlulara işte böyle yaparız.	60
Mürselat	19	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	20	Biz sizi bayağı bir sudan (meniden) yaratmadık mı?	74
Mürselat	22	Sonra onu belli bir süreye kadar sağlam bir yerde (ana rahminde) tuttuk.	95
Mürselat	23	Sonra da ona ölçülü bir biçim verdik. Biz ne güzel biçim verenleriz!	98
Mürselat	24	O gün vay yalanlayanların haline!	57
Mürselat	26	Biz yeryüzünü dirileri de ölüleri de toplayan (bir yurt) yapmadık mı?	96
Mürselat	27	Orada sabit yüce dağlar yaratmadık mı, size tatlı bir su içirmedik mi?	100
Mürselat	28	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	29	Onlara şöyle denecek: "Yalanlamakta olduğunuz şeye (cehennem azabına) gidin."	107
Mürselat	31	"Üç kola ayrılmış gölgeye gidin ki, o ne gölgelendirir ne de alevden korur."	104
Mürselat	32	Şüphesiz cehennem, her biri saray büyüklüğünde kıvılcımlar saçar.	99
Mürselat	33	Bunlar sanki birer kızıl devedir.	58
Mürselat	34	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	35	Bu, konuşamayacakları gündür.	56
Mürselat	36	Onlara izin de verilmez ki, özür dilesinler.	69
Mürselat	37	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	38	Bu, hüküm ve ayırma günüdür. Sizi ve öncekileri bir araya toplamışızdır.	106
Mürselat	39	Eğer bir tuzağınız varsa haydi bana tuzak kurun!	75
Mürselat	40	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	41	Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, gölgeler içinde ve pınar başlarındadırlar.	109
Mürselat	42	Canlarının çektiği meyveler içerisindedirler.	73
Mürselat	43	"Yapmakta olduğunuz şeylere karşılık afiyetle yiyin için."	87
Mürselat	44	Şüphesiz biz iyilik yapanları işte böyle mükafatlandırırız.	91
Mürselat	45	O gün vay yalanlayanların haline!	58
Mürselat	46	Ey inkar edenler! (Dünyada) yiyin ve birazcık yararlanın! Şüphesiz sizler suçlularsınız.	119
Mürselat	47	O gün vay yalanlayanların haline!	57
Mürselat	48	Onlara, "Rükû edin (namaz kılın)" dendiği zaman rükû etmezler.	93
Mürselat	49	O gün vay yalanlayanların haline!	57
Mürselat	50	Onlar artık ondan (Kur'an'dan) sonra hangi söze inanacaklar?	83
Nebe	1	Birbirlerine neyi soruyorlar?	42
Nebe	3	Üzerinde anlaşmazlığa düştükleri büyük haberi (mi)?	75
Nebe	4	Hayır, ileride bilecekler.	44
Nebe	5	Yine hayır; ileride bilecekler.	48
Nebe	7	Biz, yeryüzünü bir döşek, dağları da birer kazık yapmadık mı?	85
Nebe	8	Sizleri (erkekli-dişili) eşler halinde yarattık.	68
Nebe	9	Uykunuzu bir dinlenme (sebebi) kıldık.	57
Nebe	10	Geceyi (sizi örten) bir elbise yaptık.	58
Nebe	11	Gündüzü de geçimi temin zamanı kıldık.	64
Nebe	12	Üstünüze yedi sağlam gök bina ettik.	59
Nebe	13	Alev alev yanan aydınlatıcı ve ısıtıcı bir kandil yarattık.	87
Nebe	17	Şüphesiz hüküm ve ayırma günü belirlenmiş bir vakittir.	81
Nebe	18	Bu, sûra üfürüleceği gün gerçekleşir ve siz bölük bölük gelirsiniz.	98
Nebe	19	Gök açılır ve kapı kapı olur.	53
Nebe	20	Dağlar yürütülür, serap haline gelir.	60
Nebe	23	Şüphesiz cehennem, bir gözetleme yeridir; azgınlar için, içinde çağlar boyu kalacakları bir dönüş yeridir.	134
Nebe	24	Orada ne bir serinlik ve ne de içecek bir şey tadacaklar!	76
Nebe	26	Ancak, uygun bir ceza olarak kaynar su ve irin içecekler.	73
Nebe	27	Çünkü onlar hesaba çekilmeyi ummuyorlardı.	65
Nebe	28	Âyetlerimizi de alabildiğine yalanlamışlardı.	69
Nebe	29	Biz ise, her şeyi bir kitapta (Levh-i Mahfûz'da) tamamiyle sayıp tespit ettik.	99
Nebe	30	Kafirlere şöyle denilir: "Şimdi tadın. Artık bundan sonra yalnızca azabınızı artıracağız."	119
Nebe	35	Orada ne bir boş söz işitirler, ne de bir yalan.	71
Nebe	39	İşte bu, hak olan gündür. Artık dileyen kimse Rabbine ulaştıran bir yol tutar.	103
Naziat	1	Andolsun (kâfirlerin ruhlarını) şiddetle çekip çıkaranlara,	81
Naziat	2	Andolsun (mü'minlerin ruhlarını) kolaylıkla alanlara,	76
Naziat	3	Andolsun yüzüp yüzüp gidenlere,	55
Naziat	4	Derken, öne geçenlere,	45
Naziat	5	Nihayet işi çekip çevirenlere (ki, mutlaka tekrar diriltileceksiniz).	91
Naziat	8	O gün birtakım kalpler (tedirginlik içinde) şiddetle çarpacaktır.	90
Naziat	9	Onların gözleri (korku ile) inecektir.	59
Naziat	10	Şöyle derler: "Biz gerçekten gerisingeriye eski halimize mi döndürüleceğiz?"	103
Naziat	11	"Bizler çürümüş kemiklere döndükten sonra mı?"	74
Naziat	12	"Öyle ise bu hüsran dolu bir dönüştür" dediler.	73
Naziat	13	Halbuki o, bir haykırıştan (sûr'un üfürülmesinden) ibarettir.	88
Naziat	14	Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.	63
Naziat	15	(Ey Muhammed!) Mûsâ'nın haberi sana geldi mi?	65
Naziat	16	Hani, Rabbi ona mukaddes Tuvâ vadisinde şöyle seslenmişti:	82
Naziat	17	"Haydi Firavun'a git! Çünkü o azmıştır."	66
Naziat	18	"Ona de ki: İster misin (küfür ve isyanından) temizlenesin?	84
Naziat	19	Seni Rabbine ileteyim de ona karşı derinden saygı duyup korkasın!"	90
Naziat	20	Derken Mûsâ O'na en büyük mucizeyi gösterdi.	68
Naziat	21	Fakat o, Mûsâ'yı yalanladı ve isyan etti.	66
Naziat	22	Sonra sırt dönüp koşarak gitti.	54
Naziat	23	Hemen (adamlarını) topladı ve onlara seslendi:	70
Naziat	24	"Ben, sizin en yüce Rabbinizim!" dedi.	58
Naziat	25	Allah onu, ibret verici şekilde dünya ve âhiret cezasıyla cezalandırdı.	98
Naziat	26	Şüphesiz bunda Allah'tan sakınıp korkan kimseler için büyük bir ibret vardır.	104
Naziat	27	(Ey inkarcılar!) Sizi yaratmak mı daha zor, yoksa göğü yaratmak mı? Onu Allah kurmuştur.	115
Naziat	28	Onu yükseltmiş ve ona düzen ve âhenk vermiştir.	72
Naziat	29	O göğün gecesini karanlık yaptı, ışığını da çıkardı.	86
Naziat	30	Ardından yeri düzenleyip döşedi.	56
Naziat	31	Ondan suyunu ve merasını çıkardı.	59
Naziat	32	Dağları sağlam bir şekilde yerleştirdi.	64
Naziat	33	Bunları sizin için ve hayvanlarınız için bir yarar kaynağı yaptı.	93
Naziat	35	En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar.	103
Naziat	36	Cehennem, görenler için apaçık bir şekilde gösterilir.	80
Naziat	39	Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır.	117
Naziat	42	Sana, kıyametin ne zaman kopacağını soruyorlar.	71
Naziat	43	Onu bilip söylemek nerede, sen nerede?	60
Naziat	44	Onun nihai bilgisi yalnız Rabbine âittir.	63
Naziat	45	Sen, ancak ondan korkanları uyarıcısın.	62
Naziat	46	Kıyameti gördükleri gün onlar, sanki dünyada ancak bir akşam, yahut bir kuşluk vakti kadar kalmış gibidirler.	138
Abese	26	Sonra toprağı, iyiden iyiye yardık!	59
Abese	25	Gerçekten biz, yağmuru bol bol yağdırdık.	65
Abese	24	Herşeyden önce insan, yediği yemeğine bir baksın!	73
Abese	23	Hayır hayır o, Allah'ın kendisine emrettiğini yerine getirmedi. (İman etmedi.)	102
Abese	22	Sonra, dilediği vakit onu diriltir.	55
Abese	21	Sonra onu öldürdü ve kabre koydu.	55
Abese	20	Sonra ona yolu kolaylaştırdı.	51
Abese	19	Az bir sudan (meniden). Onu yarattı ve ona ölçülü bir şekil verdi.	91
Abese	18	Allah onu hangi şeyden yarattı?	51
Abese	17	Kahrolası (inkarcı) insan! Ne nankördür o!	65
Abese	16	O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.	119
Abese	12	Dileyen ondan öğüt alır.	46
Abese	11	Hayır, böyle yapma! Çünkü bu (Kur'an) bir öğüttür.	78
Abese	10	Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.	123
Abese	5	Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;	56
Abese	6	Sen, ona yöneliyorsun.	41
Abese	7	(İstemiyorsa) onun arınmamasından sana ne!	65
Abese	4	Yahut öğüt alacak da bu öğüt kendisine fayda verecek.	77
Abese	3	(Ey Muhammed!) Ne bilirsin, belki de o arınacak,	67
Abese	2	Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü.	91
Abese	38	O gün birtakım yüzler vardır ki pırıl pırıl parlarlar,	81
Abese	39	Gülerler, sevinirler.	41
Abese	40	O gün nice yüzler de vardır ki, toz toprak içindedirler.	80
Abese	41	Onları bir siyahlık bürür.	49
Abese	42	İşte onlar, kâfirlerdir, günaha dalanlardır.	65
Tekvir	1	Güneş, dürüldüğü zaman,	45
Tekvir	2	Yıldızlar, bulanıp söndüğü zaman,	59
Tekvir	3	Dağlar, yürütüldüğü zaman,	52
Tekvir	4	Gebe develer salıverildiği zaman.	54
Tekvir	5	Yaban hayatı yaşayan (irili ufaklı) tüm canlılar toplandığı zaman,	94
Tekvir	6	Denizler kaynatıldığı zaman,	50
Tekvir	7	Ruhlar (bedenlerle) eşleştirildiği zaman.	66
Tekvir	9	Diri diri gömülen kız çocuğunun, hangi günahtan ötürü öldürüldüğü sorulduğu zaman,	114
Tekvir	10	Amel defterleri açıldığı zaman,	59
Tekvir	11	Gökyüzü (yerinden) sıyrılıp koparıldığı zaman,	73
Tekvir	12	Cehennem alevlendirildiği zaman,	54
Tekvir	13	Cennet yaklaştırıldığı zaman,	55
Tekvir	14	Herkes önceden hazırlayıp getirdiği şeyleri bilecektir.	79
Tekvir	16	Andolsun, bir görünüp bir sinenlere, akıp gidip kaybolanlara,	83
Tekvir	17	Andolsun, yöneldiği zaman geceye,	55
Tekvir	18	Andolsun, aydınlandığı zaman sabaha ki,	65
Tekvir	22	(Ey Kureyşliler!) Sizin arkadaşınız (Muhammed) bir deli değildir.	89
Tekvir	23	Andolsun o, Cebrâil'i apaçık ufukta gördü.	67
Tekvir	24	O, gayb hakkında cimri değildir.	54
Tekvir	25	Kur'an, kovulmuş şeytanın sözü değildir.	67
Tekvir	26	(Hal böyle iken) nereye gidiyorsunuz?	58
Tekvir	28	O, âlemler için, içinizden dürüst olmak isteyenler için, ancak bir öğüttür.	103
Tekvir	29	Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.	77
İnfitar	1	Gök yarıldığı zaman,	42
İnfitar	2	Yıldızlar saçıldığı zaman,	54
İnfitar	3	Denizler kaynayıp fışkırtıldığı zaman,	68
İnfitar	4	Kabirlerin içindekiler dışarı çıkarıldığı zaman,	79
İnfitar	5	Herkes yaptığı ve yapmadığı şeyleri bilecek.	71
İnfitar	9	Hayır, hayır! Siz hesap ve cezayı yalanlıyorsunuz.	75
İnfitar	11	Halbuki üzerinizde muhakkak bekçiler, değerli yazıcılar vardır.	89
İnfitar	12	Onlar yapmakta olduklarınızı bilirler.	63
İnfitar	13	Şüphesiz, iyiler Naîm cennetindedirler.	64
İnfitar	14	Şüphesiz, günahkârlar da cehennemdedirler.	67
İnfitar	15	Hesap ve ceza günü oraya gireceklerdir.	63
İnfitar	16	Onlar oradan kaybolup kurtulacak da değillerdir.	71
İnfitar	17	Hesap ve ceza gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?	79
İnfitar	18	Evet, hesap ve ceza gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?	84
İnfitar	19	O gün kimse kimseye hiçbir fayda sağlayamayacaktır. O gün buyruk, yalnız Allah'ındır.	111
Mutaffifın	1	Ölçüde ve tartıda hile yapanların vay haline!	71
Mutaffifın	2	Onlar insanlardan (bir şey) ölçüp aldıkları zaman, tam ölçerler.	96
Mutaffifın	3	Fakat, kendileri onlara bir şey ölçüp, yahut tartıp verdikleri zaman eksik ölçüp tartarlar.	125
Mutaffifın	7	Hayır, günahkârların yazısı, muhakkak "Siccîn"dedir.	84
Mutaffifın	8	"Siccîn"in ne olduğunu sen ne bileceksin.	67
Mutaffifın	9	O, yazılmış bir kitaptır.	52
Mutaffifın	11	O gün yalanlayanların; hesap ve ceza gününü yalanlayanların vay haline!	99
Mutaffifın	12	Onu, ancak her azgın, günahkâr kimse inkar eder.	76
Mutaffifın	13	Ona âyetlerimiz okununca, "Eskilerin masalları" der.	79
Mutaffifın	14	Hayır hayır! Doğrusu onların kazanmakta oldukları kalplerini paslandırmıştır.	111
Mutaffifın	15	Hayır, şüphesiz onlar, kıyamet günü Rablerini görmekten mahrum bırakılacaklardır.	116
Mutaffifın	16	Sonra onlar muhakkak cehenneme gireceklerdir.	70
Mutaffifın	17	Sonra da onlara, "Yalanlamakta olduğunuz işte budur" denecektir.	91
Mutaffifın	18	Hayır (sandıkları gibi değil!) iyilerin yazısı "İlliyyûn"dadır.	100
Mutaffifın	19	"İlliyyûn"un ne olduğunu sen ne bileceksin.	68
Mutaffifın	20	O yazılmış bir kitaptır.	53
Mutaffifın	21	Ona, Allah'a yakın olanlar şâhit olur.	66
Mutaffifın	22	Şüphesiz iyi kimseler, Naîm cennetindedirler.	74
Mutaffifın	23	Koltuklar üzerinde, (etrafı) seyrederler.	68
Mutaffifın	24	Onların yüzlerinde, nimetlerin sevincini görürsün.	79
Mutaffifın	25	Onlara, mühürlü (el değmemiş) saf bir içecekten içirilir.	89
Mutaffifın	27	O içeceğin katkısı tesnimdir.	57
Mutaffifın	28	Bir pınar ki, Allah'a yakın olanlar ondan içerler.	78
Mutaffifın	29	Şüphesiz günahkârlar, (dünyada) iman edenlere gülüyorlardı.	92
Mutaffifın	30	Mü'minler yanlarından geçtiğinde birbirlerine kaş göz ederek onlarla alay ediyorlardı.	118
Mutaffifın	31	Ailelerine dönerken zevk ve neşe içinde gülüşe gülüşe dönüyorlardı.	104
Mutaffifın	32	Mü'minleri gördükleri vakit, "Hiç şüphe yok, şunlar sapık kimselerdir" diyorlardı.	116
Mutaffifın	33	Halbuki onlar, mü'minlerin başına bekçi olarak gönderilmemişlerdi.	97
Mutaffifın	34	İşte bugün de mü'minler kâfirlere gülerler.	75
Mutaffifın	35	Koltuklar üzerinde (etrafı) seyrederler.	66
Mutaffifın	36	Nasıl, kâfirler yapmakta olduklarının karşılığını buldular mı!?	96
İnşikak	2	Gök yarıldığı ve Rabbine boyun eğdiği zaman -ki ona yaraşan budur-,	94
İnşikak	4	Yer uzatılıp dümdüz edildiği ve içindekileri atıp boşaldığı zaman,	97
İnşikak	5	Rabbini dinlediği zaman -ki ona yaraşan da budur- (insan yaptıklarını karşısında bulur!)	118
İnşikak	7	Kime kitabı sağından verilirse,	57
İnşikak	8	Hesabı çok kolay bir şekilde görülecek,	66
İnşikak	9	Sevinçli olarak ailesine dönecektir.	59
İnşikak	10	Fakat kime kitabı arkasından verilirse,	67
İnşikak	12	"Helâk!" diye bağıracak ve alevli ateşe girecektir.	78
İnşikak	13	Çünkü o, (dünyada iken) ailesi içinde sevinçli idi.	77
İnşikak	14	Çünkü o hiçbir zaman Rabbine dönmeyeceğini sanırdı.	81
İnşikak	15	Hayır! Sandığı gibi değil! Şüphesiz Rabbi onu görüyordu.	89
İnşikak	16	Yemin ederim şafağa,	44
İnşikak	17	Geceye ve içinde topladıklarına,	58
İnşikak	18	Dolunay halindeki aya ki,	48
İnşikak	19	Şüphesiz siz halden hale geçeceksiniz.	65
İnşikak	20	Böyleyken onlara ne oluyor da iman etmiyorlar?	69
İnşikak	21	Onlara Kur'an okunduğu zaman secde etmiyorlar.	70
İnşikak	22	Daha doğrusu, inkar edenler (Kur'an'ı) yalanlıyorlar.	79
İnşikak	23	Halbuki Allah, içlerinde ne sakladıklarını çok iyi bilir.	86
İnşikak	24	Öyle ise sen onlara elem dolu bir azabı müjdele!	74
İnşikak	25	Ancak iman edip de sâlih ameller işleyenler başka. Onlar için, bitmez tükenmez bir mükafat vardır.	125
Büruc	1	Burçlarla dolu göğe andolsun,	48
Büruc	2	Va'dedilmiş güne (kıyamete) andolsun,	61
Büruc	7	O vakit, ateşin etrafında oturmuş, mü'minlere yaptıklarını seyrediyorlardı.	102
Büruc	12	Şüphesiz, Rabbinin yakalaması çok çetindir.	67
Büruc	13	Şüphesiz O, başlangıçta yaratmayı yapar, sonra onu tekrarlar.	87
Büruc	14	O, çok bağışlayandır, çok sevendir.	62
Büruc	15	Arş'ın sahibidir, şanı yüce olandır.	61
Büruc	16	Dilediğini mutlaka yapandır.	51
Büruc	18	Orduların, Firavun ve Semûd'un haberi sana geldi mi?	71
Büruc	19	Hayır, inkar edenler, hâlâ yalanlamaktadırlar.	70
Büruc	20	Oysa Allah, onları arkalarından kuşatmıştır.	71
Büruc	21	Hayır o (yalanlamakta oldukları kitap) şanı yüce bir Kur'an'dır.	90
Büruc	22	O korunmuş bir levhada (Levh-i Mahfuz'da)dır.	64
Tarık	1	Göğe ve târıka andolsun.	43
Tarık	2	Târıkın ne olduğunu sen ne bileceksin?	61
Tarık	3	O, (ışığıyla karanlığı) delen yıldızdır.	71
Tarık	4	Hiçbir kimse yoktur ki, üzerinde koruyucu bulunmasın.	74
Tarık	5	Öyleyse insan neden yaratıldığına bir baksın.	70
Tarık	6	Fışkırıp çıkan bir sudan yaratıldı.	62
Tarık	7	Bu su, bel ile kaburga kemikleri arasından çıkar.	71
Tarık	8	Şüphesiz Allah'ın onu, öldükten sonra tekrar diriltmeye de gücü yeter.	96
Tarık	9	Bütün sırların yoklanacağı günü hatırla!	68
Tarık	10	(O gün) artık insan için ne bir kuvvet vardır, ne de bir yardımcı.	95
Tarık	11	Yağmurlu göğe andolsun,	43
Tarık	12	Yarık yarık çatlamış yere andolsun.	60
Tarık	13	Şüphesiz o Kur'an, hak ile bâtılı ayırd eden bir sözdür.	84
Tarık	14	O, boş bir söz değildir.	47
Tarık	15	Şüphesiz onlar bir tuzak kurarlar,	57
Tarık	16	Ben de bir tuzak kurarım.	46
Tarık	17	Artık sen inkârcılara mühlet ver; onlara biraz zaman tanı!	79
Ala	1	Yüce Rabbinin adını tespih et.	46
Ala	2	O, yaratıp şekillendiren, âhenk veren ve düzene koyandır.	78
Ala	3	O, (her şeyi) ölçüyle yapıp yönlendirendir.	64
Ala	5	O, yeşil bitki örtüsünü çıkaran, sonra da onları çürüyüp kararmış çörçöpe çevirendir.	117
Ala	6	Sana Kur'an'ı okutacağız ve sen onu unutmayacaksın.	71
Ala	7	Ancak Allah'ın dilediği başka. Şüphesiz O, açık olanı da bilir, gizliyi de.	99
Ala	8	Biz seni en kolay olana kolayca ileteceğiz.	61
Ala	9	O halde, eğer öğüt fayda verirse, öğüt ver.	66
Ala	10	Allah'a karşı derin saygı duyarak ondan korkan öğüt alacaktır.	85
Ala	12	En büyük ateşe girecek olan en bedbaht kimse (kâfir) ise, öğüt almaktan kaçınır.	105
Ala	13	Sonra orada ne ölür (kurtulur), ne de (rahat bir hayat) yaşar.	84
Ala	15	Arınan ve Rabbinin adını anıp, namaz kılan kimse mutlaka kurtuluşa erer.	93
Ala	16	Fakat sizler dünya hayatını tercih ediyorsunuz.	67
Ala	17	Oysa âhiret, daha hayırlı ve süreklidir.	63
Ala	19	Şüphesiz bu hükümler ilk sayfalarda, İbrahim ve Mûsâ'nın sayfalarında da vardır.	102
Gaşiye	1	Dehşeti her şeyi kaplayan felaketin haberi sana geldi mi?	75
Gaşiye	2	O gün birtakım yüzler vardır ki zillete bürünmüşlerdir.	83
Gaşiye	3	Çalışmış, (boşa) yorulmuşlardır.	60
Gaşiye	4	Kızgın ateşe girerler.	45
Gaşiye	5	Son derece kızgın bir kaynaktan içirilirler.	67
Gaşiye	6	Onlara, acı ve kötü kokulu bir dikenli bitkiden başka yiyecek yoktur.	93
Gaşiye	7	O, ne besler ne de açlıktan kurtarır.	60
Gaşiye	8	O gün birtakım yüzler vardır ki, nimet içinde mutludurlar.	83
Gaşiye	9	Yaptıklarından dolayı hoşnutturlar.	60
Gaşiye	10	Yüksek bir cennettedirler.	48
Gaşiye	11	Orada hiçbir boş söz işitmezler.	56
Gaşiye	12	Orada akan bir kaynak vardır.	50
Gaşiye	16	Orada yüksek tahtlar, konulmuş kadehler, sıra sıra yastıklar, serilmiş gösterişli yaygılar vardır.	126
Gaşiye	17	Deveye bakmıyorlar mı, nasıl yaratılmıştır!	71
Gaşiye	18	Göğe bakmıyorlar mı, nasıl yükseltilmiştir!	71
Gaşiye	19	Dağlara bakmıyorlar mı, nasıl dikilmişlerdir!	72
Gaşiye	20	Yeryüzüne bakmıyorlar mı, nasıl yayılmıştır!	73
Gaşiye	21	Artık sen öğüt ver! Sen ancak bir öğüt vericisin.	78
Gaşiye	22	Sen, onlar üzerinde bir zorba değilsin.	64
Gaşiye	24	Ancak, kim yüz çevirir, inkâr ederse, Allah onu en büyük azaba uğratır.	97
Gaşiye	25	Şüphesiz onların dönüşü ancak bizedir.	66
Gaşiye	26	Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.	73
Fecr	1	Tan yerinin ağarmasına andolsun,	47
Fecr	2	On geceye andolsun,	36
Fecr	3	Çifte ve teke andolsun,	41
Fecr	4	Geçip giden geceye andolsun (ki, müşrikler azaba uğrayacaklardır).	88
Fecr	5	Şüphesiz bunlarda, akıl sahibi bir kimse için üzerine yemin edilmeye değer bir özellik vardır.	121
Fecr	12	Bunlar şehirlerde azgınlık eden ve oralarda pek çok bozgunculuk çıkaran kimselerdi.	104
Fecr	13	Bu yüzden Rabbin onların üzerine azap kamçısı yağdırdı.	82
Fecr	14	Şüphesiz Rabbin, gözetlemededir.	53
Fecr	15	İnsan ise; Rabbi onu deneyip de kendisine ikramda bulunduğunda, ona bol bol nimetler verdiğinde, "Rabbim bana ikram etti" der.	146
Fecr	16	Ama onu deneyip rızkını daraltınca da, "Rabbim beni aşağıladı" der.	93
Fecr	17	Hayır, hayır! Yetime ikram etmiyorsunuz.	60
Fecr	18	Yoksulu yedirmek konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.	78
Fecr	19	Haram helâl demeden mirası alabildiğine yiyorsunuz.	72
Fecr	20	Malı da pek çok seviyorsunuz.	50
Fecr	21	Hayır, yeryüzü (kıyamet sarsıntısıyla) parça parça olup dağıldığı zaman,	106
Fecr	24	"Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaydım" der.	78
Fecr	25	Artık o gün, Allah'ın edeceği azabı kimse edemez.	72
Fecr	26	Onun vuracağı bağı kimse vuramaz.	56
Fecr	27	(Allah şöyle der:) "Ey huzur içinde olan nefis!"	69
Fecr	28	"Sen O'ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!"	76
Fecr	29	"(İyi) kullarımın arasına gir."	53
Fecr	30	"Cennetime gir."	31
Beled	19	Âyetlerimizi inkar edenler ise; kötülüğe batmış kimselerdir.	86
Beled	13	O tutsak bir boynu çözmek(köle azat etmek) tir.	71
Beled	12	Sarp yokuşun ne olduğunu sen ne bileceksin?	65
Beled	10	Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi; iki apaçık yolu (hayır ve şer yollarını) göstermedik mi?	130
Beled	11	Fakat o, sarp yokuşa atılmadı.	51
Beled	6	"Yığınla mal harcadım" diyor.	51
Beled	7	Kendisini kimsenin görmediğini mi sanıyor?	64
Beled	5	İnsanoğlu, kendisine kimsenin güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?	86
Beled	20	Üzerlerinde etrafı sımsıkı kapatılmış bir ateş vardır.	80
Şems	1	Güneşe ve onun aydınlığına andolsun,	56
Şems	2	Onu izlediğinde Ay'a andolsun,	49
Şems	3	Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun,	66
Şems	4	Onu bürüdüğünde geceye andolsun,	56
Şems	5	Göğe ve onu bina edene andolsun,	51
Şems	6	Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun,	60
Şems	10	Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.	85
Şems	11	Semûd kavmi, azgınlığı sebebiyle yalanladı.	68
Şems	12	Hani onların en bedbaht olanı (fesat çıkarmak için) ileri atılmıştı.	97
Şems	13	Allah'ın Resülü de onlara şöyle demişti: "Allah'ın devesini ve onun su içme hakkını koruyun."	122
Şems	15	Allah, bunun sonucundan çekinmez de!	52
Leyl	1	(Ortalığı) bürüdüğü zaman geceye andolsun,	63
Leyl	2	Açılıp aydınlandığı zaman gündüze andolsun,	70
Leyl	3	Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun ki,	57
Leyl	4	Şüphesiz sizin çabalarınız elbette çeşit çeşittir.	78
Leyl	11	Cehenneme yuvarlandığı zaman, malı ona fayda vermez.	74
Leyl	12	Şüphesiz bize düşen sadece doğru yolu göstermektir.	75
Leyl	13	Şüphesiz ahiret de dünya da bizimdir.	58
Leyl	14	Sizi alevler saçan ateşe karşı uyardım.	62
Leyl	16	O ateşe, ancak yalanlayıp yüz çeviren en bedbaht kimse girer.	83
Leyl	21	Elbette kendisi de hoşnut olacaktır.	54
Duha	1	Kuşluk vaktine andolsun,	39
Duha	2	Karanlığı çöktüğü vakit geceye andolsun ki,	68
Duha	3	Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da.	61
Duha	4	Muhakkak ki âhiret senin için dünyadan daha hayırlıdır.	75
Duha	5	Şüphesiz, Rabbin sana verecek ve sen de hoşnut olacaksın.	79
Duha	6	Seni yetim bulup da barındırmadı mı?	59
Duha	7	Seni yolunu kaybetmiş olarak bulup da yola iletmedi mi?	71
Duha	8	Seni ihtiyaç içinde bulup da zengin etmedi mi?	67
Duha	9	Öyleyse sakın yetimi ezme!	43
Duha	10	Sakın isteyeni azarlama!	43
Duha	11	Rabbinin nimetine gelince; işte onu anlat.	58
İnşirah	1	(Ey Muhammed!) Senin göğsünü açıp genişletmedik mi?	77
İnşirah	3	Belini büken yükünü üzerinden kaldırmadık mı?	72
İnşirah	4	Senin şânını yükseltmedik mi?	59
İnşirah	5	Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır.	72
İnşirah	6	Gerçekten, güçlükle beraber bir kolaylık vardır.	77
İnşirah	7	Öyleyse, bir işi bitirince diğerine koyul.	67
İnşirah	8	Ancak Rabbine yönel ve yalvar.	49
Tin	1	Tîn'e ve zeytûn'a andolsun.	44
Tin	2	Sinâ Dağına andolsun,	38
Tin	3	Bu güvenli şehre (Mekke'ye) andolsun ki,	58
Tin	4	Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.	73
Tin	5	Sonra onu, aşağıların aşağısına indirdik.	64
Tin	6	Ancak, iman edip salih ameller işleyenler başka. Onlar için devamlı bir mükafat vardır.	107
Tin	7	(Ey insan!) Böyle iken, hangi şey sana hesap ve cezayı yalanlatıyor?	88
Tin	8	Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?	65
Alak	2	Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı "alak" dan yarattı.	76
Alak	3	Oku! Senin Rabbin en cömert olandır.	57
Alak	5	O, kalemle yazmayı öğretendir, insana bilmediğini öğretendir.	84
Alak	7	Hayır, insan kendini yeterli gördüğü için mutlaka azgınlık eder.	87
Alak	8	Şüphesiz dönüş ancak Rabbinedir.	56
Alak	10	Sen, namaz kıldığında kulu (bundan) engelleyeni gördün mü?	83
Alak	12	Ne dersin, ya o (engellenen kul) hidâyet üzere ise; ya da takvayı (Allah'a karşı gelmekten sakınmayı) emrediyorsa!?	137
Alak	13	Ne dersin engelleyen, Peygamberi yalanlamış ve yüz çevirmişse!?	87
Alak	14	O Allah'ın, her şeyi gördüğünü bilmiyor mu?	70
Alak	16	Hayır! Andolsun, eğer vazgeçmezse, muhakkak onu perçeminden; o yalancı, günahkâr perçeminden yakalarız.	127
Alak	17	Haydi, taraftarlarını çağırsın.	55
Alak	18	Biz de zebânileri çağıracağız.	55
Alak	19	Hayır! Sakın sen ona uyma; secde et ve Rabbine yaklaş.	71
Kadir	1	Şüphesiz, biz onu (Kur'an'ı) Kadir gecesinde indirdik.	71
Kadir	2	Kadir gecesinin ne olduğunu sen ne bileceksin!	65
Kadir	3	Kadir gecesi bin aydan daha hayırlıdır.	61
Kadir	4	Melekler ve Ruh (Cebrail) o gecede, Rablerinin izniyle her türlü iş için iner de iner.	108
Kadir	5	O gece, tan yerinin ağarmasına kadar bir esenliktir.	68
Beyyine	2	Bu delil, tertemiz sahifeleri okuyan, Allah tarafından gönderilen bir peygamberdir.	105
Beyyine	3	O sahifelerde dosdoğru hükümler vardır.	62
Beyyine	4	Kendilerine kitap verilenler, ancak kendilerine o apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düştüler.	126
Beyyine	7	Şüphesiz, iman edip, salih ameller işleyenler var ya; işte onlar yaratıkların en hayırlısıdırlar.	127
Zilzal	4	İşte o gün, yer, kendi haberlerini anlatır.	66
Zilzal	5	Çünkü Rabbin ona (öyle) vahyetmiştir.	60
Zilzal	6	O gün insanlar amellerinin kendilerine gösterilmesi için bölük bölük kabirlerinden çıkacaklardır.	127
Zilzal	7	Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse onun mükafatını görecektir.	104
Zilzal	8	Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse onun cezasını görecektir.	97
Adiyat	7	Hiç şüphesiz buna kendisi de şahittir.	61
Adiyat	8	Hiç şüphesiz o, mal sevgisi sebebiyle çok katıdır.	77
Karia	1	Yürekleri hoplatan büyük felaket!	51
Karia	2	Nedir o yürekleri hoplatan büyük felaket?	62
Karia	3	Yürekleri hoplatan büyük felaketin ne olduğunu sen ne bileceksin?	89
Karia	4	O gün insanlar, her biri bir tarafa uçuşan küçük kelebekler gibi olacaktır.	100
Karia	5	Dağlar da atılmış renkli yünler gibi olacaktır.	69
Karia	6	İşte o vakit, kimin tartıları ağır gelmişse,	68
Karia	7	Artık o, hoşnut olacağı bir hayat içinde olacaktır.	76
Karia	8	Ama kimin de tartıları hafif gelirse,	56
Karia	9	İşte onun anası (varacağı yer) Hâviye'dir.	67
Karia	10	Sen Hâviye'nin ne olduğunu ne bileceksin?	62
Karia	11	O, kızgın bir ateştir.	40
Tekasür	2	Çoklukla övünmek sizi, kabirlere varıncaya (ölünceye) kadar oyaladı.	96
Tekasür	3	Hayır; ileride bileceksiniz!	47
Tekasür	4	Hayır, Hayır! İleride bileceksiniz!	59
Tekasür	5	Hayır, kesin olarak bir bilseniz...	57
Tekasür	6	Andolsun, o cehennemi muhakkak göreceksiniz.	67
Tekasür	7	Yine andolsun, onu gözünüzle kesin olarak göreceksiniz	79
Tekasür	8	Sonra o gün, nimetlerden mutlaka hesaba çekileceksiniz?	74
Asr	2	Andolsun zamana ki, insan gerçekten ziyan içindedir.	67
Hümeze	2	Mal toplayan ve onu durmadan sayan, insanları arkadan çekiştiren, kaş göz işaretiyle alay eden her kişinin vay haline!	142
Hümeze	3	O, malının, kendisini ebedileştirdiğini sanır.	71
Hümeze	4	Hayır! Andolsun ki o, Hutâme'ye atılacaktır.	69
Hümeze	5	Hutame'nin ne olduğunu sen ne bileceksin?	61
Hümeze	7	O, Allah'ın, yüreklere işleyen tutuşturulmuş ateşidir.	78
Hümeze	9	Şüphesiz uzatılmış direkler arasında (bağlı oldukları halde) ateş onların üzerine kapatılacaktır.	125
Fil	1	Rabbinin, fil sahiplerine ne yaptığını görmedin mi?	71
Fil	2	Onların tuzaklarını boşa çıkarmadı mı?	62
Maun	1	Gördün mü, o hesap ve ceza gününü yalanlayanı!	69
Maun	3	İşte o, yetimi itip kakan, yoksula yedirmeyi özendirmeyen kimsedir.	85
Maun	4	Yazıklar olsun o namaz kılanlara ki,	54
Maun	5	Onlar namazlarını ciddiye almazlar.	55
Maun	6	Onlar (namazlarıyla) gösteriş yaparlar.	59
Maun	7	Ufacık bir yardıma bile engel olurlar.	53
Kevser	1	Şüphesiz biz sana Kevseri verdik.	51
Kevser	2	O Halde, Rabbin için namaz kıl, kurban kes.	64
Kevser	3	Doğrusu sana buğzeden, soyu kesik olanın ta kendisidir.	73
Kafirun	1	De ki: "Ey Kâfirler!"	38
Kafirun	2	"Ben sizin kulluk ettiklerinize kulluk etmem."	64
Kafirun	3	"Siz de benim kulluk ettiğime kulluk edecek değilsiniz."	77
Kafirun	4	"Ben sizin kulluk ettiklerinize kulluk edecek değilim."	74
Kafirun	5	"Siz de benim kulluk ettiğime kulluk edecek değilsiniz."	76
Kafirun	6	“Sizin dininiz size, benim dinim de banadır.”	72
Tebbet	1	Ebû Leheb'in elleri kurusun. Zaten kurudu.	59
Tebbet	2	Ona ne malı fayda verdi, ne de kazandığı.	62
Tebbet	3	O, bir alevli ateşe girecektir,	49
Tebbet	5	Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu halde sırtında odun taşıyarak karısı da (o ateşe girecektir).	136
İhlas	1	De ki: "O, Allah'tır, bir tektir."	50
İhlas	2	"Allah Samed'dir. (Her şey O'na muhtaçtır, o, hiçbir şeye muhtaç değildir.)"	99
İhlas	3	Ondan çocuk olmamıştır (Kimsenin babası değildir). Kendisi de doğmamıştır (kimsenin çocuğu değildir)."	132
İhlas	4	"Hiçbir şey O'na denk ve benzer değildir."	58